มาตรา 44 เครื่องมือในการครองอำนาจนำ ของรัฐบาลคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)

บทคัดย่อ

บทความชิ้นนี้มีจุดประสงค์เพื่อนำเสนอการวิเคราะห์เชิงทฤษฎีระหว่างแนวคิดการครองอำนาจนำ (Hegemony) ของอันโตนิโอ กรัมชี (Antonio Gramsci) กับการใช้กลไกอำนาจรัฐของรัฐบาลคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) โดยรัฐบาลได้ใช้อำนาจบังคับ (Coercion) เพื่อให้เกิดสภาวะการครอบงำ (Dominant) ขึ้นในพื้นที่สังคมการเมือง (Political Society) โดยส่วนประกอบของสังคมการเมืองนั้นคือ กองทัพ ตำรวจ กฎหมาย ศาล และรัฐบาล ซึ่งการใช้อำนาจบังคับนี้จะเป็นการกำหนดบทบาทและหน้าที่ของคนในสังคมว่าสามารถปฏิบัติหรือห้ามปฏิบัติสิ่งใดบ้าง โดยเครื่องมือที่รัฐบาลใช้ในการครอบงำพื้นที่สังคมการเมืองนั้นก็คือการใช้กฎหมายมาตรา 44 ในการเข้าควบคุมสังคมเพื่อเสริมสร้างอำนาจให้แก่รัฐบาล แต่หลังจากที่มีการออกกฎหมายโดยอาศัยมาตรา 44 แล้วนั้นกลับมีกระแสต่อต้านกฎหมายที่อาศัยมาตรา 44 จากคนในสังคม ซึ่งการเกิดขึ้นของกระแสต่อต้านจะเรียกว่า การโต้ตอบการครองอำนาจนำ (Counter Hegemony) ภาวะการเกิดของการโต้ตอบการครองอำนาจนำนั้นแสดงให้เห็นว่าการครอบงำของรัฐบาลนั้นเริ่มถูกท้าทาย ทำให้รัฐบาลต้องให้ความสำคัญกับความเห็นของคนในสังคมมากขึ้นเพื่อลดแรงต้านจากสังคม ผู้เขียนจึงได้นำแนวคิดการครองอำนาจนำ (Hegemony) ของอันโตนิโอ กรัมชี (Antonio Gramsci) ที่กล่าวถึงการสร้างภาวะครอบงำของชนชั้นผู้ปกครองที่ต้องการสร้างพื้นที่ในการถ่ายทอดอุดมการณ์ของตนเองไปสู่คนในสังคมโดยผ่านการใช้กลไกรัฐ และอธิบายการเกิดขึ้นของการโต้ตอบการครองอำนาจนำ (Counter Hegemony) มาใช้ในการอธิบายกฎหมายมาตรา 44 ซึ่งเป็นเครื่องมือในการครองอำนาจนำของรัฐบาล คสช.