การตกลงสมคบกันระหว่างบุคคลธรรมดาและนิติบุคคล เพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด

Main Article Content

หม่อมหลวงศุภกิตติ์ จรูญโรจน์
นิตินันทน์ บูรณะเจริญรักษ์

บทคัดย่อ

                   พระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534มาตรา 8 บัญญัติฐานความผิดและโทษของการตกลงสมคบกันเพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดไว้แต่ไม่ได้กำหนดโทษแก่นิติบุคคลไว้โดยเฉพาะ อันแตกต่างจากพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ.2542 ซึ่งบัญญัติความผิดฐานการตกลงสมคบกันเพื่อกระทำความผิดฐานฟอกเงิน และกำหนดโทษแก่นิติบุคคลที่ตกลงสมคบกันกระทำความผิดฐานฟอกเงินไว้ในมาตรา 9 และมาตรา 61 นอกจากนี้ในต่างประเทศมีกฎหมายดำเนินคดีกับบุคคลที่ตกลงสมคบกันกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด เช่น ประมวลกฎหมายของสหรัฐอเมริกา บทที่ 18 อาญาและวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 371 และบทที่ 21 อาหารและยา มาตรา 848  (C) (2) (A) มาตรา 1907 (3) พระราชบัญญัติกฎหมายอาญา ค.ศ.1977 มาตรา 2 ของประเทศอังกฤษ รวมทั้งอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการลักลอบค้ายาเสพติดและวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท ค.ศ.1988 มาตรา 3 c) iv) โดยใช้บังคับกับนิติบุคคลที่ตกลงสมคบกันเพื่อกระทำความผิดด้วย แม้ปัจจุบันได้มีการดำเนินคดีกับนิติบุคคลและศาลพิพากษาลงโทษนิติบุคคลในข้อหาร่วมกันกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ แต่ในข้อหาตกลงสมคบกันเพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดยังไม่มีการดำเนินคดีกับนิติบุคคล เพราะมีข้อถกเถียงทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงว่า นิติบุคคลตกลงสมคบกับบุคคลธรรมดาเพื่อกระทำความผิดได้หรือไม่ เนื่องจากโดยทั่วไป ตัวการซึ่งเป็นบุคคลธรรมดาและเป็นผู้แทนนิติบุคคลได้แสดงเจตนาแทนนิติบุคคล  บุคคลธรรมดาจึงเป็นผู้ตกลงสมคบเพื่อกระทำความผิดไม่ใช่นิติบุคคล อย่างไรก็ดีในประเทศสหรัฐอเมริกา คดี United States v. Superior Growers Supply Co., 982 F.2d 173 (6th Cir. 1992) ได้มีการฟ้องจำเลยในข้อหาตกลงสมคบกันกับนิติบุคคลเพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด และคดี United States v. Sain, 141 F.3d 463, 474-75 (3d Cir. 1998); คดี United States v. Stevens, 909 F.2d 431, 432-33 (11th Cir. 1990). ได้วางหลักกฎหมายว่า นิติบุคคลมีความผิดฐานตกลงสมคบกับบุคคลธรรมดาเพื่อกระทำความผิดได้ และในประเทศอังกฤษ คดี Regina v. McDonnell [1966] 1 QB 233, (1966) 50 Cr App R 5 ศาลได้มีคำวินิจฉัยทำนองเดียวกันว่า    นิติบุคคลตกลงสมคบกับบุคคลธรรมดาเพื่อกระทำความผิดได้แต่จะต้องไม่ใช่การตกลงสมคบกับผู้แทนนิติบุคคล เพราะผู้แทนนิติบุคคลแสดงเจตนาแทนนิติบุคคลอยู่แล้ว ดังนั้น พระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534 ควรมีบทบัญญัติกำหนดโทษแก่ นิติบุคคลฐานตกลงสมคบกันเพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดเช่นเดียวกับพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ.2542 เพื่อให้เกิดความชัดเจนว่านิติบุคคลกระทำความผิดฐานตกลงสมคบกันเพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดได้ ทั้งนี้ เพื่อป้องกันมิให้บุคคลธรรมดาอาศัยนิติบุคคลกระทำความผิดและเพื่อปราบปรามนิติบุคคลที่ตกลงสมคบกับบุคคลธรรมดาเพื่อกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ (Academic Article)

เอกสารอ้างอิง

ไทยพีบีเอส. ข่าวไทยพีบีเอส [Online]. Available URL: https://news.thaipbs.or.th/content/ 274254, 2562 (มกราคม, 28).
ศาลฎีกา. ระบบสืบค้นคำพิพากษา คำสั่งคำร้องและคำวินิจฉัยศาลฎีกา [Online]. Available URL: https://deka.supremecourt.or.th/search, 2562 (กุมภาพันธ์, 15).
สำนักปราบปรามยาเสพติด สำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด กระทรวงยุติธรรม. ผลการปราบปรามยาเสพติดทั่วประเทศ ประจำปี 2560. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอกบล็อก, 2560.
สุจิต ปัญญาพฤกษ์. คดียาเสพติด. พิมพ์ครั้งที่ 3 แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพมหานคร: บริษัท กรุงสยาม พับลิชชิ่ง จำกัด, 2560.
สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล. ความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย-ธรรมศาสตร์, 2553.
อุทัย อาทิเวช. หลักและทฤษฎี: ความผิดอาญาและโทษ. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด วี. เจ. พริ้นติ้ง, 2561.
พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน พ.ศ.2542.
พระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ.2534.
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์.
คำพิพากษาศาลอาญา คดีหมายเลขดำที่ อย.5773/2557 หมายเลขแดงที่ อย.4395/2558.
คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ คดีหมายเลขดำที่ ยส.8066/2559 หมายเลขแดงที่ ยส.4034/2560.
Casetext. Conspiracy-Drug-Cases-Insufficient-Evidence [Online]. Available URL: https://casetext.com/analysis/conspiracy-drug-cases-insufficient-evidence, 2019 (February, 7).
______. “Federal Conspiracy Law: A Brief Overview.” Congressional Research 20 (January 2016): 1-23.
Charles Doye. “Corporate Criminal Liability: An Overview of Federal Law.” Congressional Research 30 (October 2013): 1-30.
Cornell Law School. Legal Information Institute [Online]. Available URL: https:// www.law.cornell.edu/uscode/text, 2019 (January, 28).
Criminal Law Act 1977.
Department of Justice. Criminal Tax Manual [Online]. Available URL: https://www.justice.gov/ sites/default/files/tax/legacy/2012/12/05/CTM%20Chapter%2023.pdf, 2019 (February, 7).
Friedmann W. Legal Theory. 5th. ed. New York: Columbia University, 1967.
Glanville William. Criminal Law: The General Part. 2nd ed. London: Stevens & Sons Ltd, 1961. อ้างถึงใน สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล. ความรับผิดทางอาญาของนิติบุคคล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2553.
Legislation.gov.uk. Criminal Law Act 1977 [Online]. Available URL: https://www.legislation. gov.uk/ukpga/1977/45/section/2#commentary-key-56b0d892a7919 b7e73b69b f568478dfc, 2019 (January, 28).
Radzaninowicz L. & Turner J. W. C. “The Language of Criminal Science.” The Cambridge Law Journer 7, 2 (1940): 233-236. อ้างถึงใน คณพล จันทร์หอม. รากฐานกฎหมายอาญา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน, 2558.
Swarb.co.uk. REGINA V MCDONNELL: 1996 [Online]. Available URL: https://swarb.co. uk/regina-v-mcdonnell-1966, 2019 (January, 28).
U.S. Code.
United Nations Convention against Illicit Traffic in Narcotic Drugs and Psychotropic Substances, 1988.
United Nations Office on Drugs and Crime. United Nations Convention against Illicit Traffic in Narcotic Drugs and Psychotropic Substances, 1988 [Online]. Available URL: https://www.unodc.org/pdf/convention_1988_en.pdf, 2019 (January, 28).