Patterns of Urban Public Space for an Active Aging Society: A Case Study of Roi Et City
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article examines patterns of urban public space to support an active-aging society, using a case study of Roi Et city. The data were collected from 400 elderly people aged 60-79 years, using a quantitative research approach with structured questionnaires. Accidental sampling was used to collect data in the Bueng Phalan Chai public park. For quantitative data analysis, descriptive statistics and analytical methods such as the t-test and multiple regression were employed. The findings revealed that most active elderly people prefer to use the Bueng Phalan Chai public space for exercise (49.10%) and recreation (37.70%), aligned with the active aging concept. The public space patterns that correspond to the usage behavior of the active aging community in Roi Et city reflect activities primarily requiring physical exertion, particularly jogging and walking, in the island area and the surrounding zones of Bueng Phalan Chai. Passive activities play a supporting role in public space utilization, particularly in the outdoor plaza and resting areas around Roi Et Tower for relaxation and social gatherings of the active elderly community. The most influential factors affecting the usage of Bueng Phalan Chai public space include activities and facilities (B=0.86, t=14.834), accessibility and mobility (B=0.72, t=14.575), and environmental quality and aesthetics (B=0.40, t=8.592), all statistically significant at the 0.000 level. These findings provide important information to propose guidelines for developing age-friendly public spaces in Roi Et city in the future.
Article Details
References
กรมการปกครอง. สำนักบริหารการทะเบียน. (2568).ข้อมูลประชากรจังหวัดร้อยเอ็ด. https://www.dopa.go.th/
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2560). แนวทางการจัดการพื้นที่สีเขียว สำหรับชุมชนเมืองในประเทศไทย. มูลนิธิสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย.
กุศล สุนทรธาดา และกมลชก ขำสุวรรณ. (2553). ระดับและแนวโน้มความมีพฤฒิพลังของผู้สูงอายุไทย. การประชุมวิชาการประชากรศาสตร์แห่งชาติ 2553: 26-38
ไตรรัตน์ จารุทัศน์, ศศิพัฒน์ ยอดเพชร, และพิมพรรณ ศิลปสุวรรณ. (2546). การออกแบบสิ่งแวดล้อมเพื่อผู้สูงอายุ. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2564). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2564. สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
วิมลสิทธิ์ หรยางกูร และนิลุบล คล่องเวสสะ. (2542). พฤติกรรมมนุษย์กับสภาพการใช้พื้นที่สาธารณะภายในชุมชนอยู่อาศัยของการเคหะแห่งชาติ . กรุงเทพมหานคร. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ .
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดร้อยเอ็ด. (2563). บึงพลาญชัย. http://www.m-culture.in.th/album/192827/บึงพลาญชัย
Digital Public Library of America. (n.d.). Exhibitions; Urban parks in the United States. https://dp.la/exhibitions/urban-parks/park-design/passive
Etikan, I., Musa, S. A., & Alkassim, R. S. (2016). Comparison of convenience sampling and purposive sampling. American Journal of Theoretical and Applied Statistics, 5(1), 1–4. https://doi.org/10.11648/j.ajtas.20160501.11
Gehl, J. (2011). Life between buildings: Using public space. Island Press.
Jacobs, J. (1961). Death and life of Great American cities. Random House.
Project for Public Spaces. (2025). What makes a successful place? https://www.pps.org/article/grplacefeat
Rutledge, A. J. (1985). A Visual Approach to Park Design. Wiley.
Sugiyama, T., & Thompson, C. W. (2007). Outdoor environments, activity and the well-being of older people: Conceptualising environmental support. Environment and Planning A: Economy and Space, 39(8), 1943–1960. https://doi.org/10.1068/a38226
Younes, S. R., Marques, B., & McIntosh, J. (2024). Public spaces for older people: A review of the relationship between public space to quality of life. Sustainability, 16(11), 4583. https://doi.org/10.3390/su16114583
World Health Organization. (2002). Active aging: A policy framework. The Organization.
World Health Organization. (2007). Global age-friendly cities: A guide. https://www.who.int/publications/i/item/9789241547307
