ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต

Main Article Content

กวินพัฒน์ โรจนาพิบูลย์
ณัฐวรรณ ยิ้มปลื้ม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาส่วนประสมทางการตลาดของร้านอาหารญี่ปุ่น 2) ศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่น 3) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่น และ (4) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างประชากรเคยทานอาหารญี่ปุ่นและที่อาศัยในอำเภอเมืองจังหวัดภูเก็ตจำนวน 400 คน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญ และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัจจัยที่มีความสำคัญต่อการบริโภคอาหารญี่ปุ่นของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต ได้แก่ ด้านผลิตภัณฑ์และร้านค้า อยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.89 2) พฤติกรรมผู้บริโภคอาหารญี่ปุ่นของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต พบว่า ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 3.84 ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า 1) ผู้บริโภคอาหารญี่ปุ่นที่มีลักษณะประชากร ได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือนต่างกัน มีพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  ประกอบด้วย 3 ตัวแปร ได้แก่ ด้านราคา ด้านช่องทางการจัดจำหน่าย และด้านการส่งเสริมทางการตลาด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โรจนาพิบูลย์ ก., & ยิ้มปลื้ม ณ. (2025). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นของผู้บริโภคในเขตอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 38–58. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/rmutphuso/article/view/276303
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ จิตรจรูญ และคณะ. (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคที่มีต่อการใช้บริการอาหารญี่ปุ่นผ่านแอปพลิเคชันในเขตเมือง. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

กนกวรรณ พงศ์วัฒนากร. (2565). พฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นของผู้ที่ทำงานในอุตสาหกรรมบริการ. วารสารการตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค, 15(4), 54-68.

กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ. (2567). "แนวโน้มการบริโภคอาหารเพื่อสุขภาพ." สืบค้นจาก https://www.ditp.go.th/post/152740

กุลนิษฐ์ จันทร์นาค และคณะ. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อร้านอาหารญี่ปุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

กุลนิษฐ์ จันทร์นาค, ปริญญา แก้วกาญจน์, และสุธาทิพย์ สินไชย. (2565). บทบาทของบรรยากาศร้านค้าต่อความพึงพอใจและความตั้งใจในการบริโภคซ้ำในร้านอาหารญี่ปุ่น. วารสารการจัดการธุรกิจและนวัตกรรม, 18(1), 112-128.

จิตติมา ธีระรัตนานนท์, อภิชาติ รัตนาวดี, และวัชรินทร์ สุขใจ. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างราคากับความพึงพอใจในการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในกลุ่มลูกค้าชาวไทย. วารสารการจัดการธุรกิจและนวัตกรรม, 17(2), 89-105.

ณัฐพร วรชัยชาญ, ปรียาภรณ์ แสนสุข และชัยวัฒน์ รัตนสกุล. (2565). อิทธิพลของการโฆษณาผ่านสื่อสังคมออนไลน์ต่อการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในกลุ่มผู้บริโภคชาวไทย. วารสารการตลาดยุคใหม่, 17(1), 78-94.

ดวงกมล รอดวร. (2564). กลยุทธ์การส่งเสริมการตลาดที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมผู้บริโภคอาหารญี่ปุ่นในเขตเมือง. วารสารบริหารธุรกิจ, 12(2), 115–130.

ธัญญ์วาริน พิพัฒน์. (2564). ผลกระทบของโควิด-19 ต่อธุรกิจร้านอาหารญี่ปุ่นในจังหวัดภูเก็ต. มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.

นันทิยา ชัยแสน. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างระดับการศึกษาและพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในคนไทย. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 18(3), 112-127.

นิธิศ นวลแก้ว. (2566). พฤติกรรมผู้บริโภคอาหารญี่ปุ่นในแหล่งท่องเที่ยวภาคใต้. วารสารวิชาการธุรกิจและการจัดการ, 8(2), 112–123.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : สุวรีิยาสาส์น.

พรทิพย์ วัฒนสกุล, สมชาย อินทร์ศรี และนภัสสร บุญมา. (2564). การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกบริโภคอาหารญี่ปุ่นในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยการตลาด, 14(1), 33-47.

พิมพ์พร สุนทรเสนีย์, อดิสรณ์ วงศ์สุวรรณ และนันทนา สุขทวี. (2564). กลยุทธ์การส่งเสริมการตลาดที่ส่งผลต่อการเลือกบริโภคอาหารญี่ปุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและการตลาด, 14(2), 48-64.

พีรดนย์ คงประเสริฐ และสุภาพร ชนะยศ. (2565). ความแตกต่างของพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นตามลักษณะทางประชากรศาสตร์. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 18(3), 112–130.

ภาณุพงศ์ เกิดเกษม. (2566). กลยุทธ์การแข่งขันของร้านอาหารญี่ปุ่นในจังหวัดภูเก็ต. วารสารเศรษฐศาสตร์และการจัดการ, 15(1), 90–104.

วรรณา ศิริวงศ์. (2565). การปรับเมนูอาหารญี่ปุ่นให้เหมาะสมกับผู้บริโภคในพื้นที่ท่องเที่ยว. วารสารอุตสาหกรรมบริการ, 10(3), 75–88.

วิภา จันทร์คำ. (2564). การศึกษาอิทธิพลของอายุที่มีต่อการเลือกบริโภคอาหารญี่ปุ่น. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 23(2), 45-62.

ศิรินทร์ สวัสดิ์วงศ์. (2566). อิทธิพลของราคาอาหารญี่ปุ่นต่อพฤติกรรมการบริโภคของผู้บริโภคในจังหวัดภูเก็ต. วารสารการตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค, 15(2), 90-105.

ศิริพร นาคสุวรรณ, ปริญญา ทองสมบูรณ์ และจิราภรณ์ วรรณสุวรรณ. (2564). ผลกระทบของช่องทางการจัดจำหน่ายต่อการเลือกบริโภคอาหารญี่ปุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและการตลาด, 12(2), 99-115.

สมบูรณ์ สุขเกษม. (2563). วัฒนธรรมอาหารญี่ปุ่นในสังคมไทยยุคใหม่. วารสารสังคมศาสตร์, 22(1), 55–70.

สำนักงานสถิติจังหวัดภูเก็ต. (2566). สถิติประชากรศาสตร์ ประชากรและเคหะ จังหวัดภูเก็ต พ.ศ.2565. สืบค้นจาก https://phuket.nso.go.th/

สิรินภา เฟื่องฟู. (2566). แนวโน้มพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในจังหวัดภูเก็ต. รายงานวิจัยมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต.

สุพัตรา มณีทอง. (2565). พฤติกรรมผู้บริโภคและปัจจัยด้านช่องทางการจัดจำหน่ายของร้านอาหารญี่ปุ่นในเขตตัวเมือง. วารสารการตลาดสมัยใหม่, 10(3), 88–102.

สุภาพร ชนะยศ และพีรดนย์ คงประเสริฐ. (2565). อิทธิพลของเพศและอายุที่มีต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในกลุ่มผู้บริโภคชาวไทย. วารสารการตลาดและพฤติกรรมผู้บริโภค, 14(1), 75-89.

อนันต์ ศิริวัฒนชัย, พิมพ์นิภา จินดากุล และอธิษฐาน สุนทรเวช. (2564). การวิเคราะห์ปัจจัยด้านผลิตภัณฑ์ที่ส่งผลต่อการเลือกบริโภคอาหารญี่ปุ่นในเขตเมือง. วารสารการบริโภคและการตลาด, 13(1), 57-72.

อุษณีย์ พงษ์ไพบูลย์. (2564). แนวโน้มอาหารสุขภาพและบทบาทของอาหารญี่ปุ่นในสังคมไทย. วารสารโภชนาการและสุขภาพ, 13(4), 102–113.

Aaker, J. L., & Mandel, N. (2016). The effect of gender on preferences for healthy foods: The role of self-construal and appearance-based goals. Journal of Consumer Research, 43(1), 73–87.

Belch, G. E., & Belch, M. A. (2021). Advertising and promotion: An integrated marketing communications perspective (12th ed.). McGraw-Hill Education.

Evans, M., Jamal, A., & Foxall, G. (2009). Consumer behaviour (2nd ed.). John Wiley & Sons.

Foodstory. (2560). รายงานการบริโภคอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://www.foodstory.com

Iwata, K. (2021). Japanese cuisine in global cities: Socioeconomic factors influencing consumer choice. International Journal of Gastronomy and Food Science, 24, 100327.

Japan External Trade Organization. (2022). Survey on Japanese food-related businesses in Asia. JETRO.

JETRO. (2022). การศึกษาจำนวนร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://www.jetro.go.jp/ext_images/thailand/food/2023Japanese_restaurant_survey/japaneserestaurantssurvey2023th.pdf

Jetrobangkok. (2018). จำนวนร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทย. สืบค้นจาก https://www.jetro.go.jp/ext_images/thailand/pdf/japanese_restaurant_survey_2018_th.pdf

Koichi Iwata. (2021). Japanese food culture and its global expansion: An analysis of consumer perception. International Journal of Gastronomy and Food Science, 23, 100301.

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson Education.

Lovelock, C., & Wirtz, J. (2011). Services marketing: People, technology, strategy (7th ed.). Pearson Prentice Hall.

Monroe, K. B. (1990). Pricing: Making profitable decisions (2nd ed.). McGraw-Hill.

Rosenbloom, B. (2013). Marketing channels: A management view (8th ed.). Cengage Learning.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Statistics (2nd ed.). New York: Harper & Row.

Wansink, B., & Shimizu, M. (2018). Consumer response to healthy food images: A cross-cultural analysis of gender and health cues. Appetite, 126, 134–143.

Wansink, B., Payne, C. R., & Shimizu, M. (2018). The appeal of Japanese cuisine: Consumer perceptions and health associations. Appetite, 127, 45–52.

Zeithaml, V. A., Bitner, M. J., & Gremler, D. D. (2018). Services marketing: Integrating customer focus across the firm (7th ed.). McGraw-Hill Education.