ทัศนคติของชาวไทยที่มีต่อบทบาทของตุรกีผ่านเกณฑ์ประเทศไทยและสาธารณรัฐตุรกี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้ศึกษาทัศนคติเบื้องต้นและผลของอำนาจอ่อนของตุรกีต่อประเทศไทยผ่านมุมมองของคนไทย เป็นการจัดทำข้อมูลเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ไทย-ตุรกี และเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพแต่ใช้วิธีการเก็บข้อมูลแบบผสมผสานผ่านเอกสารทางวิชาการ การสัมภาษณ์เชิงลึก จากผู้ที่มีประสบการณ์ต่อประเทศตุรกี จำนวน 14 คน และการสำรวจความคิดเห็นออนไลน์ของคนไทย จำนวน 273 คน โดยใช้ตัวชี้วัดอำนาจอ่อน 6 ด้านของ The Soft Power 30 เป็นเกณฑ์การประมวลผล ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า อำนาจอ่อนของตุรกีมีอิทธิพลในมิติเชิงวัฒนธรรมและมิติด้านประวัติศาสตร์มากที่สุด ส่วนมิติด้านการมีส่วนร่วมกับสังคมโลก การศึกษา เศรษฐกิจและเทคโนโลยีมีแนวโน้มรองลงมาตามลำดับ ส่วนมิติการเมืองการปกครองนั้นมีผลต่อสังคมไทยน้อยที่สุด นอกจากนี้ ยังพบว่ากลุ่มความเชื่อที่ต่างกันมีทัศนคติต่อตุรกีแตกต่างกันอีกด้วย กลุ่มมุสลิมไทยมีทัศนคติเชิงบวกกับตุรกีมากกว่ากลุ่มศาสนาอื่น เนื่องจากภาพลักษณ์ที่ดีของตุรกีในการกำหนดทิศทางการเมืองระหว่างประเทศบนเวทีโลก สำหรับอุปสรรคสำคัญของการพัฒนาความสัมพันธ์ไทยและตุรกีคือ ข้อมูลเกี่ยวกับทั้งสองประเทศยังมีอยู่น้อยมาก ด้วยเหตุนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่าควรมีการสร้างความเข้าใจและแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ทั้งในหน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชนและสถาบันการศึกษาให้มากขึ้น
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการต่างประเทศ. (2554). สาธารณรัฐตุรกี. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2563, จาก www.mfackn.com/th/content/5d5bcc2115e39c306000a1be?cate=5d5bcb4e1
______. (2562). สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอังการา จัดงานชุมนุมนักเรียนไทยในตุรกี ครั้งที่ 8. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2563, จาก https://www.mfa.go.th/th/content/5d5bd21215e39c3060027bca?cate=5d5bcb4e15e39c3060006843
ไกรฤกษ์ นานา. (2552). จากอดีตถึงปัจจุบันความสัมพันธ์ไทย-ตุรกี 50 ปี. กรุงเทพฯ: ประพันธ์สาส์น.
จิระโรจน์ มะหมัดกุล. (2560). การเปลี่ยนผ่านไปสู่การเป็น ‘อำนาจขนาดกลาง’ กรณีศึกษาประเทศอินโดนีเซีย ตุรกี และบราซิล (รายงานการวิจัย). ปทุมธานี: สถาบันคลังปัญญาและยุทธศาสตร์ชาติ มหาวิทยาลัยรังสิต.
ไทยรัฐออนไลน์. (2561). “อะเมซิ่งไทยแลนด์” ถึง “เติร์ก” เฉลิมฉลองครบรอบ 60 ปี “ไทย-ตุรกี”. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2563, จาก www.thairath.co.th/news/local/1392621
ยาสมิน ซัตตาร์. (2558). ตุรกีกับความช่วยเหลือเพื่อสันติภาพในพื้นที่ขัดแย้งสามจังหวัดชายแดนภาคใต้/ปาตานี. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2563, จาก https://deepsouthwatch.org/th/node/7404
วสมน สาณะเสน. (2563). Heritage of Ottoman Empire. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม, 2563 จาก https://readthecloud.co/ottoman-empire-coat-of-arms-tughra/
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์. (2563). การค้าระหว่างประเทศของไทยกับตุรกี. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2563, จาก http://tradereport.moc.go.th/Report/Default.aspx?Report=TradeThSummary
Çevik, S. B. (2019). Reassessing Turkey’s Soft Power: The Rules of Attraction. Alternatives, 44(1), 50-71.
Daim, T., Basoglu, N., Dursun, O., Saritas, O., & Gerdsri, P. (2009). A Comprehensive Review of Turkish Technology Foresight Project. Foresight, 11(1), 21-42.
Davutoğlu, A. (2008). Turkey’s Foreign Policy Vision: An Assessment of 2007. Retrieved December 13, 2020, from https://www.insightturkey.com/articles/turkeys-foreign-policy-vision-an-assessment-of-2007
Development Initiatives. (2020). Global Humanitarian Assistance Report 2020. Retrieved December 15, 2020, from https://devinit.org/resources/global-humanitarian-assistance-report-2020/#downloads
Freedom House. (2020). Freedom in the World 2020 – Turkey. Retrieved December 11, 2020, from https://freedomhouse.org/country/turkey/freedom-world/2020
Kadi, I, & Peacock, A. (2017). The Ottoman Empire and the Kingdom of Siam Through the Ages. Bangkok: Institute of Asian Studies, Chulalongkorn University
Kalin, I. (2012). Turkish Foreign Policy: Framework, Values, and Mechanisms. International Journal, 67(1), 7-21.
Koma, A. (2017). Ethical Dilemma Between Deontology and Utilitarianism: Turkey’s Policy towards Syrian Refugee Crisis in 2015. Asia Critique, 3(1), 151-174.
Mattern, J. B. (2005). Why Soft Power' Isn't So Soft: Representational Force and the Sociolinguistic Construction of Attraction in World Politics. Millennium, 33(3), 583-612.
McClory, J. (2019). The Soft Power 30. Retrieved December 11, 2020, from https://softpower30.com/wp-content/uploads/2019/10/The-Soft-Power-30-Report-2019-1.pdf
Nye, J. S. (1990). Soft Power. Foreign Policy, 80, 153-171.
______. (2004). Soft Power: The Means to Success in World Politics. New York: Public Affairs.
______. (2011). The Future of Power. New York: Public Affairs.
______. (2016). Bound to Lead: The Changing Nature of American Power. New York: Basic books.
Ozturk, A. E. (2021). Islam and Foreign Policy: Turkey’s Ambivalent Religious Soft Power in the Authoritarian Turn. Religions, 12(1), 38. Retrieved December 8, 2020, from https://doi.org/10.3390/rel12010038
Portland. (2019). The Soft Power 30. Retrieved December 11, 2020, from https://softpower30.com/
Republic of Turkey Ministry of Foreign Affairs. (n.d.). Relations Between Turkey and Thailand. Retrieved December 14, 2020, from http://www.mfa.gov.tr/relations-between-turkey-and-thailand.en.mfa
Sattar, Y. (2018). Güney Doğu Asya’nin Çatişma Bölgelerinde Türkiye’nin Varliği ve Etkisi. (Doctoral dissertation). Istanbul: Istanbul University.
Tol, G. & Baskan, B. (2018). From “Hard Power” to “Soft Power” and Back Again: Turkish Foreign Policy in the Middle East. Retrieved December 9, 2020, from https://www.mei.edu/publications/hard-power-soft-power-and-back-again-turkish-foreign-policy-middle-east
United Nations Development Programme. (2019). The Impact Investing Ecosystem in Turkey. Retrieved December 8, 2020, from https://www.undp.org/content/dam/istanbul/docs/The%20Impact%20Investing%20Ecosystem%20in%20Turkey_final.pdf
______. (2020). Turkey is in the Top Human Development Category for the Second Time in the Human Development Index. Retrieved December 11, 2020, from www.tr.undp.org/content/turkey/en/home/presscenter/articles/2020/12/hdr-2020.html
Wezeman, P. D., Kuimova, A. & Wezeman S.T. (2021). Trends in International Arms Transfers, 2020. Retrieved December 25, 2020, https://sipri.org/sites/default/files/2021-03/fs_2103_at_2020.pdf
World Bank. (2021). Turkey: Overview. Retrieved December 18, 2020, from https://www.worldbank.org/en/country/turkey/overview
