ผลสัมฤทธิ์ของการบริหารจัดการปัญหาการลักลอบหลบหนีเข้าเมืองตามช่องทางธรรมชาติในพื้นที่ชายแดนไทย-เมียนมา ของกองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอผลการศึกษาผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการต่อปัญหาการลักลอบหลบหนีเข้าเมืองตามช่องทางธรรมชาติในพื้นที่ชายแดนไทย-เมียนมา รวมถึงปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์กับผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการ โดยใช้วิธีการศึกษาแบบผสมผสานทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามจากข้าราชการตำรวจกองร้อยปฏิบัติการ จำนวน 400 คน การวิเคราะห์ข้อมูลแบบพรรณนา ประกอบการสัมภาษณ์ตัวแทนกลุ่มผู้บริหารภายนอกหน่วย ผู้บริหารภายในหน่วย และผู้บังคับกองร้อยปฏิบัติการรวม 29 คน รวมถึงสัมมนากลุ่มเพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติม ผลการศึกษาพบว่า ระดับผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการต่อปัญหาการลักลอบหลบหนีเข้าเมืองตามช่องทางธรรมชาติในพื้นที่ชายแดนไทย-เมียนมา ด้านคุณภาพการให้บริการของตำรวจตระเวนชายแดนในการป้องกันและปราบปราม จับกุม ผลักดัน ผู้ลักลอบหลบหนีเข้าเมืองประสบผลสัมฤทธิ์มาก และพบว่า ปัจจัยด้านวัฒนธรรมองค์กรมีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการมากที่สุด นอกจากนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยกับผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการ คู่ที่มีความสัมพันธ์กันสูงสุด คือ ภาวะผู้นำกับการพัฒนาองค์กร แนวทางในการพัฒนา คือ การให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรทั้งระดับหัวหน้าหน่วยและระดับเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน โดยใช้งานมวลชนสัมพันธ์ งานกิจการพลเรือนเป็นเครื่องมือสำคัญในการสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจ รวมถึงการทบทวนการกำหนดนโยบายในการขอรับการสนับสนุนทรัพยากรการบริหารจากหน่วยเหนือให้เพียงพอ เหมาะสมกับภารกิจและข้อจำกัดของสภาพพื้นที่ชายแดน
Downloads
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กรกนก จรัสหิรัญปรีดา. (2553). ตัวแบบการจัดการเพื่อความสามารถในการแข่งขันของผู้ประกอบการเครื่องนุ่งห่มขนาดกลางและขนาดย่อมของไทย. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต), สาขาวิชาการจัดการ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.
กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน. (2560). แผนปฏิบัติราชการประจำปี พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน.
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2553). การวิเคราะห์สถิติขั้นสูง. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.
จักรกฤษณ์ นรนิติผดุงการ. (2541). การจัดการด้านปัจจัยในการบริหารงาน. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
จีรวัฏฐ์ บุญวัฒนาภรณ์. (2556). ผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการของกองบังคับการปราบปรามกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต), สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
เปรมชัย สโรบล. (2550). ปัจจัยการบริหารที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพการศึกษาของโรงเรียน
นายร้อยพระจุลจอมเกล้า. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต), สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ผ่องพรรณ ตรัยมงคลกูล, และสุภาพ ฉัตราภรณ์. (2540). การออกแบบการวิจัย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พิชาภาพ พันธุ์แพ. (2554). ผู้นำกับการจัดการการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญรัตน์ วิเศษปรีชา. (2550). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์การที่ได้รับเลือกเป็นนายจ้างดีเด่นแห่งประเทศไทย: กรณีศึกษาบริษัทฟาบริเนท จำกัด. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต), สาขาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และองค์การ คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
รวี ชื่นชม. (2558). ยุทธศาสตร์การแก้ไขปัญหาการหลบหนีเข้าเมืองของภาครัฐ เพื่อรองรับการเปิดเสรีประชาคมอาเซียนในปี ค.ศ. 2015. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์, 6(1), 226-234.
วรรณโชค ไชยสะอาด. (2560). กฎหมายแรงงานต่างด้าว. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2560, จาก https://www.posttoday.com/politic/report/501405
ศิริพงษ์ ลดาวัลย์ ณ อยุธยา. (2556) การจัดการแรงงานข้ามชาติเข้าเมืองผิดกฎหมาย 3 สัญชาติของไทย: การสำรวจทางกฎหมาย นโยบาย และทางเลือก. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 7(1), 49-74.
สมเดช สีแสง. (2545). คู่มือการปฏิบัติราชการและเตรียมสอบผู้บริหารการศึกษา. ชัยนาท: ม.ป.ท.
สุธี ขวัญเงิน. (2559). หลักการจัดการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สุรศักดิ์ พุทธสุวรรณ. (2557). แนวทางการดําเนินงานของกลไกความร่วมมือด้านความมั่นคงชายแดนไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน ของกรมกิจการชายแดนทหาร พ.ศ. 2552 – 2556 เพื่อแก้ไขปัญหาตามแนวชายแดนอย่างสันติ. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2558). การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ พ.ศ. 2558 (ก.พ.ร.). กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2558). นโยบายความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. 2558–2564. กรุงเทพฯ: คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2558). ยุทธศาสตร์การแก้ปัญหาผู้หลบหนีเข้าเมืองทั้งระบบ. กรุงเทพฯ: คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานตํารวจแห่งชาติ. (2560). แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานตํารวจแห่งชาติ.
สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2559). สถิติแรงงานข้ามชาติ. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.
หวน พินธุพันธ์. (2549). นักบริหารมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: ศูนย์การพิมพ์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัมพร ธำรงลักษณ์. (2553). องค์การ: ทฤษฎีโครงสร้างและการออกแบบ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Lee, C. H., & Lee, C. B. (2010). Factors Affecting Strategy Commitment to Community-Oriented Policing COP Among South Korean Police Officers. Policing: An International Journal of Police Strategies and Management, 34(4), 713-734.
Lombardo, R. M., & Olson, D. (2010). The Chicago Alternative Policing Strategy: A Reassessment of the CAPS Program. New York: McMillet Company.
Likert, R. (1981). Management Styles and the Human Component. In Supervisory Management Staff (Eds.). Leadership on the Job: Guides to Good Supervision. New York: AMACOM.
Muhammad, N. H., Abbas, A. F., & Fareeha, Z. (2014). Four Factors to Influence Organization and Employee Commitment to Change within Pakistan. International Journal of Information, Business and Management, 6(4), 183-200.
Thompson, S. K. (1990). Adaptive Cluster Sampling. Journal of the American Statistical Association, 85(412), 1050-1059.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
