ผลการเรียนรู้วรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา โดยการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านลาดแค
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา โดยการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านลาดแค และ2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านลาดแค ต่อการการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา โดยการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านลาดแค สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1 ที่ศึกษาในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2563จำนวน 26 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบทดสอบวรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา เป็นแบบอัตนัย จำนวน 5 ข้อ และแบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนต่อการการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา โดยการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน ซึ่งเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า 4 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา โดยการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน มีนักเรียนผ่านเกณฑ์จำนวน 22 คน คิดเป็นร้อยละ 84.61 โดยมีคะแนนเฉลี่ย 22.80 คะแนน ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 2) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการการจัดการเรียนรู้วรรณคดีเรื่อง ราชาธิราช ตอน สมิงพระรามอาสา โดยการสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐานในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (X̅ = 3.84, S.D. = 0.00)
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์รำไพพรรณี ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรจากวารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์รำไพพรรณีก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรงเทพฯ: สุวีริยาสาล์น.
ไพลิน แก้วดก. (2562). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน: การวิจัยผสานวิธี. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 25(1), 206-224.
ลดาวัลย์ มะลิไทย. (2559). การจัดการเรียนการสอนโดยวิธีการสร้างสรรค์เป็นฐาน ในรายวิชา การศึกษาเอกสารและหลักฐานทางประวัติศาสตร์. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2556). การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน. (ออนไลน์). แหล่งที่มา:https://www.thaihonesty.org/cbl-ep-5/. (25 กุมภาพันธ์ 2564).
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง (พ.ศ. 2560–2564). (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422. (25 กุมภาพันธ์ 2564).
สำนักบริหารงานการศึกษามัธยมปลาย. (2558). แนวทางการจัดทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ที่เน้นสมรรถนะทางสาขาวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนภาษาไทย ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
