ทหารไทยกับการพัฒนาประชาธิปไตยหลัง 14 ตุลา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาบทบาททางการเมืองของทหารมักถือกันว่าทหารไม่สามารถแสดง บทบาทที่เป็นคุณต่อการพัฒนาประชาธิปไตย แต่บทความนี้เสนอว่าในบางสถานการณ์ นั้นทหารอาจกระทำการอันเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาประชาธิปไตยขึ้นได้ โดยเฉพาะ ในช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่านไปสู่ประชาธิปไตยในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งอาจต้อง อาศัยสถาบันที่เข้มแข็งดังเช่นกองทัพมาเป็นผู้ดูแลสถานการณ์ ดังนั้นการวิเคราะห์ บทบาทของทหารในทางการเมืองจึงไม่ควรปฏิเสธความเป็นไปได้ที่ทหารจะทำ ประโยชน์ให้แก่การพัฒนาประชาธิปไตย แต่ควรคำนึงถึงบริบทที่อาจเอื้อให้ทหาร สามารถแสดงบทบาทดังกล่าวได้ บทความนี้ทำการวิเคราะห์บทบาทของทหารไทยใน ด้านการพัฒนาประชาธิปไตยตั้งแต่หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาจนถึงปัจจุบัน โดยอาศัยแนว วิเคราะห์ของ Aurel Croissant และคณะ ที่ได้จำแนกบทบาททางการเมืองของทหาร ออกเป็นด้านต่างๆ โดยที่บทความนี้เลือกวิเคราะห์บทบาทของทหารไทยใน 3 ด้าน คือ ด้านการกำหนดตัวกลุ่มผู้นำประเทศ ด้านการกำหนดและบังคับใช้นโยบายสาธารณะ และ ด้านการรักษาความมั่นคงภายใน ข้อค้นพบของบทความ คือ ทหารไทยได้แสดงบทบาท ทั้งที่เป็นคุณและเป็นโทษต่อประชาธิปไตยในทั้ง 3 ด้าน
Downloads
Download data is not yet available.
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
Panduprasert, P. (2017). ทหารไทยกับการพัฒนาประชาธิปไตยหลัง 14 ตุลา. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 4(1), 89–123. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/polscicmujournal/article/view/76981
ประเภทบทความ
บทความพิเศษ
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
ชัยอนันต์ สมุทวณิช (2525). ยังเติร์ก กับทหารประชาธิปไตย: การวิเคราะห์บทบาททหารในการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.
ณัชชาภัทร อุ่นตรงจิตร (2553). 'ข้อเสนอใหม่ของการศึกษาบทบาทของทหารกับความขัดแย้งทางการเมือง', วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 8 (1): หน้า 69-86.
นรนิติ เศรษฐบุตร (2521). เสนาธิปไตย: ทหารกับการพัฒนาทางการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: หนังสือสยาม.
ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ (2554). 'กองทัพ: สัตว์สี่ขาของราชาหรือประชาชน?', ฟ้าเดียวกัน. 9 (3): หน้า 45-69.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ (2550), 'การรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 คือการทำให้พลเมืองกลายเป็นไพร่', ใน ธนาพล อิ๋วสกุล (บรรณาธิการ). รัฐประหาร 19 กันยา: รัฐประหารเพื่อระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพฯ: ฟ้าเดียวกัน.
สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ (2551). สายธารประวัติศาสตร์ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ: พี.เพรส.
สุรชัย ศิริไกร (2550). 'ทฤษฎีการพัฒนาระบบประชาธิปไตย', รัฐศาสตร์สาร (ฉบับพิเศษ). 28: หน้า 60-109.
สุรชาติ บำรุงสุข (2541). ทหารกับประชาธิปไตยไทย: จาก 14 ตุลาสู่ปัจจุบันและอนาคต. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยและผลิตตำรา มหาวิทยาลัยเกริก.
สุรชาติ บำรุงสุข (2551). ไตรสรณคมน์ทหาร รัฐประหาร และการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันปรีดี พนมยงค์.
สุรพงษ์ ชัยนาม (2550). 'กองทัพกับประชาธิปไตย (1)' และ 'กองทัพกับประชาธิปไตย (2)', ใน การทูต-การเมือง ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว. กรุงเทพฯ: ศยาม.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ความมั่นคง กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร, ประวัติความเป็นมาของ กอ.รมน. (เข้าถึงเมื่อ 12 กันยายน 2556)
Alagappa, M. (2001). 'Military professionalism: a conceptual perspective', in Alagappa, M. (ed.) Military Professionalism in Asia: Conceptual and Empirical Perspectives. Honolulu: East-West Center.
Alagappa, M. (2001). 'Investigating and explaining change: an analytical framework', in Alagappa, M. (ed.) Coercion and Governance: Declining Political Role of the Military in Asia. Stanford: Stanford University Press.
Beeson, M. (2008). 'Civil-military relations in Indonesia and the Philippines: will the Thai coup prove contagious?', Armed Forces & Society. 34 (3): pp. 474-490.
Bilveer, S. (2000). 'Civil-military relations in democratizing Indonesia: change amidst continuity', Armed Forces & Society. 34 (4): pp. 607-633.
Chairat Charoensin-o-larn (2009). 'Military coup and democracy in Thailand', in Funston, J. (ed.) Divided over Thaksin: Thailand's Coup and Problematic Transition. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies.
Chambers, P. (2010). 'U-turn to the past? The resurgence of the military in contemporary Thai politics,' in Chambers, P. & Croissant, A. (eds.) Democracy under Stress: Civil- Military Relations in South and Southeast Asia. Bangkok: ISIS.
Croissant, A. & Kuehn, D. (2010). 'Civilian control of the military and democracy: conceptual and empirical perspectives', in Chambers, P. & Croissant, A. (eds.) Democracy under Stress: Civil- Military Relations in South and Southeast Asia. Bangkok: ISIS.
Croissant, A., Kuehn, D., Chambers, P. & Wolf, S. O. (2010). 'Beyond the fallacy of coup-ism: conceptualizing civilian control of the military in emerging democracies', Democratization. 17 (5): pp. 950-975.
Croissant, A., Chambers, P. W. & Volkel, P. (2011). 'Democracy, the military and security sector governance in Indonesia, The Philippines and Thailand', in Croissant, A. & Bunte, M. (eds.) The Crisis of Democratic Governance in Southeast Asia. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Feaver, P. D. (1996). 'The civil-military problematique: Huntington, Janowitz, and the question of civilian control', Armed Forces & Society. 23 (2): pp. 149-178.
Feaver, P. D. (1999). 'Civil-military relations', Annual Review of Political Science. 2: pp. 211-241.
Finer, S. (1976). The Man on Horseback: The Role of the Military in Politics. 2nd edition. London: Penguin.
Huntington, S. P. (1957). The Soldier and the State: The Theory and Politics of Civil-Military Relations. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Huntington, S. P. (1991). The Third Wave: Democratization in the Late Twentieth Century. Norman and London: University of Oklahoma Press.
Janowitz, M. (1960). The Professional Soldier: A Social and Political Portrait. Glencoe, Ill: The Free Press.
Kurlantzick, J. (2013). Democracy in Retreat: The Revolt of the Middle Class and the Worldwide Decline of Representative Government. New Haven and London: Yale University Press.
Linz, J. J. & Stepan, A. (1996). Problems of Democratic Transition and Consolidation. Baltimore: John Hopkins University Press.
Mainwaring, S., O'Donnell, G. & Valenzula, J. S. (eds.) (1992). Issues in Democratic Consolidation: The New South American Democracies in Comparative Perspective. Notre Dame: University of Notre Dame Press.
McCargo, D. & Ukrist Pathmanand (2005). The Thaksinization of Thailand. Copenhagen: NIAS Press.
Ockey, J. (2001). 'Thailand: the struggle to redefine civil-military relations', in Alagappa, M. (ed.) Coercion and Governance: Declining Political Role of the Military in Asia. Stanford: Stanford University Press.
O'Donnell, G. & Schmitter, P. (1986). Transitions from Authoritarian Rule. Baltimore: John Hopkins University Press.
Rustow, D. A. (1970). 'Transitions to democracy: toward a dynamic model', Comparative Politics. 2 (13): pp. 337-363.
Serra, N. (2010). The Military Transition: Democratic Reform of the Armed Forces. Cambridge: Cambridge University Press.
Siaroff, A. (2009). Comparing Political Regimes. Toronto: Toronto University Press.
Stepan, A. (1973). 'The new professionalism of internal warfare and military role expansion', in Stepan, A., ed. Authoritarian Brazil: Origins, Policies, and Future. New Haven: Yale University Press.
Thitinan Pongsudhirak (2008). 'Thailand since the coup', Journal of Democracy. 19 (4): pp. 140-153.
Ukrist Pathmanand (2008). 'A different coup d'?tat?', Journal of Contemporary Asia. 38 (1): pp. 124-142.
Varol, O. O. (2012). 'The democratic coup d'?tat', Harvard International Law Journal. 53 (2): pp. 291-356.
Varol, O. O. (2013). 'The military as the guardian of constitutional democracy', Columbia Journal of Transnational Law. 50, pp. 1-79 (Access date: 10 September2013).
ณัชชาภัทร อุ่นตรงจิตร (2553). 'ข้อเสนอใหม่ของการศึกษาบทบาทของทหารกับความขัดแย้งทางการเมือง', วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 8 (1): หน้า 69-86.
นรนิติ เศรษฐบุตร (2521). เสนาธิปไตย: ทหารกับการพัฒนาทางการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: หนังสือสยาม.
ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ (2554). 'กองทัพ: สัตว์สี่ขาของราชาหรือประชาชน?', ฟ้าเดียวกัน. 9 (3): หน้า 45-69.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ (2550), 'การรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 คือการทำให้พลเมืองกลายเป็นไพร่', ใน ธนาพล อิ๋วสกุล (บรรณาธิการ). รัฐประหาร 19 กันยา: รัฐประหารเพื่อระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข. กรุงเทพฯ: ฟ้าเดียวกัน.
สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ (2551). สายธารประวัติศาสตร์ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพฯ: พี.เพรส.
สุรชัย ศิริไกร (2550). 'ทฤษฎีการพัฒนาระบบประชาธิปไตย', รัฐศาสตร์สาร (ฉบับพิเศษ). 28: หน้า 60-109.
สุรชาติ บำรุงสุข (2541). ทหารกับประชาธิปไตยไทย: จาก 14 ตุลาสู่ปัจจุบันและอนาคต. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยและผลิตตำรา มหาวิทยาลัยเกริก.
สุรชาติ บำรุงสุข (2551). ไตรสรณคมน์ทหาร รัฐประหาร และการเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันปรีดี พนมยงค์.
สุรพงษ์ ชัยนาม (2550). 'กองทัพกับประชาธิปไตย (1)' และ 'กองทัพกับประชาธิปไตย (2)', ใน การทูต-การเมือง ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว. กรุงเทพฯ: ศยาม.
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ความมั่นคง กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร, ประวัติความเป็นมาของ กอ.รมน.
Alagappa, M. (2001). 'Military professionalism: a conceptual perspective', in Alagappa, M. (ed.) Military Professionalism in Asia: Conceptual and Empirical Perspectives. Honolulu: East-West Center.
Alagappa, M. (2001). 'Investigating and explaining change: an analytical framework', in Alagappa, M. (ed.) Coercion and Governance: Declining Political Role of the Military in Asia. Stanford: Stanford University Press.
Beeson, M. (2008). 'Civil-military relations in Indonesia and the Philippines: will the Thai coup prove contagious?', Armed Forces & Society. 34 (3): pp. 474-490.
Bilveer, S. (2000). 'Civil-military relations in democratizing Indonesia: change amidst continuity', Armed Forces & Society. 34 (4): pp. 607-633.
Chairat Charoensin-o-larn (2009). 'Military coup and democracy in Thailand', in Funston, J. (ed.) Divided over Thaksin: Thailand's Coup and Problematic Transition. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies.
Chambers, P. (2010). 'U-turn to the past? The resurgence of the military in contemporary Thai politics,' in Chambers, P. & Croissant, A. (eds.) Democracy under Stress: Civil- Military Relations in South and Southeast Asia. Bangkok: ISIS.
Croissant, A. & Kuehn, D. (2010). 'Civilian control of the military and democracy: conceptual and empirical perspectives', in Chambers, P. & Croissant, A. (eds.) Democracy under Stress: Civil- Military Relations in South and Southeast Asia. Bangkok: ISIS.
Croissant, A., Kuehn, D., Chambers, P. & Wolf, S. O. (2010). 'Beyond the fallacy of coup-ism: conceptualizing civilian control of the military in emerging democracies', Democratization. 17 (5): pp. 950-975.
Croissant, A., Chambers, P. W. & Volkel, P. (2011). 'Democracy, the military and security sector governance in Indonesia, The Philippines and Thailand', in Croissant, A. & Bunte, M. (eds.) The Crisis of Democratic Governance in Southeast Asia. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
Feaver, P. D. (1996). 'The civil-military problematique: Huntington, Janowitz, and the question of civilian control', Armed Forces & Society. 23 (2): pp. 149-178.
Feaver, P. D. (1999). 'Civil-military relations', Annual Review of Political Science. 2: pp. 211-241.
Finer, S. (1976). The Man on Horseback: The Role of the Military in Politics. 2nd edition. London: Penguin.
Huntington, S. P. (1957). The Soldier and the State: The Theory and Politics of Civil-Military Relations. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Huntington, S. P. (1991). The Third Wave: Democratization in the Late Twentieth Century. Norman and London: University of Oklahoma Press.
Janowitz, M. (1960). The Professional Soldier: A Social and Political Portrait. Glencoe, Ill: The Free Press.
Kurlantzick, J. (2013). Democracy in Retreat: The Revolt of the Middle Class and the Worldwide Decline of Representative Government. New Haven and London: Yale University Press.
Linz, J. J. & Stepan, A. (1996). Problems of Democratic Transition and Consolidation. Baltimore: John Hopkins University Press.
Mainwaring, S., O'Donnell, G. & Valenzula, J. S. (eds.) (1992). Issues in Democratic Consolidation: The New South American Democracies in Comparative Perspective. Notre Dame: University of Notre Dame Press.
McCargo, D. & Ukrist Pathmanand (2005). The Thaksinization of Thailand. Copenhagen: NIAS Press.
Ockey, J. (2001). 'Thailand: the struggle to redefine civil-military relations', in Alagappa, M. (ed.) Coercion and Governance: Declining Political Role of the Military in Asia. Stanford: Stanford University Press.
O'Donnell, G. & Schmitter, P. (1986). Transitions from Authoritarian Rule. Baltimore: John Hopkins University Press.
Rustow, D. A. (1970). 'Transitions to democracy: toward a dynamic model', Comparative Politics. 2 (13): pp. 337-363.
Serra, N. (2010). The Military Transition: Democratic Reform of the Armed Forces. Cambridge: Cambridge University Press.
Siaroff, A. (2009). Comparing Political Regimes. Toronto: Toronto University Press.
Stepan, A. (1973). 'The new professionalism of internal warfare and military role expansion', in Stepan, A., ed. Authoritarian Brazil: Origins, Policies, and Future. New Haven: Yale University Press.
Thitinan Pongsudhirak (2008). 'Thailand since the coup', Journal of Democracy. 19 (4): pp. 140-153.
Ukrist Pathmanand (2008). 'A different coup d'?tat?', Journal of Contemporary Asia. 38 (1): pp. 124-142.
Varol, O. O. (2012). 'The democratic coup d'?tat', Harvard International Law Journal. 53 (2): pp. 291-356.
Varol, O. O. (2013). 'The military as the guardian of constitutional democracy', Columbia Journal of Transnational Law. 50, pp. 1-79
