การเปรียบเทียบทัศนคติของผู้อยู่อาศัยต่อการวางผังห้องชุดพักอาศัย ราคาปานกลาง 4 รูปแบบ: กรณีศึกษา โครงการลุมพินีเพลส รัชดา-ท่าพระ, แอสปาย สาธร-ท่าพระ, เดอะ คีย์ วุฒากาศ และไอดีโอ เอส115

Main Article Content

กาลัญญู สิปิยารักษ์

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา แนวความคิดของผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อการวางผังห้องชุดพักอาศัยขนาด 30-35 ตารางเมตร รวมถึงศึกษาลักษณะการใช้งานและทัศนคติของผู้อยู่อาศัยต่อการวางผังห้องชุดพักอาศัย 4 รูปแบบ โดยวิธีการสัมภาษณ์ผู้ประกอบการ และการแจกแบบสอบถามผ่านกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้อยู่อาศัยในอาคารชุดที่เป็นกรณีศึกษาทั้ง 4 โครงการ จำนวน 317 ตัวอย่าง ผลการศึกษาพบว่า 1) ข้อจำกัดของการวางผังห้องชุดพักอาศัยเกิดจากระยะห่างระหว่างเสาโครงสร้างที่ 5.2-5.5 ม. และรูปแบบการวางผังห้องชุดพักอาศัยที่แตกต่างกันเกิดจากแนวความคิดของผู้ประกอบการและการวางงานระบบสุขาภิบาลภายในห้องชุดพักอาศัย 2) ผู้อยู่อาศัยในห้องชุดพักอาศัยทั้ง 4 รูปแบบมีสมาชิกในครัวเรือนจำนวน 1-2 คน มีรายได้ครัวเรือนประมาณ 40,001–85,000 บาท ใช้งานห้องชุดพักอาศัยช่วงวันทำงานประมาณ 5-7 วันต่อสัปดาห์โดยเหตุผลเพื่อเป็นบ้านหลังที่ 2 และเพื่อแยกครอบครัว ปัญหาสำคัญของการใช้งานพื้นที่ในห้องชุดพักอาศัยทั้ง 4 รูปแบบได้แก่ ไม่มีพื้นที่เก็บของเป็นสัดส่วน ห้องน้ำไม่มีการระบายอากาศที่ดีและห้องครัวมีขนาดไม่เพียงพอต่อการใช้งาน นำไปสู่ความต้องการของผู้อยู่อาศัยคือ ต้องการห้องเก็บของที่เป็นสัดส่วน รวมถึงต้องการพื้นที่ตู้เสื้อผ้า และพื้นที่ครัวมากขึ้น นอกจากนี้ผลสำรวจพบว่าการวางผังห้องชุดพักอาศัยแบบโครงการแอสปาย สาธร-ท่าพระ และไอดีโอ เอส115 มีแนวโน้มในการสร้างความพึงพอใจให้แก่ผู้อยู่อาศัยมากที่สุด เนื่องจากมีการกั้นห้องเป็นสัดส่วน ห้องครัวที่มีการระบายอากาศที่ดี และโครงการไอดีโอเอส 115 มีห้องน้ำที่มีการระบายอากาศที่ดี ถูกสุขลักษณะต่อการอยู่อาศัย

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

Chang, Chin-Oh. “Public Housing Policy in Taiwan.” In Understanding Variation in the Size of the Public Housing Sector
Across Swedish Municipalities: The Role of Politics, 92-95. Berlin: Springer-Verlag, 2013.

Housing & Development Board. “Types of Flats.” Accessed December 18, 2017. https://
www.hdb.gov.sg/cs/infoweb/residential/buying-a-flat/resale/types-of-flats.

LIU, Eva, Jackie WU and Joseph Lee. Housing Standards of Private Dwelling. Hong Kong: Research and
Library Services Division Legislative Council Secretariat, 1999.

Poursani, Ensieh. Interior Design & Space Planning: Interior Design Basics & Principles. Istanbul:
Mimar Sinan University, 2016.

กิตติ สินธุเสก. การออกแบบภายในขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547.

การเคหะแห่งชาติ. ฝ่ายวิจัยและก่อสร้าง. มาตรฐานที่อยู่อาศัยประเภทอาคารชุด. กรุงเทพมหานคร: การเคหะแห่งชาติ, 2525.

Content Editor ThinkofLiving. “คอนโด 1 ห้องนอน ขนาดไม่เกิน 40 ตร.ม. แบบไหนถึงอยู่สบาย.” สืบค้น 6 พฤษภาคม 2560.
https://thinkofliving.com/2016/04/01.

ดวงฤทัย ตี่สุขและจันทนี เพชรานนท์. “การพัฒนารูปแบบสถาปัตยกรรมภายในห้องชุดพักอาศัยคอนโดมีเนียมในเขต
กรุงเทพมหานคร.” The 6th Built Environment Research Associates Conference 2015 (BERAC6) คณะ
สถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ปทุมธานี, วันศุกร์ที่ 17 กรกฎาคม 2558.

ต่อทอง ทองหล่อ. “Living Trends: 4 เทรนด์ความสนใจล่าสุดแห่งการพักอาศัยในเมืองกรุง.” สืบค้น 18 ธันวาคม 2560.
https://www.propholic.com/prop-talk.

“Lumpini.” สืบค้น 6 พฤษภาคม 2560. www.lpn.co.th/.

“Land & House.” สืบค้น 6 พฤษภาคม 2560. https://www.lh.co.th/.

สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย. ศูนย์กำหนดรายการมาตรฐานแห่งประเทศไทย. กำหนดรายการมาตรฐานแห่งประเทศไทย
ที่อยู่อาศัยและสิ่งแวดล้อมระดับต่ำสุด. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย, ม.ป.ป.

เสริชย์ โชติพานิช, บุษรา โพวาทองและธีระเดช จีนจะโปะ. “ความสัมพันธ์ระหว่างขนาดของห้องชุดประเภทสตูดิโอกับระดับราคาใน
เขตกรุงเทพมหานคร.” วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 65 (2559): 99-110.

“Ananda.” สืบค้น 12 ธันวาคม 2560. https://www.ananda.co.th/.

“AP (Thailand).” สืบค้น 6 พฤษภาคม 2560. www.apthai.com/.