เทคโนโลยีการซ่อมแซมอาคารทรุดตัวโดยการยกอาคาร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์เรื่องเทคโนโลยีการซ่อมแซมอาคารทรุดตัวโดยการยกอาคาร หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร ลาดกระบัง โดยมีจุดประสงค์เพื่อรวบรวมเทคโนโลยีที่เกี่ยวกับการซ่อมแซมอาคารที่เกิดการทรุดตัว ให้ได้มาซึ่งองค์ประกอบและปัจจัยที่ส่งผลต่อการการซ่อมแซมอาคาร โดยการรวบรวมข้อมูลด้านวรรณกรรมและการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องในเรื่องซ่อมแซมอาคารทรุดตัวรวมถึงการลงพื้นที่ภาคสนามในจังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดขอนแก่น และกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2-5 ชั้น เก็บข้อมูลพื้นฐานของแต่ละอาคารที่เกี่ยวข้องกับการซ่อมแซมอาคารจากวิศวกร ทีมงานสำรวจดิน เจ้าหน้าที่ห้องปฏิบัติการทดสอบดินและช่างในการซ่อมแซมอาคาร จากการลงพื้นที่พบว่าการซ่อมแซมอาคารทรุดตัวมีการใช้เสาเข็มอยู่ 4 ประเภท คือ เสาเข็มเจาะ เสาเข็มประกอบ เสาเข็มเหล็กรูปพรรณหน้าตัดกลมกลวง (Ø) เสาเข็มเหล็กรูปพรรณหน้าตัดเอช (H) เก็บรวบรวมข้อมูลพื้นฐานและจำแนกกระบวนการในการซ่อมแซม จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์ร่วมกับทฤษฎีองค์ประกอบเทคโนโลยีเพื่อให้ทราบถึงสาเหตุของการซ่อมแซมแต่ละอาคาร เพื่อหาข้อสรุปในการศึกษา จากการศึกษาพบว่าเทคโนโลยีการซ่อมแซมอาคารทรุดตัวโดยการยกอาคารเป็นการต่อยอดองค์ความรู้ การประยุกต์ใช้เสาเข็มและเครื่องมือในการซ่อมแซม การใช้เสาเข็มแต่ละชนิดมีความเหมือนและแตกต่างกันในส่วนรายละเอียดย่อยแต่ละขั้นตอน ตามแต่ละสถานการณ์ความพร้อมด้านพื้นที่ การรับน้ำหนักบรรทุกปลอดภัยของเสาเข็มแต่ละชนิด การขนส่ง รวมถึงกระบวนการบริหารจัดการ ของผู้บริหารและวิศวกร
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ทรงเกียรติ เที้ยธิทรัพย์. “เทคโนโลยีการก่อสร้างอาคารพักอาศัยที่เหมาะสมสำหรับพื้นที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา กรณีศึกษา หมู่บ้านสาขลา ต.นาเกลือ อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ.” วิทยานิพนธ์ปริญญาสถาปัตยกรรมดุษฎีบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549.
ธเนศ วีระศิริ. ประสบการณ์งานแก้ไขอาคารทรุดและยกอาคาร. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์, 2553.
ธเนศ วีระศิริ. ผู้เชี่ยวชาญด้านการยกอาคาร. สัมภาษณ์, 2 กรกฎาคม 2562.
ธานิน พงศ์รุจักร. “เทคนิคประมาณค่าการทรุดตัวของอาคารสูงในกรุงเทพมหานคร.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528.
บดินทร์ หอมพิกุล. “เทคนิคการดีดอาคารไม้ในพื้นที่ชุ่มน้ำ กรณีศึกษาหมู่บ้านสาขลา อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 2556.
รัชนูพรรณ คำสิงห์ศรี. “เทคโนโลยีการก่อสร้างที่พักอาศัยด้วยระบบชิ้นส่วนสำเร็จรูปในภาคเอกชน.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร ลาดกระบัง, 2554.
สมปอง จึงสุทธิวงศ์. “ทางเลือกในการซ่อมแซมที่อยู่อาศัยในชุมชนบางน้อยนอก อ.บางคนที จ.สมุทรสงคราม.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.
สืบศักดิ์ พรหมบุญ. ปัญหาการทรุดตัวในอดีตถึงปัจจุบันและศิลปะการยกอาคาร. กรุงเทพมหานคร : วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. 2561.
Congdon, R.J. Introduction to Appropriate Technology. Emmaus, PA.: Rodale Press, 1997.
Darrow, Ken and Rick Pam. Appropriate Technology Sourcebook. Stanford, CA.: Appropriate Technology
Project, 1997.
Eckuas, Richard, S. Appropriate Technology for Developing Countries. Washington, D.C.: National
Academy of Sciences, 1997.
McCown, William B. Foundation Lifting and Stabilizing Apparatus. [United States Patent]. October 13, 1992.
Monkiewicz, Jan. International Technology Flows and the Technology Gap. Boulder, CC.: West View Press, 1999.
Youtz, Philip N. Slab Lifting Apparatus. [United States Patent]. November 30, 1984.
