การปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี (หลังเก่า)
Main Article Content
บทคัดย่อ
ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี (หลังเก่า) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากร ในปี พ.ศ. 2524 จากการขยายตัวของเมืองส่งผลให้ทัศนียภาพโดยรอบโบราณสถานแห่งนี้สูญเสียคุณค่าด้านความงามทางภูมิทัศน์ไปอย่างรวดเร็ว วิทยานิพนธ์นี้จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อนำเสนอแนวทางการปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์ของศาลากลางแห่งนี้ โดยจากการวิเคราะห์และประเมินคุณภาพเชิงทัศน์พบว่าจุดมองสำคัญของโบราณสถานแห่งนี้มีจำนวน 5 จุด และได้นำเสนอแนวทางการออกแบบปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์ของจุดมองดังกล่าวออกเป็น 3 รูปแบบ ได้แก่ รูปแบบการจัดระเบียบ รูปแบบเรขาคณิต และรูปแบบสวนสาธารณะ จากนั้นจึงได้สร้างภาพจำลองแสดงการปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์ของแต่ละจุดมองตามแนวทางดังกล่าว ทั้งนี้เพื่อนำไปใช้เป็นภาพตัวแทนภูมิทัศน์สำหรับการประเมินคุณภาพเชิงทัศน์ของจุดมองภายหลังการปรับปรุงในแบบสอบถาม โดยผู้ตอบแบบสอบถามแบ่งออกเป็นกลุ่มคนทั่วไป คนในพื้นที่ และผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบภูมิทัศน์ จำนวนกลุ่มละ 40 คน รวมทั้งสิ้น 120 คน ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบสวนสาธารณะเป็นแนวทางที่ได้รับการประเมินว่ามีความสวยงามสูงที่สุด รองลงมาคือรูปแบบเรขาคณิตและรูปแบบการจัดระเบียบตามลำดับ โดยกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบภูมิทัศน์มักประเมินความสวยงามของภาพตัวแทนภูมิทัศน์ต่ำกว่ากลุ่มคนทั่วไปและคนในพื้นที่
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เทศบาลนครนนทบุรี. “รายงานกิจการเทศบาลนครนนทบุรี ประจำปี 2559 (Nonthaburi City of Tomorrow).” สืบค้น 7 กันยายน 2061. https://nakornnont.go.th.
ปิ่นรัชฎ์ กาญจนัษฐิติ. การอนุรักษ์มรดกสถาปัตยกรรมและชุมชน. กรุงเทพฯ: ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552.
พิศาล บุญผูก. นนทบุรีศรีมหานคร (Nonthaburi, Stories of a City): โครงการพัฒนาและเผยแพร่สารสนเทศจากภูมิปัญญาท้องถิ่นด้านนนทบุรีศึกษา เพื่อนส่งเสริมบริการห้องสมุดสู่ชุมชน. นนทบุรี: สำนักบรรณสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2560.
รุจิโรจน์ อนามบุตรและวิลาสินี สุขสว่าง. คู่มือการประเมินผลกระทบทางสายตาจากสิ่งก่อสร้างอาคาร. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, 2555.
รุจิโรจน์ อนามบุตร, สินีนาถ ศุกลรัตนเมธี, สุพิชฌา เมืองศรี, วิล์ลญา สงค์อิ่มและนวีภาพ ทักษยศ. คู่มือแนวทางการจัดการสิ่งแวดล้อมศิลปกรรมเพื่อลดผลกระทบด้านภูมิทัศน์. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, 2559.
สุพิชฌาย์ เมืองศรี. “แนวทางการปรับปรุงคุณภาพเชิงทัศน์บริเวณมุมมองสำคัญของสถานที่ท่องเที่ยว ทางประวัติศาสตร์ในเขตเมืองเชียงใหม่.” วิทยานิพนธ์ปริญญาบัณฑิต ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553.
สำนักโบราณคดี. คู่มือการดูแลรักษาโบราณสถาน. กรุงเทพฯ: กองโบราณคดี กรมศิลปากร, 2535.
Bechtel, R. B., R. W. Marans and W. Miicahelson. Methods in Environmental and Behavioral Research. New York: Van Nostrand Reinhold, 1986.
Mehmet Kivanc Ak. “Visual Quality Assessment Methods in Landscape Architecture Studies.” Accessed September 7, 2018. https://www.intechopen.com/books/advances-in-landscape-architecture/visual-quality-assessment-methods-in-landscape-architecture-studies.
United Nations Educational Scientific and Cultural Organization. “International World Heritage Expert Meeting on Visual Integrity 6 to 9 March 2013 Agra, India.” Accessed September 7, 2018. https://whc.unesco.org/uploads/events/documents/event-992-12.pdf.