แนวทางการจัดเส้นทางชมโบราณสถานเพื่อคนพิการทางการเคลื่อนไหว ในอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง จังหวัดบุรีรัมย์
Main Article Content
บทคัดย่อ
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้งเป็นที่ตั้งของปราสาทหินพนมรุ้ง ซึ่งเป็นโบราณสถานบนยอดภูเขาสูงจากพื้นราบทำให้เป็นอุปสรรคต่อการเข้าเยี่ยมชมของคนพิการทางการเคลื่อนไหว หากแต่คุณค่าของพนมรุ้งเกิดจากความงาม จากความเป็นของแท้ดั้งเดิม และความสมบูรณ์ของทั้งโบราณสถานและที่ตั้งที่เป็นพื้นที่ลาดชันและป่าธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงพื้นที่เพื่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก อาจส่งผลกระทบต่อคุณค่าที่กล่าวมา งานวิจัยนี้จึงมุ่งศึกษาหาแนวทางการจัดการทางภูมิสถาปัตยกรรม เพื่อส่งเสริมการเข้าชมโบราณสถานของคนพิการทางการเคลื่อนไหว โดยการระบุเส้นทางที่ยังสามารถรักษาคุณค่าของโบราณสถานและภูมิทัศน์เดิมไว้ได้ การดำเนินงานวิจัยทำโดยวิเคราะห์กายภาพของพื้นที่และประเมินคุณค่าของพื้นที่ การกำหนดจุดสำคัญที่ควรเข้าชม และพิจารณาใช้แนวคิดการอนุรักษ์ และพัฒนาโบราณสถานและแหล่งที่ตั้ง ร่วมกับการออกแบบเพื่อคนพิการทางการเคลื่อนไหว ผลการวิจัยนำไปสู่การเสนอแนวทางการออกแบบเส้นทางที่สอดคล้องกับหลักการอนุรักษ์และพัฒนาที่ยั่งยืน เน้นการใช้ประโยชน์จากเส้นทางที่มีอยู่เดิม หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงพื้นที่เดิมโดยไม่จำเป็นรวมถึงเสนอแนะให้สิ่งก่อสร้างใหม่มีรูปแบบไม่ขัดแย้งกับโบราณสถานและใช้วัสดุที่กลมกลืนกับสิ่งแวดล้อมทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติ นอกจากนี้ในบริเวณที่คนพิการไม่สามารถเข้าถึงทางกายภาพได้ ให้พิจารณาใช้สื่อประสมเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงด้านข้อมูลเป็นการทดแทน แนวทางนี้สามารถนำไปใช้ในการวางแผนการจัดการและพัฒนาโบราณสถานที่ต้องคำนึงถึงความสมดุลระหว่างการสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการทางการเคลื่อนไหวและการอนุรักษ์คุณค่าของโบราณสถาน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2550). คู่มือการดูแลโบราณสถาน. โรงพิมพ์วารสารส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กรมศิลปากร. (2561). อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง. http://virtualhistoricalpark.finearts.go.th/phanomrung
กรมศิลปากร. อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง. (2560). รายงานการขุดค้นขุดแต่งทางโบราณคดี สระน้ำโบราณประจำปราสาทพนมรุ้ง. บริษัท ไอพริ้นท์ แอนด์เทคโนโลยี (ไทยแลนด์).
กรมศิลปากร. อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง. (2566). อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง และปราสาทเมืองต่ำ (พิมพ์ครั้งที่ 5). บริษัท โรงพิมพ์โจเซฟโคราช จำกัด.
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2555). คู่มือการวินิจฉัยและตรวจประเมินความพิการ. https://www.dep.go.th/th/law-academic/documents-download/id-card-doc/คู่มือการวินิจฉัยและตรวจประเมินความพิการ-2574
ประกาศกรมศิลปากร เรื่องกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน. (2478, 8, มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 52 ตอนที่ 75. https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2519/D/141/3262.PDF
ปิ่นรัชฎ์ กาญจนัษฐิติ. (2552). การอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมและชุมชน. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535. (2535, 5, เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 109 ตอนที่ 38.
ยงธนิศร์ พิมลเสถียร. (2558). การปรับปรุงฟื้นฟูเมืองและการอนุรักษ์เมือง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิภากร ธรรมวิมล และ อติกานต์ บำรุงวุทธิ์. (2566). การศึกษาสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการที่มีผลต่อคุณค่าของเมืองเก่ารัตนโกสินทร์ชั้นใน. Journal of Landscape Architecture and Planning, 5(1), 131–149
สมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์. (2557). ข้อแนะนำการออกแบบสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับทุกคน. https://asa.or.th/wp-content/uploads/2017/07/BAEDRFA.pdf
The Burra Charter. (2013). The Australia ICOMOS charter for the conservation of places of cultural significance (the Burra Charter): Guidelines to the Burra Charter; Cultural significance and conservation policy. ICOMOS Australia.
Deffner, A., Psatha, E., Bogiantzidis, N., Mantas, N., Vlachaki, E., & Ntaflouka, P. (2015, July). Accessibility to culture and heritage: Designing for all. Conference: AESOP 2015, Definite space – fuzzy responsibility. Czech Technical University, Faculty of Architecture, Prague.
The Venice Charter. (1964). International charter for the conservation and restoration of monuments and sites [eBook]. ICOMOS -International Council on Monuments and sites.
World Health Organization. (2025). Principle : Accessible. https://www.who.int/about/communications/accessible/ensuring-accessibility