การเพิ่มพื้นที่สีเขียวของเมืองในศาสนสถานประเภทวัด กรณีศึกษาเทศบาลนครเชียงใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเติบโตและการขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็ว ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดิน พื้นที่สีเขียวไม่เพียงพอต่อความต้องการของจำนวนประชากรในเมืองที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น พื้นที่ว่างในศาสนสถานจึงเป็นทางเลือกหนึ่งของโอกาสต่อการพัฒนาเพื่อเพิ่มพื้นที่สีเขียวในเมือง เนื่องจากวัดมีการกระจายตัวอยู่ทุกชุมชน จึงสมควรได้รับการดูแลส่งเสริมให้เป็นพื้นที่สีเขียวได้อย่างแท้จริง การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พื้นที่สีเขียวของเมืองและสถานการณ์เชิงพื้นที่ของวัดในเทศบาลนครเชียงใหม่เพื่อเพิ่มพื้นที่สีเขียวของเมืองในศาสนสถานประเภทวัด วิธีการวิจัย ใช้การสำรวจและสังเกตการณ์ในพื้นที่ ร่วมกับการจัดทำและฐานข้อมูลพื้นที่สีเขียว วัด และชุมชน ด้วยระบบภูมิสารสนเทศ เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลพื้นที่สีเขียวในเทศบาลนครเชียงใหม่ สถานการณ์เชิงพื้นที่ของวัดในเทศบาลนครเชียงใหม่ ผลวิจัยพบว่าโอกาสการพัฒนาพื้นที่สีเขียวของเมืองในศาสนสถานประเภทวัด จากปัจจัยที่ตั้ง ความสัมพันธ์กับชุมชน โรงเรียน การเชื่อมโยงกับโครงข่ายพื้นที่สีเขียวเดิม และพื้นที่ว่างภายในวัด จำแนกได้เป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ 1 โอกาสในการเพิ่มพื้นที่สีเขียวของเมืองในศาสนสถานประเภทวัดที่มีพื้นที่ว่างในวัดมากกว่า ร้อยละ 60 และกลุ่มที่ 2 โอกาสในการเพิ่มพื้นที่สีเขียวของเมืองในศาสนสถานประเภทวัดที่มีพื้นที่ว่างในวัดน้อยกว่า ร้อยละ 60 ที่มีความสัมพันธ์กับความหนาแน่นของชุมชนโดยรอบ และการเชื่อมต่อกับพื้นที่สีเขียวของระยะ
เดินเท้า โดยมีข้อพิจารณาเพิ่มเติมได้อย่างเหมาะสมกับการเพิ่มพื้นที่สีเขียวภายในวัด เขตพุทธาวาส และพื้นที่ใช้ประโยชน์ของวัด ส่งเสริมต่อพื้นที่สีเขียวเพื่อนันทนาการและความงามภูมิทัศน์ พื้นที่สีเขียวยั่งยืนของเมือง ตอบสนองต่อบริบทพื้นที่บ้าน (ชุมชน) โรงเรียน และวัด สำหรับคนในพื้นที่และผู้มาเยี่ยมเยือน เอื้อประโยชน์ต่อการเดินเท้า คุณภาพชีวิต และคุณภาพสิ่งแวดล้อมของเมืองได้อย่างเหมาะสมต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงมหาดไทย. กรมโยธาธิการและผังเมือง. สำนักพัฒนามาตรฐาน. กลุ่มงานมาตรฐาน. (2547). เกณฑ์ด้านผังเมืองหมวดบริการสังคม เรื่องสวนสาธารณะ สนามกีฬา ห้องสมุดและพิพิธภัณฑ์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท รำไทย เพรส จำกัด.
เทศบาลนครเชียงใหม่. (2563). ข้อมูลด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของเทศบาลนครเชียงใหม่. สืบค้นเมื่อ 25ธันวาคม2563, จาก http://www.cmcity.go.th/cmcity/index.php/th/s-menu-detail3-th/91-g-cmtomography-th/101-c-environment-th
ประภัสรา นาคะ. (2551). การพัฒนาวัดเพื่อเป็นพื้นที่สีเขียวของเขตเมืองชั้นในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ปริญญา ชูแก้ว. (2559). คู่มือการดูแลรักษาศาสนสถาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. (2563). มาตรฐานพื้นที่สีเขียวในเมืองและชนิดพรรณไม้ที่เหมาะสมกับพื้นที่สีเขียว. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2563, จาก http://www.onep.go.th/eurban/plant/downloads/green.pdf
มูลนิธิสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย. (2563). แนวทางการจัดการพื้นที่สีเขียวและมาตรฐานอัตราส่วนพื้นที่สีเขียวสำหรับชุมชนเมืองในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2563, จาก http://www.onep.go.th/wp-content/uploads/eurban-publication-01.pdf
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2563). แนวทางการจัดการพื้นที่สีเขียวและมาตรฐานอัตราส่วนพื้นที่สีเขียวสำหรับชุมชนเมืองในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2563, จาก http://www.onep.go.th/wp -content/uploads/handbook-green.pdf
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. กองสิ่งแวดล้อมชุมชนและพื้นที่เฉพาะ. (2563). คู่มือการจัดการพื้นที่สีเขียวชุมชนเมืองอย่างยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 20 ธันวาคม 2563, จาก http://www.onep.go.th/wp-content/uploads/eurban-publication-07.pdf
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). สำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2562. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2563, จาก http://www.nso.go.th/sites/2014/Pages/home.aspx