ความพึงพอใจของผู้อยู่อาศัยต่อรูปแบบการบริหารงานนิติบุคคลอาคารชุด โครงการบ้านเอื้ออาทร ในเขตกรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

          โครงการบ้านเอื้ออาทรในรูปแบบอาคารชุดเป็นหนึ่งในโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ ซึ่งการเคหะแห่งชาติถูกก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้มีรายได้น้อยมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง รวมถึงการดูแลโครงการหลังการขายหรือการบริหารโดยนิติบุคคล ในช่วงแรกมีนโยบายการดำเนินงานด้วยบุคลากรองค์กร และเมื่อครบ 5 ปีจะมีการจัดตั้งและส่งมอบการดูแลให้นิติบุคคลอาคารชุดของโครงการ การเคหะแห่งชาติมีแนวคิดการบริหารนิติบุคคลอาคารชุดในหลายรูปแบบ เช่น การบริหารโดยเจ้าของร่วม และการบริหารโดยบริษัท งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบของนิติบุคคล ข้อมูลการทำงาน และการจัดจ้างพนักงานของนิติบุคคลโครงการบ้านเอื้ออาทรในเขตกรุงเทพมหานคร วิเคราะห์เปรียบเทียบความพึงพอใจของผู้อยู่อาศัยที่มีต่อผลการดำเนินงานของนิติบุคคลในรูปแบบการบริหารโดยเจ้าของร่วมและการบริหารโดยบริษัท รวมถึงศึกษาข้อดีข้อเสีย การมีส่วนร่วมของผู้อยู่อาศัย และปัญหาที่พบเจอในโครงการ งานวิจัยดำเนินงานโดยรวบรวมข้อมูลจากรายงานประจำปี การสัมภาษณ์นิติบุคคลอาคารชุด และการแจกแบบสอบถามผู้อยู่อาศัยใน 4 โครงการ จำนวน 8 นิติบุคคล นิติบุคคลละ 50 ชุด รวมจำนวน 400 ชุด และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา
          ผลการศึกษางานวิจัยครั้งนี้บ่งบอกถึงรูปแบบการบริหารงานของนิติบุคคลในปัจจุบันที่มีอยู่ 2 รูปแบบคือ 1) รูปแบบบริหารโดยเจ้าของร่วม และ2) รูปแบบบริหารโดยบริษัท ซึ่งพบว่าการจัดจ้างพนักงานปฏิบัติการในรูปแบบบริหารโดยเจ้าของร่วมมีการจัดจ้างผู้อยู่อาศัยปฏิบัติงานทั้งหมด ต่างจากรูปแบบบริหารโดยบริษัทที่มีการจัดจ้างที่หลากหลายมากกว่า ด้านความพึงพอใจของของผู้อยู่อาศัยต่อผลการดำเนินงานของทั้ง 2 รูปแบบโดยภาพรวมมีระดับความพึงพอใจปานกลาง เมื่อแยกรูปแบบการบริหาร พบว่า ด้านที่ระดับความพึงพอใจแตกต่างกัน คือ ด้านกายภาพและสิ่งแวดล้อม ด้านรักษาความปลอดภัย และด้านสาธารณูปโภค เมื่อพิจารณาร่วมกับการจัดจ้างพนักงานปฏิบัติงานจะเห็นข้อแตกต่างที่ชัดเจนในด้านการรักษาความปลอดภัยซึ่งถ้าจัดจ้างบริษัทรักษาความปลอดภัยจะได้รับความพึงพอใจมากกว่า และพิจารณารายตัวแปร พบว่า ค่าเฉลี่ยของรูปแบบการบริหารโดยเจ้าของร่วมมีค่าต่ำกว่ารูปแบบการบริหารโดยบริษัททุกตัวแปร ยกเว้นตัวแปรการดูแลลานค้าชุมชน และพิจารณาข้อดีข้อเสียพบว่า ทั้ง 2 รูปแบบมีข้อดีข้อเสียที่เหมือนและแตกต่างกัน มีปัญหาที่เหมือนกันมากที่สุดคือที่จอดรถในโครงการไม่เพียงพอ และมีความคาดหวังต่อการบริหารงานที่เหมือนกันทั้ง 3 ข้อ คือ การจัดระเบียบที่จอดรถ การแก้ปัญหาเรื่องร้องเรียนให้รวดเร็ว และการแก้ไขปัญหาและใส่ใจความเป็นอยู่