การประเมินสวนสาธารณะเพื่อลดค่าใช้จ่ายงานบำรุงรักษาภูมิทัศน์ กรณีศึกษา สวนสันติภาพ กรณีศึกษา สวนสันติภาพ

Main Article Content

นีลปัทม์ โพธิ์สุวัฒนากุล
ฉมาวงศ์ สุริยจันทร์
นิลุบล คล่องเวสสะ

บทคัดย่อ

สวนสาธารณะมักมีองค์ประกอบภูมิทัศน์อ่อนและภูมิทัศน์แข็งที่เน้นเรื่องความสวยงาม มีรูปแบบที่ซับซ้อน โดยไม่ได้คำนึงถึงการบำรุงรักษาเมื่อการก่อสร้างเสร็จสิ้น ก่อให้เกิดการใช้งบประมาณในงานบำรุงรักษาสูง การประเมินสวนสาธารณะเพื่อลดค่าใช้จ่ายงานบำรุงรักษาภูมิทัศน์ จึงมีจุดประสงค์เพื่อทำการประเมินองค์ประกอบภูมิทัศน์ของพื้นที่กรณีศึกษาสวนสันติภาพตามหลักเกณฑ์การออกแบบสวนเพื่อการบำรุงรักษาต่ำ โดยต้องได้ค่าคะแนนมาตรฐานไม่ต่ำกว่าร้อยละ 60 จากการใช้เครื่องมือการประเมินสวนสาธารณะที่ถูกสร้างจากการทบทวนวรรณกรรม ทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง การลงสำรวจพื้นที่กรณีศึกษา และการสัมภาษณ์ผู้ปฏิบัติงานบำรุงรักษาสวนสาธารณะ ทั้งนี้ การประเมินสวนสันติภาพเป็นจุดเริ่มต้นในการปรับปรุงสวนสาธารณะเพื่อลดปริมาณการใช้ทรัพยากรในการปฏิบัติงานบำรุงรักษาอันมีผลต่อการลดงบประมาณค่าใช้จ่าย ตามยุทธศาสตร์แผนจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อม ว่าด้วยเป้าหมายการใช้ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น มีความคุ้มค่า และยั่งยืน


            ผลการวิจัยพบว่า สวนสันติภาพควรมีการปรับปรุงทั้งองค์ประกอบภูมิทัศน์อ่อน และองค์ประกอบภูมิทัศน์แข็ง โดยองค์ประกอบภูมิทัศน์อ่อนควรปรับปรุงที่ตั้งและการวางตำแหน่งเป็นอันดับแรก เนื่องจากได้คะแนนการประเมินสวนสาธารณะเพียงร้อยละ 31.25 จากปัญหาการวางตำแหน่งพืชพรรณ เช่น การปลูกหญ้าบริเวณซอกหลืบอาคารและบริเวณที่ลาดชันเกิน 10% หรือการปลูกไม้ยืนต้นบนพื้นสนามหญ้าทั่วบริเวณ ซึ่งเป็นอุปสรรคต่องานตัดแต่งสนามหญ้า ส่วนพื้นที่ภูมิทัศน์แข็งควรปรับปรุงการออกแบบรูปร่างรูปทรงเป็นอันดับแรก เนื่องจากได้คะแนนการประเมินเพียงร้อยละ 37.50 จากปัญหาการออกแบบงานระบบรดน้ำให้สัมพันธ์กับรูปแบบพื้นที่แปลงปลูก หรือการออกแบบรูปทรงภูมิทัศน์แข็งระดับเหนือพื้นผิวที่มีรอยต่อจำนวนมาก พื้นผิวขรุขระ มีส่วนโค้งเว้าที่ซับซ้อน ซึ่งยากต่อการทำความสะอาดและบำรุงรักษา

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

Cook, Thomas W., and Ann Marie VanDerZanden. “Sustainable landscape management : design, construction, and maintenance.” Canada: John Wiley & Sons, Inc. 2011.

Dunnett, N. P., and A. Clayden. “The raw material of Landscape : Landscape and sustainability.” London: Spon Press. 2000.

Prior, M.M. , and D.M. Vial. “Landscape Design for Productive Maintenance and Sustainability.” Sustainability in Public Works Conference. 2016.

Sternloff, Robert E., and Roger Warren. “Park and Recreation Maintenance Management.” 2 ed: John Wiley & Sons, Inc. 1984.

เดชา บุญค้ำและคนอื่นๆ. “คู่มือพัฒนาภูมิทัศน์ เมืองเพื่อการท่องเที่ยว.” กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2531.

ยุรร์วร สิริพัชรงค์กูร. “การประเมินศักยภาพการให้บริการสวนสาธารณะในเขตเมืองชั้นใน กรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา สวนสันติภาพ.” การผังเมืองบัณฑิต, คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2553.

วิศรุต เนาว์สุวรรณ. สัมภาษณ์โดยนีลปัทม์ โพธิ์สุวัฒนากุล, 1 สิงหาคม 2560.

ศศิยา ศิริบุญ. “การออกแบบสวนเพื่อการดูแลรักษาต่ำ.” สานสัมพันธ์สังสรรค์พืชสวน, 2537.

ศิริชัย กาญจนวาสี. “ทฤษฎีการประเมิน.” กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552.

สมจิตร โยธะคง. “การจัดการงานดูแลบำรุงรักษาภูมิทัศน์.” กรุงเทพฯ: บ. รวมสาส์น, 2541.

“สวนสาธารณะของกรุงเทพมหานคร.” สำนักงานสวนสาธารณะ สำนักสิ่งแวดล้อม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์รักลูก พับลิชชิ่ง, 2552.