การออกแบบร้านค้าขนาดเล็กเพื่อส่งเสริมภาพลักษณ์วัดพระศรีรัตนมหาธาตุราชวรวิหาร จังหวัดสุโขทัย

Main Article Content

วรุตน์ วีระศิลป์
นพกร ผลาวรรณ์
เรวัฒน์ อามิน
จิระ อำนวยสิทธิ์
ณัฐพงษ์ ประดิษฐ์ธรรม

บทคัดย่อ

วัดพระศรีรัตนมหาธาตุราชวรวิหาร เรียกอีกชื่อว่า วัดพระปรางค์ เป็นกลุ่มโบราณสถานขนาดใหญ่ และเป็นพระอารามหลวงชั้นราชวรวิหาร ซึ่งกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานเมืองศรีสัชนาลัย ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2478 และต่อมาในปีพุทธศักราช 2531 ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ(United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization หรือ ยูเนสโก: UNESCO) ภายใต้ชื่อ "เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร" ปัจจุบันได้มีการพัฒนาการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเป็นที่อยู่อาศัย รวมถึงใช้พื้นที่เพื่อทำประโยชน์ทางการค้าของคนในชุมชน เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ทำให้เกิดการพัฒนาพื้นที่ในทิศทางที่มีความหลากหลาย สิ่งหนึ่งที่สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน คือผลกระทบที่เกิดขึ้นกับภูมิทัศน์หรือทัศนียภาพที่เปลี่ยนแปลงไป มีโบราณสถานมากมายที่ได้รับผลกระทบจากทัศนียภาพที่เสื่อมโทรม ผู้วิจัยตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นของโบราณสถานที่ไม่มีการวางแผนหรือออกแบบเพื่อให้สอดคล้องกับการอนุรักษ์และการบริหารจัดการมรดกโลก หรือหลักเกณฑ์ของอนุสัญญาการคุ้มครองมรดกโลก (The World Heritage Convention) นำไปสู่แนวทางการแก้ปัญหา โดยเริ่มจากการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับแนวความคิด ทฤษฎี ข้อสังเกต วิเคราะห์ปัญหา และการทดลองออกแบบร้านค้าขนาดเล็ก (Kiosk) 4 รูปแบบ โดยมีกรอบในการออกแบบ คือการใช้องค์ประกอบทางโบราณสถานที่เหมาะสม การรองรับกิจกรรมการใช้งานพื้นที่เชิงพาณิชย์ สะดวกในการติดตั้ง เคลื่อนย้าย รื้อถอน และรูปแบบร้านค้ามีความสอดคล้องและเหมาะสมกับบริบทโดยรอบ รวมถึงประเมินคุณภาพเชิงปริมาณ โดยมีจุดประสงค์ ดังนี้ เพื่อค้นหารูปแบบคีออสที่สะท้อนถึงเอกลักษณ์ขององค์พระปรางค์ ออกแบบร้านค้าขนาดเล็ก ส่งเสริมการขายสินค้าและกระตุ้นการท่องเที่ยว ส่งเสริมให้เกิดเอกลักษณ์ของร้านค้าขนาดเล็ก(Kiosk) ที่สอดคล้องกับโบราณสถาน และวัดผลโดยการจัดทำแบบสอบถาม โดยมีผู้ประเมินแบบสอบถามจำนวน 100 คน แบ่งเป็นกลุ่มตัวอย่าง ดังนี้ ผู้ประกอบการจำนวน 10 คน นักท่องเที่ยวจำนวน 40 คน คนในพื้นที่จำนวน 30 คน และผู้เชี่ยวชาญจำนวน 20 คน เพื่อสรุปแนวทางการออกแบบขั้นสุดท้าย ที่สามารถแสดงถึงภาพลักษณ์ เอกลักษณ์ สื่อสารกับกลุ่มเป้าหมายได้ชัดเจน น่าสนใจ และไม่เกิดทัศนอุจาดต่อโบราณสถานที่สำคัญ

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ธาตรี มหันตรัตน์ และ สิริพัฒถ์ ลาภจิตร. (2563, พฤษภาคม-สิงหาคม). แนวทางการพัฒนาเพื่ออนุรักษ์และฟื้นฟูแหล่งท่องเที่ยวมรดกโลกทางวัฒนธรรมอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4, 4.

นวภรณ์ ศรีสราญกุลวงศ์. (2563, มกราคม-ธันวาคม). การออกแบบร้านค้าขนาดเล็กเพื่อส่งเสริมการขายขนมของฝากรินขนมไทยจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารเพื่อการออกแบบมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 1, 16.

นารีรัตน์ ปรีชาพีชคุปต์. (2542). นำชมอุทยานประวัติศาสตร์ สุโขทัย ศรีสัชนาลัย กำแพงเพชร. กรุงเทพฯ: สำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ.

บุณยกร วชิระเธียรชัย และ สมคิด จิระทัศนกุล. (2563, มกราคม-มิถุนายน). “เส้นตรง” แล “เส้นรัศมี” ในงานเครื่องยอดพระเมรุมาศและพระเมรุ ผลงานออกแบบของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ (พ.ศ. 2447 และช่วง พ.ศ. 2463-2476). วารสารหน้าจั่ว, 17, 12.

ปุณยนุชวิภา เสนคำ และ เอกพล สิระชัยนันท์. (2560, มกราคม-มิถุนายน). การศึกษาอัตลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของชุมชนริมน้ำจันทบูรเพื่อเป็นแนวทางการออกแบบสภาพแวดล้อมภายในร้านค้า. วารสารสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้างวินิจฉัยคณะสถาปัตยกรรมศาสตรมหาวิทยาลัยขอนแก่น, 16, 43.

พัสตราภรณ์ แก่นพรม. (2557, กันยายน-ธันวาคม). รูปแบบพระปรางค์และสถาปัตยกรรมที่มียอกดพระปรางค์ในรัชกาลที่ 4-6. วารสารหน้าจั่ว, 11, 231.

ศรีศักร วัลลิโภคม. (2552). เมืองโบราณในอาณาจักรสุโขทัย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.

สมใจ นิ่มเล็ก. (2544, มกราคม - ธันวาคม). ฐานอาคารสถาปัตยกรรมไทย. วารสารหน้าจั่ว, 18, 20.

สมสกุล จีระศิลป์, จง บุญประชา, จิตราวดี รุ่งอินทร์, สุภัทรา ลูกรักษ์ และ สุรพันธ์ รัตนาวะดี. (2553). แนวทางการออกแบบร้านค้าและของที่ระลึกเพื่อการพัฒนานครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา: กรณีศึกษาเปรียบเทียบเมืองเก่าพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย และเมืองเก่าเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

สันติ เล็กสุขุม. (2549). ศิลปะภาคเหนือ: หริภุญชัย-ล้านนา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.

สำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม. กองกลางกลุ่มส่งเสริมเครือข่ายและประสานราชการภูมิภาค. (2560). สุโขทัย มรดกแห่งแผ่นดิน (พิมพ์ครั้งที่ 1). นครปฐม: สำนักพิมพ์สุวรรณภูมิเฮอริเทจ.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2526). สุโขทัยไม่ใช่ราชธานีแห่งแรกของไทย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.