การออกแบบรูปทรงแม่แบบเครื่องจักสานผักตบชวาสู่ผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์แนวคิดเอกลักษณ์ท้องถิ่น
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษารูปทรงของแม่แบบจากกระบวนทำเครื่องจักสาน 2) เพื่อออกแบบรูปทรงแม่แบบผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานผักตบชวาแนวทางผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ 3) เพื่อทดลองการสานขึ้นรูปจากแม่แบบเครื่องจักสานผักตบชวา 4) เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ที่เป็นเอกลักษณ์ต่อยอดภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีอยู่เดิมให้มีคุณค่าและมูลค่ามากยิ่งขึ้น มีวิธีดำเนินการวิจัย เพื่อนำไปสู่ผลของการออกแบบ กระบวนการสร้างสรรค์ คือทำการเก็บรวบรวมข้อมูล สำรวจภาคสนามและสอบถาม สังเกตแบบมีส่วนรวมในขั้นตอนการสานผลิตภัณฑ์จักสานผักตบชวาเพื่อรวบรวมข้อมูลก่อนทำการออกแบบผลิตภัณฑ์จักสานผักตบชวา
ผลการวิจัยการออกแบบรูปทรงแม่แบบเครื่องจักสานผักตบชวาสู่ผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์แนวคิดเอกลักษณ์ท้องถิ่นพบว่ารูปทรงที่ทำการออกแบบสามารถเป็นรูปทรงที่มีแนวคิดเป็นผลิตภัณฑ์สร้างสรรค์ได้ คือรูปทรงอิสระ รูปทรงวงรี รูปทรงวงกลม ซึ่งทั้ง 3 รูปแบบเป็นรูปแบบที่สามารถพัฒนารูปแบบต่อยอดผลิตภัณฑ์ได้ รูปทรงที่มีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด คือรูปทรงอิสระ ผลิตภัณฑ์ที่ได้คือ เก้าอี้นั่ง ซึ่งความสวยงาม สัดส่วนของผลิตภัณฑ์มีความเหมาะสมกับการใช้งาน และมีความแข็งแรงทนทาน ผลิตภัณฑ์มีความเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่นและความคิดสร้างสรรค์
กระบวนการจักสานผักตบชวาต้องอาศัยแม่แบบในการขึ้นรูป วัสดุเดิมที่นำมาทำแม่แบบเครื่องจักสานเป็นวัสดุไม้อัดหรือโฟม ซึ่งระหว่างขั้นตอนในการศึกษา โดยผู้วิจัยได้ทำการคิดค้นทดลองวัสดุในการทำแม่แบบเครื่องจักสานผักตบชวา คือ ใช้น้ำยางพาราผสมกับสีน้ำพลาสติก แล้วทำการทาเคลือบแม่แบบโฟมอัดเพื่อให้สะดวกต่อการใช้งาน และยืดอายุการใช้งานให้คงทนมากยิ่งขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จาก https://www.nmt.or.th/TOTOP/Lists/List33/AllItems.aspx
จำลอง วิบูลย์ปิ่น. (2545). ศิลปหัตถกรรมผักตบชวาในจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม.
(ไทยศึกษา). นครปฐม : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
ธนกรณ์ ศิริสุขโภคา. (2555). การศึกษาวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานผักตบชวา กรณีศึกษา ตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม.ศิลปนิพนธ์ กศม.(ศิลปศึกษา). กรุงเทพฯ:บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
มะลิฉัตร เอื้ออานันท์. (2545). แนวโน้มศิลปศึกษาร่วมสมัย.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ คณะ
ครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน : ผลิตภัณฑ์จากผักตบชวา(มผช. 39/2546). (2558). สืบค้นข้อมูลเมื่อ
วันที่ 23 ก.ค.2558 จากhttps://www.nkw.ac.th/courseware/www.nectec.or.th
มาโนช กงกะนันทน์. (2559). ศิลปะและการออกแบบ.กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โอเอส พริ้นติ้งเฮาส์ จำกัด
มนตรี ยอดบางเตย. (2538). ออกแบบผลิตภัณฑ์.กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์โอเอส พริ้นติ้งเฮาส์ จำกัด
ลำเพาะ มะนะ. (2534). ผักตบชวา.กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ อรุณการพิมพ์
วัชรินทร์ จรุงจิตสุนทร. (2548). หลักการและแนวคิดการออกแบบผลิตภัณฑ์.กรงุเทพฯ:แอ๊ปป้า
พริ้นติ้งกรุ๊ป จำกัด.
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ. (2546). ศิลปะชาวบ้าน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ อัมรินทร์
. (2532). เครื่องจักสานในประเทศไทย . กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์
วัฒนา บันเทิงสุข. (2546). การวิจัยเชิงปฏิบัติการณ์แบบมีส่วนร่วมของประชาชนใน กระบวนการถ่ายทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านการใช้สมนุไพรในชุมชนบ้านซากตับเต่า จังหวัดระยอง. วิทยานิพนธ์ กศ.ด.(การบริหารการศึกษา) กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยบูรพา.
ธีระชัย สุขสด. (2544). การออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม.กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์
ศูนย์ปฏิบัติการวิจัยและเรือนปลูกพืชทดลอง. ผักตบชวา.2560.สืบค้นข้อมูลวันที่ 16 กันยายน 2560 จาก : https://clgc.agri.kps.ku.ac.th/index.php/linkweed/372-eichornia
อําไพ แสงจันทร์ไทย และ จิรวัฒน์ พิระสันต์. (2558). การพัฒนาเฟอร์นิเจอร์จากผักตบชวาของกลุ่มจักสานผักตบชวาบ้านวงฆ้อง อําเภอลานกระบือจังหวัดกําแพงเพชร.วารสารวิชาการศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 6 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม 2558