บทบาท ข้อจำกัด และปัญหาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดชายแดนภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาท ข้อจำกัด และปัญหาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่สถานการณ์ความขัดแย้งจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพและเลือกพื้นที่ตัวอย่างเจาะจง คือ พื้นที่ที่มีความถี่สะสมของเหตุการณ์ความรุนแรงสูงสุดของ 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลใน 2 องค์ประกอบคือ ข้อมูลจากเอกสาร และข้อมูลจากการสัมภาษณ์ นำมาใช้วิเคราะห์เนื้อหาและอภิปรายในเชิงการตีความผ่านกรอบแนวการวิเคราะห์เรื่องการกระจายอำนาจ สถาบันนิยม และรัฐรวมศูนย์อำนาจแบบแยกส่วน ผลการศึกษา พบว่า 1) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ที่ศึกษามีบทบาทด้านการพัฒนาและสนับสนุนการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งจังหวัดชายแดนภาคใต้ร่วมกับสถาบันเชิงเครือข่ายอื่นทั้งที่มีภารกิจด้านความมั่นคงโดยตรง และโดยอ้อม 2) องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีข้อจำกัดทางกฎหมาย งบประมาณ บุคลากร และการมีส่วนร่วมของประชาชน อันเป็นผลพวงมาจากการรวมศูนย์อำนาจของรัฐส่วนกลาง ที่นำไปสู่การลดทอนศักยภาพการทำงานเพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งจังหวัดชายแดนภาคใต้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2565). จำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
ชัยยนต์ ประดิษฐศิลป์, ชัยณรงค์ เครือนวน, และจิตรา สมบัติรัตนานันท์. (2561). การสำรวจเชิงวิพากษ์เกี่ยวกับองค์ความรู้ด้านการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นในประเทศไทย (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการส่งเสริม วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
ถาวร เมืองช้าง. (2558). ศักยภาพการมีส่วนร่วมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการปัญหาความมั่นคงชายแดนภายใต้ภัยคุกคามรูปแบบใหม่ระหว่างไทย-กัมพูชาในกระแสการก้าวสู่ประชาคมอาเซียน: กรณีศึกษาจังหวัดตราด (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ทนาย เพิ่มพูล. (2561). การติดตามนโยบายการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ พ.ศ. 2555-2557 (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรดุษฎีบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2547). รัฐไทย รัฐที่กระจายอำนาจล่าช้า. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 2(1), 5-15.
นักรบ เถียรอ่ำ. (2556). บทบาทองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการจัดการความขัดแย้งชุมชนท้องถิ่น. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 31(2), 171-200.
พัสตราภรณ์ เหลืองอิงคะสุต. (2560). ปัญหาการออกกฎของกระทรวงมหาดไทยเพื่อกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (วิทยานิพนธ์ปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. (2561, 20 พฤศจิกายน). การกระจายอำนาจหายไปไหน?. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2566, จาก https://www.matichon.co.th/columnists/news_1232628
พิชญเดช โอสถานนท์. (2555). การเมืองในกระบวนการกำหนดนโยบายแก้ปัญหาความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ศึกษากรณีการจัดตั้งศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฟารีดา ปันจอร์ (บก.). (2558). คู่มือกระบวนการสร้างสันติภาพชายแดนใต้/ปาตานี “เราจะทำงานร่วมกันได้อย่างไร”. ปัตตานี: โครงการจัดพิมพ์ดีพบุ๊คส์ ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอน 40 ก. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2566, จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2560/A/040/1.PDF
วีระศักดิ์ เครือเทพ และคณะ. (2558). 15 ปีการกระจายอำนาจของไทย สรุปผลการวิจัยและข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมนวัตกรรมและธรรมาภิบาลท้องถิ่น คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้. (2567). Conflict Incident Database. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2567, จาก https://deepsouthwatch.org/th
สะสือรี วาลี, มูหัมมัดซอและ แวหะมะ, อะอีซะห์ สะอิ, และอิสมะแอ หะยีสาและ. (2555). ปฏิทินวัฒนธรรมของชาวไทยมุสลิมเชื้อสายมลายูในจังหวัดปัตตานี (รายงานการวิจัย). ยะลา: มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา.
สัญชัย ศรีตระกูล. (2558). แนวคิดและข้อเสนอการเป็นจังหวัดจัดการตนเองของฝ่ายต่างๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2496). พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2566, จาก http://web.krisdika.go.th/lawHeadContent.jsp?fromPage=lawHeadContent&formatFile=htm&hID=0
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2537). พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2566, จาก http://web.krisdika.go.th/lawHeadContent.jsp?fromPage=lawHeadContent&formatFile=htm&hID=0
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2540). พระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2540. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2566, จาก http://web.krisdika.go.th/data/law/law2/%CD16/%CD16-20-9999-update.pdf
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2542). พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2542. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2567, จาก http://web.krisdika.go.th/data/law/law2/%A1100/%A1100-2e-2544-a008.htm
สุรวุฒน์ ช่อไม้ทอง. (2563). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในกระบวนการสร้างสันติสุขชายแดนใต้. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 9(1), 133-160.
เอกฉัตร วิทยอภิบาลกุล. (2564). คำอธิบายกฎหมายการปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอกรินทร์ ต่วนศิริ. (2561). บทบาทนักการเมืองระดับท้องถิ่นในเขตพื้นที่ความรุนแรงของจังหวัดชายแดนใต้ (รายงานการวิจัย). ปัตตานี: คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เอนก เหล่าธรรมทัศน์. (2543). เหตุอยู่ที่ท้องถิ่น ปัญหาการเมืองการปกครองที่ระดับชาติอันสืบเนื่องจากการปกครองท้องถิ่นที่ไม่เพียงพอ. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษาและพัฒนาการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Easton, D. (1965). A Framework for Political Analysis. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall.
Kerr, S., Aitken, A., & Grimes, A. (2004). Local Government Roles and Accountability. Cambridge, MA: Lincoln Institute of Land Policy.
Lowndes, V., Marsh, D., & Stoker, G. (2010). Theory and Methods in Political Science. New York: Palgrave Macmillan.
Mackenzie, W. J. M. (1975). Theories of Local Government in Explorations in Government. London: Palgrave Macmillan.
Makinde, J. T., Hassan, A. O., & Taiwo, A. O. (2016). Theory, Principle and Practice of Local Governance in Nigeria. The Journal of Developing Areas, 50(1), 306-309.
Michels, R. (2005). Democracy and the Iron Law of Oligarchy. In Shafritz, J. M., Ott, J. S., & Jang, Y. S. (Eds.). Classics of Organization Theory (pp. 304-310). Australia: Thomson Wadsworth.
Polsby, N. (1980). Community Power and Political Theory. New Haven, CT: Yale University Press.
Riggs, F. W. (1966). Thailand: The Modernization of Bureaucratic Polity. Honolulu: East-West Centre.
Tansey, S. D. (2000). Politics: The Basics. London: Routledge.
