การจราจรในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนบ้านแม่กำปอง ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

วรพงศ์ ตระการศิรินนท์

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัญหาการจราจรที่เกิดขึ้นในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนบ้านแม่กำปองและ (2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อปัญหาการจราจรในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนบ้านแม่กำปอง โดยใช้วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลทั้งข้อมูลเชิงเอกสารและข้อมูลภาคสนาม มีเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาคือ (1) การสัมภาษณ์เชิงลึก (2) การสนทนากลุ่มและ (3) การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลและนำเสนอในรูปแบบพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า แหล่งท่องเที่ยวชุมชนบ้านแม่กำปองเป็นหมู่บ้านที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมชาติและป่าไม้ มีสภาพภูมิประเทศเป็นที่ดอนและตั้งอยู่ในหุบเขาที่มีสภาพอากาศเย็นตลอดทั้งปี ชาวบ้านในชุมชนมีลักษณะของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ไม่ว่าจะเป็นอาคารบ้านเรือน การแต่งกาย ประเพณีและวิถีวัฒนธรรมของชุมชนป่าเหมี้ยง จึงทำให้ชุมชนบ้านแม่กำปองกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวนิเวศวิทยาวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมที่ถูกเผยแพร่ผ่านสื่อต่างๆ ส่งผลให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด พบว่า ในปี พ.ศ. 2549-2554 ชุมชนบ้านแม่กำปองมีนักท่องเที่ยวประมาณ 2,780 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2555-2559 มีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็น 7,585 คน และนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล ซึ่งเป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดปัญหาการจราจรและอุบัติเหตุ โดยพบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อสภาพปัญหาการจราจรสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ด้าน คือ (1) ปัจจัยด้านกายภาพของชุมชน (2) ปัจจัยด้านพฤติกรรมของนักท่องเที่ยว และ (3) ปัจจัยด้านนโยบายของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตระการศิรินนท์ ว. (2019). การจราจรในแหล่งท่องเที่ยวชุมชนบ้านแม่กำปอง ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 10(2), 67–84. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/polscicmujournal/article/view/114377
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). รายงานภาวะเศรษฐกิจการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

โกเมน กันตวธีระ, อารีย์ นัยพินิจ, และธงพล พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2556). ปัญหาและอุปสรรคที่ส่งผลต่อการจัดการท่องเที่ยวเมืองขอนแก่น. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการ ครั้งที่ 4 วันที่ 10 พฤษภาคม 2556, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

คณะกรรมการหมู่บ้านแม่กำปอง. (2560). กฎระเบียบหมู่บ้านแม่กำปอง หมู่ 3 ตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: ชุมชนบ้านแม่กำปอง.

ฉันทัช วรรณถนอม. (2552). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: สามลดา.

ธนชัย แสงจันทร์. (2558). ทาง (เลือก) รอด การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ “แม่กำปอง”. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560, จาก https://www.komchadluek.net/news/edu-health/218452

ธีรชัย ธาราสุข. (2557). บ้านแม่กําปอง เชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560, จาก https://travel.mthai.com/region/north/75101.html

พรหมมินทร์ พวงมาลา, ถนัด คำก้อน, จำรัส ไทยสมุทร, สุเทพ กิติคุณ, แก้ว กิ่งแก้ว, สุรพล กิ่งแก้ว, และคณะ. (2548). รูปแบบการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์แบบยั่งยืน บ้านแม่กำปอง กิ่งอำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

เมธี ปิยะคุณ. (2557). นำท่องเที่ยวไทยสู่ AEC. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560, จาก https://www.stou.ac.th/study/sumrit/4-60/page1-4-60.html

วิภา ศรีระทุ. (2551). ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. (สารนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ศวิตา สุขสวัสดิ์. (2558). สัมผัสวิถีเรียบง่าย พักผ่อนเอนกายที่แม่กำปอง. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2560, จาก https://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1450323619

ศิรินันทน์ พงษ์นิรันดร, โอชัญญา บัวธรรม, และชัชชญา ยอดสุวรรณ. (2559). แนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยว อำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 9(1), 234-259.

ศูนย์ข้อมูลอุบัติเหตุ. (2561). ข้อมูลจำนวนผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บ. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2561, จาก https://www.thairsc.com/

อานันท์ กาญจนพันธุ์, ธเนศวร์ เจริญเมือง, วรพงศ์ ตระการศิรินนท์, ชาติชาย โขนงนุช, และวลีรัตน์ แสงไชย. (2560). ภูมิปัญญาและคุณค่าของเมี่ยงในล้านนา. เชียงใหม่: ศูนย์บริหารงานวิจัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.