Sustainable Development under the Two-Tier Approach in Public and Private Sector Management
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The study of sustainable development under the two-tier concept in public-private management is significant as sustainable development is essential for meeting present needs without compromising future generations' opportunities. This research aims to analyze and propose guidelines for sustainable development within the two-tier concept framework, which emphasizes partnerships between public and private sectors across economic, social, and environmental dimensions. The findings demonstrate that public-private partnerships enhance sustainable development through efficient resource utilization, innovation support, and renewable energy investments. These partnerships mitigate environmental impacts while fostering sustainable economic growth by promoting public participation, reducing social inequality, and creating sustainable employment, particularly in economically disadvantaged communities. The two-tier concept aligns with governance principles, new public administration approaches, and social justice theories. The integration of these concepts facilitates balanced sustainable development across economic, social, and environmental domains. Effective public-private partnerships enable efficient operations that address societal needs sustainably.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
References
กระทรวงพลังงาน. (2562). นโยบายการส่งเสริมพลังงานทดแทนในประเทศไทย: พลังงานสะอาดเพื่ออนาคต. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2568, จาก https://www.energy.go.th
กัณญาณัฐ เสียงใหญ่, และศิริวรรณ วิสุทธิรัตนกุล. (2567). ความสำเร็จของเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(43), 14-24.
นิตยา โพธิ์นอก, อริย์ธัช บุญถึง, และดวงจันทร์ ศิริรักษ์โสภณ. (2566). การใช้สิทธิและมีส่วนร่วมของประชาชนในการเสนอร่างกฎหมายว่าด้วยชนเผ่าพื้นเมือง. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า.
ประเสริฐ ปอนถิ่น, นพดณ ปัญญาวีรทัต, อภิรมย์ สีดาคำ, และทิพาภิรณ์ เยสุวรรณ์. (2567). นวัตกรรมขับเคลื่อนพัฒนาสังคม: บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 4 ภูมิพลังสร้างสรรค์และพุทธนวัตกรรมในสังคมร่วมสมัย (น. 437-455). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). (2565, 1 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอน 258. หน้า 1-134.
พรเทพ นามกร, สุปราณี ธรรมพิทักษ์, และพงษ์เสฐียร เหลืองอลงกต. (2562). องค์ประกอบการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น ด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคมและด้านสิ่งแวดล้อมในจังหวัดจันทบุรี. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 8(2), 91-112
เพชราภรณ์ เฮมกลาง, และสุมาลี ชัยเจริญ. (2560). การสังเคราะห์กรอบแนวคิดการออกแบบของสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์เรื่อง โครงสร้างโลกของเราสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปี ที่ 2. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 1-18.
สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง. (2565). แผนยุทธศาสตร์การบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคล สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2565-2568. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2568, จาก https://www.hr.kmitl.ac.th/wp-content/uploads/2022/04/แผนยุทธศาสตร์การบริหารทรัพยากรบุคคล-2022-2025-.pdf
สำนักงานพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงาน. (2563). โครงการสนับสนุนการใช้พลังงานทดแทนในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2568, จาก https://www.dede.go.th
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). การจัดการเรียนรู้แบบสร้างองค์ความรู้. กรุงเทพฯ: สกศ.
สำนักงานสิ่งแวดล้อมจังหวัดเชียงใหม่. (2564). โครงการจัดการขยะในเมืองเชียงใหม่: การแยกขยะและการรีไซเคิลในระดับท้องถิ่น. สืบค้นเมื่อ 13 มีนาคม 2568, จาก https://www.cmenv.go.th
สำนักนายกรัฐมนตรี สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561–2580 (ฉบับย่อ). สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://www.nesdc.go.th/download/document/SAC/NS_SumPlanOct2018.pdf
สุนทร เทียนงาม, อารีย์ พรหมเล็ก, และอัญชุลี สุวัฑฒน. (2557). การพัฒนากระบวนการเรียนรู้ด้านการวิจัยและประเมินผลการศึกษาผ่านการใช้สื่อมัลติมีเดียตามแนวคิดทฤษฎีพุทธิปัญญาของเมเยอร์ของนักศึกษาโปรแกรมการศึกษาปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 37(2), 148-155.
หนึ่งฤทัย ชานุสิทธิ์, ชนายุทธ ต้นภูบาล, ชินวัตร คึมยะราช, นราศักดิ์ บุญถาวร, ศิริปกรณ์ สุขสะอาด, พันธิชัย พิทักษ์กุล, และคณะ. (2567). ระบบและกระบวนการนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนในโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว. วารสารการบริหาร การจัดการ และการพัฒนาที่ยั่งยืน, 2(3), 646-656.
อัทธ์ พิศาลวานิช. (2565). กรณีศึกษาการพัฒนาเปลี่ยนผ่านของมหาวิทยาลัยในประเทศมาเลเซีย (Case Studies of University Transformation in Malaysia) ภายใต้ แผนงานบูรณาการยุทธศาสตร์เป้าหมาย (Spearhead) ด้านสังคม คนไทย 4.0 (Thai People 4.0). เชียงใหม่: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
Brundtland Commission. (1987). Our Common Future. New York, NY: Oxford University Press.
Carroll, A. B. (1999). Corporate Social Responsibility: Evolution of A Definitional Construct. Business & Society, 38(3), 268-295.
Cheng, Z., Wang, H., Xiong, W., Zhu, D., & Cheng, L. (2021). Public–Private Partnership as A Driver of Sustainable Development: Toward A Conceptual Framework of Sustainability-Oriented PPP. Environment, Development and Sustainability, 23(2), 1043-1063.
Denters, E., Ginther, K., & de Waart, P. J. I. M. (2023). Sustainable Development and Good Governance. London, England: Martinus Nijhoff Publishers.
Fleta-Asín, J., & Muñoz, F. (2021). Renewable Energy Public–Private Partnerships in Developing Countries: Determinants of Private Investment. Sustainable Development, 29(4), 653-670.
Fraser, N. (2008). Scales of Justice: Reimagining Political Space in A Globalizing World. New York, NY: Cambridge University Press.
Geissdoerfer, M., Savaget, P., Bocken, N. M. P., & Hultink, E. J. (2017). The Circular Economy: A New Sustainability Paradigm? Journal of Cleaner Production, 143, 757-768.
Hood, C. (1991). A Public Management for All Seasons? Public Administration, 69(1), 3-19.
International Energy Agency. (2020). World Energy Investment 2020. Retrieved January 5, 2025, from https://www.iea.org/reports/world-energy-investment-2020
Kooiman, J. (2003). Governing as Governance. London, England: Sage Publications.
Liu, W., Zhang, Y., & Zhou, X. (2019). Public-Private Partnerships for Renewable Energy Projects: A New Model for Sustainable Development. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 103, 373-383.
López, J., Rodríguez, C., & Fernández, M. (2021). Sustainable Agriculture Development Through Public-Private Partnerships: The Case of Rural Community Empowerment. Sustainability, 13(1), 45-60.
Mahmoud, E., Marcus, J., Peter, D., & Mohammad, M. (2021). Barriers to Achieving Sustainable Construction Project Procurement in the Private Sector. Cleaner Engineering and Technology, 3, 100125. https://doi.org/10.1016/j.clet.2021.100125
Mansouri, S., Toubal, F., & Boudhar, A. (2022). Collaborative Governance in the Private and Public Sector for Sustainable Development. Sustainability, 14(1), 32-45.
Osborne, D., & Gaebler, T. (1992). Reinventing Government: How the Entrepreneurial Spirit Is Transforming the Public Sector. New York, NY: Addison-Wesley.
Pierre, J., & Peters, B. G. (2000). Governance, Politics and the State. Basingstoke, England: Macmillan.
Pollitt, C., & Bouckaert, G. (2017). Public Management Reform: A Comparative Analysis-Into the Age of Austerity. New York, NY: Oxford University Press.
Rawls, J. (1971). A Theory of Justice. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Rhodes, R. A. W. (1997). Understanding Governance: Policy Networks, Governance, Reflexivity and Accountability. Buckingham, England: Open University Press.
Sachs, J. D. (2015). The Age of Sustainable Development. New York, NY: Columbia University Press.
Sachs, J. D., Schmidt-Traub, G., Mazzucato, M., Messner, D., Nakicenovic, N., & Rockström, J. (2019). Six Transformations to Achieve the Sustainable Development Goals. Nature Sustainability, 2, 805-814.
Sen, A. (2009). The Idea of Justice. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Singapore Smart Nation and Digital Government Office. (2020). Smart Nation Singapore: Digital Transformation of the City. Retrieved January 9, 2025, from https://www.smartnation.gov.sg/
Tung, W. K., & Phong, W. W. (2019). The Role of the Thai Government in Promoting Renewable Energy: A Case Study of the Solar Energy Program in Thailand. Energy Policy, 134, 110-119.
United Nations. (2015). Transforming Our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development. Retrieved January 9, 2025, from https://sdgs.un.org/2030agenda
Wang, N., & Ma, M. (2021). Public–Private Partnership as A Tool for Sustainable Development – What Literatures Say? Sustainable Development, 29(1), 243-258.
World Commission on Environment and Development. (1987). Our Common Future. New York, NY: Oxford University Press.
World Economic Forum. (2020). The Future of Energy and the Role of Public-Private Partnerships. Retrieved January 10, 2025, from https://www.weforum.org/agenda/2020/01/public-private-partnerships-sustainability/
