การประเมินวัฏจักรชีวิตของวัสดุตกแต่งภายในห้องพักอาศัย ของคอนโดมิเนียมในประเทศไทย

บทคัดย่อ

อุตสาหกรรมก่อสร้างมีบทบาทสำคัญต่อการปล่อยก๊าซเรือนกระจก โดยเฉพาะจากกระบวนการการก่อสร้างและวัสดุตกแต่งภายในห้องพักอาศัยในอาคารชุด ซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้วัสดุจำนวนมากที่มีคาร์บอนที่มาจากวัสดุก่อสร้าง (embodied carbon) สูงจากกระบวนการผลิต การขนส่ง และการติดตั้ง เพื่อตอบสนองต่อการแข่งขันในตลาดอสังหาริมทรัพย์ในทุกระดับราคา แนวโน้มการออกแบบตกแต่งภายในจึงมีความซับซ้อนมากขึ้น และใช้วัสดุตกแต่งภายในหลากหลายประเภทมากขึ้น ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม   ที่สูงขึ้นตามไปด้วย

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมของวัสดุตกแต่งภายในห้องพักของอาคารชุดพักอาศัยในเขตกรุงเทพมหานคร โดยใช้การประเมินวัฏจักรชีวิต (Life Cycle Assessment: LCA) ภายใต้ขอบเขต Cradle to Gate (A1–A3) ตัวอย่างการศึกษาประกอบไปด้วย ห้องพักอาศัยจำนวน 9 ห้อง จากกลุ่มโครงการคอนโดมิเนียม 3 ระดับราคา ได้แก่ กลุ่มราคาระดับประหยัด (economy class) กลุ่มราคาระดับกลาง (upper class) และกลุ่มราคาระดับหรูหรา (luxury class) โดยครอบคลุมวัสดุจาก 7 หมวดงานหลัก ได้แก่ ประตูภายนอก ผนังกั้นห้องภายใน ประตูภายใน วัสดุตกแต่งผิวกำแพง วัสดุตกแต่งผิวพื้น วัสดุตกแต่งผิวฝ้า และเฟอร์นิเจอร์ติดตั้งกับที่ เพื่อเสนอทางเลือกวัสดุที่เหมาะสมและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในแต่ละกลุ่มอาคาร

ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ทุกแนวทางการเปลี่ยนวัสดุที่นำเสนอสามารถลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้ จากการเปลี่ยนวัสดุ  ในหมวดวัสดุตกแต่งผิวพื้นของโครงการกลุ่ม Economy สามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลงได้ 28.76% จากวัสดุดั้งเดิม ขณะที่โครงการกลุ่ม Upper สามารถลดได้ 30.20% จากการเปลี่ยนวัสดุในหมวดเฟอร์นิเจอร์ติดตั้งกับที่ ซึ่งเป็นสัดส่วนการลดสูงที่สุด และโครงการกลุ่ม Luxury มีการลดลง 25.10% จากการปรับเปลี่ยนวัสดุในหมวดเฟอร์นิเจอร์ติดตั้งกับที่ รวมถึงยังสามารถลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งโครงการได้สูงถึง 20,106.39 ตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า (tCO₂e) ผลการวิจัยนี้สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการเลือกวัสดุอย่างรอบคอบในการออกแบบอาคารพักอาศัยอย่างยั่งยืนและแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับโครงการได้อย่างเป็นรูปธรรม