การติดตามการใช้สิ่งอำนวยความสะดวกของนักศึกษาที่อยู่อาศัยในอาคารชุด โดยรอบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ศูนย์รังสิต) กรณีศึกษาอาคารชุดพักอาศัยของบริษัท แอสเซทไวส์ จำกัด (มหาชน)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการติดตามการใช้งานสิ่งอำนวยความสะดวกของนักศึกษาเพื่อการพิจารณาความสอดคล้อง และเหตุผลของผู้ประกอบการในการจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนกลางในโครงการอาคารชุดพักอาศัยสำหรับนักศึกษา โดยวิธีการสำรวจ สังเกต และสัมภาษณ์เชิงลึกนักศึกษาที่อยู่อาศัยโดยรอบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ศูนย์รังสิต) โดยมีกลุ่มตัวอย่างจากการสัมภาษณ์ทั้งสิ้น 78 ตัวอย่าง และสัมภาษณ์ผู้วางแนวคิดการออกแบบบริษัท แอสเซทไวส์ จำกัด (มหาชน) จำนวน 1 คน
ผลการศึกษากลุ่มตัวอย่างทั้งโครงการ Kave TU และโครงการ Kave AVA พบว่า นักศึกษามีพฤติกรรมการใช้สิ่งอำนวยความสะดวกส่วนกลางเพื่อตอบโจทย์ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการศึกษา โดยมีการใช้งานห้องอ่านหนังสือมากสุด 2) ด้านนันทนาการ โดยมีการใช้งานสระว่ายน้ำ และห้องเล่นพูลมากที่สุด และ 3) ด้านสุขภาพ โดยมีการใช้งานห้องออกกำลังกายและชกมวยมากสุด ซึ่งพฤติกรรมการใช้งานของนักศึกษาสอดคล้องกับเหตุผลการจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนกลางของผู้ประกอบการที่คำนึงถึงความจำเป็นเพื่อส่งเสริมให้เกิดการสนับสนุนพฤติกรรมด้านการเรียน และการผ่อนคลายความเครียดจากการศึกษาเล่าเรียน
ข้อเสนอแนะในการจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับอาคารชุดโดยรอบมหาวิทยาลัย ประการแรก คือการให้ความสำคัญกับพฤติกรรมการใช้งานของนักศึกษาที่จะมีกิจกรรมหลัก คือด้านการศึกษา เช่น การอ่านหนังสือ ติวหนังสือสอบควบคู่ไปกับกิจกรรมด้านนันทนาการที่ช่วยให้เกิดการผ่อนคลาย เช่น การดูหนัง ฟังเพลง ในขณะเดียวกันก็พบว่า นอกจากการจัดพื้นที่ตามกิจกรรมแล้ว สิ่งอำนวยความสะดวกส่วนกลางในห้องยังต้องคำนึงถึงการให้นักศึกษาสามารถใช้พื้นที่ทดแทนเมื่อจำเป็นได้ด้วย เพื่อให้เพียงพอต่อความต้องการ และตอบโจทย์ในเรื่องพื้นที่เพื่อส่งเสริมในด้านการศึกษา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จิรวัฒน์ วิระพรสวรรค์. (2562). ปัจจัยกำหนดการตัดสินใจในการเลือกซื้อหรือเช่าโครงการคอนโดมิเนียมเพื่ออยู่อาศัยของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุษกร ลี่สถาพรวงศา. (2562). การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของสิ่งอำนวยความสะดวก และพื้นที่ส่วนกลางในอาคารชุดพักอาศัยในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระหว่าง พ.ศ. 2536-2561 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วสุ คอศิริ. (2555). การศึกษาปัจจัยที่กำหนดสัดส่วนและรายละเอียดพื้นที่ส่วนกลางของโครงการอาคารชุดพักอาศัยเขตกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุเนตร สงวนวงค์วิจิตร. (2559). พฤติกรรมการใช้พื้นที่ในห้องพักอาศัยและสิ่งอำนวยความสะดวกในโครงการ กรณีศึกษา โครงการยูนิลอฟท์ ศาลายา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุริยา หาญพานิช. (2547). การศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้สอยและทัศนคติของผู้อยู่อาศัยต่อพื้นที่นันทนาการของโครงการอาคารชุดศุภาลัย ปาร์คและโครงการฟลอราวิลล์ กรุงเทพฯ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์].จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179-211.
Ajzen, I., & Fishbein, M. (1980). Understanding attitudes and predicting social behavior. Prentice-Hall.
Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American Psychologist, 55(1), 34-43. https://doi.org/10.1037/0003-066X.55.1.34
Erikson, E. H. (1959). Identity and the life cycle. W. W. Norton & Company.
Kuh, G. D. (2003). What we’re learning about student engagement from NSSE: Benchmarks for effective educational practices. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/00091380309604090
Schalock, R. L., Gardner, J. F., & Bradley, V. J. (2007). Quality of life for people with intellectual and other developmental disabilities: Applications across individuals, organizations, communities, and systems. American Association on Intellectual and Developmental Disabilities.
