กระบวนการสร้างคุณค่าสาธารณะของนวัตกรรมโครงการบริหารจัดการป่าชุมชนหมู่บ้านหนองห่าย องค์การบริหารส่วนตำบลข่วงเปา อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากระบวนการสร้างความร่วมมือคุณค่าสาธารณะในนวัตกรรมโครงการบริหารจัดการป่าชุมชนหมู่บ้านหนองห่าย 2) เพื่อศึกษาบทบาทของผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการสร้างคุณค่าสาธารณะของนวัตกรรมโครงการการบริหารจัดการป่าชุมชนหมู่บ้านหนองห่าย การศึกษาในครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) คัดเลือกผู้ให้ข้อมูลโดยวิธีการบอกต่อ (Snowball Sampling) ซึ่งมีกลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักในการศึกษาจำนวน 30 คน ได้แก่ ผู้นำชุมชน ผู้แทนหน่วยงาน ภาคประชาชน ภาคเอกชนและคณะกรรมการป่าชุมชน โดยผู้ศึกษาได้ใช้เกณฑ์การคัดเลือกการสุ่มตัวอย่างแบบไม่อาศัยความน่าจะเป็นทางสถิติ (Non-Probability Sampling) โดยใช้วิธีเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในงานวิจัย คือ การศึกษาข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง (Document study) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และการสังเกตการณ์ (Observation) สำหรับผลการวิจัยพบว่า ภายในพื้นที่ป่าชุมชนบ้านหนองห่ายโดยมีการบูรณาการความร่วมมือเพื่อร่วมสร้างคุณค่าสาธารณะผ่าน 4 ขั้นตอน คือ 1) การร่วมประสบการณ์ 2) การร่วมกันกำหนดรูปแบบการทำงานร่วมกัน 3) การกำหนดทางเลือกในการดำเนินการ และ 4) การดำเนินกิจกรรรมการพัฒนาร่วมกัน โดยทั้ง 4 ขั้นตอนมีความร่วมมือของหลายภาคส่วนในพื้นที่ ได้แก่ ภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาชนและองค์การปกครองส่วนทั้งถิ่นร่วมดำเนินการในพื้นที่ป่าชุมชน
Downloads
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กิติศักดิ์ ชลศิริ. (2556). สิทธิในการจัดการป่าชุมชนของชุมชนเวียงด้ง ตำบลเวียง อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
กีรติ ยศยิ่งยง. (2552). องค์กรแห่งนวัตกรรม แนวคิด และกระบวนการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จักรพงษ์ พวงงามชื่น, สวิชญา ศุภอุดมฤกษ์ ตรีรัตน์, และนคเรศ รังควัต. (2556). การพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการป่าชุมชน: กรณีศึกษา บ้านทาป่าเปา ตำบลท่าปลาดุก อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ปิติพร ทองจำรูญ. (2558). การมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ป่าชุมชนบ้านหนองห่าย ตำบลข่วงเปา อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (ส่งเสริมการเกษตร)), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ปิยากร หวังมหาพร. (2560). รัฐประศาสนศาสตร์ไทย:การจัดการภาครัฐแบบประชารัฐ.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรเทพ ศรีธนาธร. (2553). การจัดการป่าชุมชนท้องถิ่นอย่างยั่งยืน: กลไกการจัดการ การมีส่วนร่วมและความสำเร็จของชุมชนในการอนุรักษ์ป่าชุมชนห้วยแม่หิน จังหวัดลำปาง. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต), สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พรพิมล ชำรัมย์. (2556). การจัดการป่าชุมชนในฐานะที่เป็นทรัพยากรวัฒนธรรม กรณีศึกษา: บ้านสามขา หมู่ที่ 6 ตำบลหัวเสือ อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศูนย์สารสนเทศ สำนักแผนงานและสารสนเทศกรมป่าไม้. (2560). สถิติป่าไม้. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2560, จาก http://forestinfo.forest.go.th/Content.aspx?id=1
สำนักงานคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2535). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่เจ็ด (พ.ศ. 2535–2539). สืบค้นเมื่อ 6 มีนาคม 2561, จาก https://www.nesdb.go.th/ewt_dl_link.php?nid=3782
______. (2555). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่สิบเอ็ด (พ.ศ. 2555-2559). สืบค้นเมื่อ 6 มีนาคม 2561, จาก https://www.nesdb.go.th/download/article/article_20160323112431.pdf
องค์การบริหารส่วนตำบลข่วงเปา. (2559). เอกสารประกอบการประเมินเกณฑ์ชี้วัดสำหรับการคัดเลือกองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีการบริหารจัดการที่ดี. เชียงใหม่: องค์การบริหารส่วนตำบลข่วงเปา.
______. (ม.ป.ป.). ประวัติความเป็นมาองค์การบริหารส่วนตำบลข่วงเปา. สืบค้นเมื่อ 26 ตุลาคม 2561, จาก http://www.govesite.com/khuaopaotestworkingwebsite/content.php?cid=20150529143029xeuDLH0
Battarbee, K. (2003). Defining Co-Experience.University of Art and Design Helsinki, Helsinki, Finland.
Dunavnet, D. D. (2017). Welive - A New Concept of Public Administration Based on Ctizen Co-creation Mobile Urbanservice. Retrieve June 26, 2018, from https://www.slideshare.net/DunavNET/we-live-a-new-concept-
Farr, M. (2015). Co-Production and Value Co-Creation in Outcome-Based Contracting in Public Services. Public Administration Review, 18(5), 655-672.
Gronroos, C. (2011). Value Co-creation in Service Logic a Critical Analysis. Journal Maketing Theory, 11(3), 280-291.
Gronroos, C., & Paivi, V. (2013). Critical Service Logic: Making Sense of Value Creation and Co-Creation. Journal of the Academy of Marketing Science, 41(2), 133-150.
Hidayati, R., & Novani, S. (2015). A Conceptual Complaint Model for Value Co-creation Process. Industrial Engineering and Service Science, (4), 412–418.
Romero, D., & Molina, A. (2011). Collaborative Networked Organisations and Customer Communities: Value Co-Creation and Co-Innovation in the Networking Era. Production Planning and Control, 22(5-6), 447-472.
Skalen, P., Karlsson, J., Engen, M., & Magnusson, P. R. (2017). Understanding Public Service Innovation as Resource Integration and Creation as Value Proposition. Australian journal of Public Administration, 77(4), 1-6.
Vargo, S. L., Maglio, P. P. & Akaka, M. A. (2008). On Value and Value Co-Creation: A Service Systems and Service Logic Perspective. European Management Journal, 26(3), 145-152.
