แนวทางการเสริมสร้างสุขภาวะเชิงสถาปัตยกรรมของผู้อยู่อาศัย ในอาคารชุดในกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา โครงการ เดอะรูม สุขุมวิท69 และ เดอะรูม สาทร-ถนนปั้น
Main Article Content
บทคัดย่อ
จากการสำรวจในปัจจุบันมีการพัฒนาที่อยู่อาศัยในแนวสูงหรืออาคารชุดเพิ่มมากขึ้นเป็นจำนวนมากในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครเนื่องจากการเจริญเติบโตของเมือง ในพื้นที่เขตชั้นในมีจำนวนจำกัดการพัฒนาอาคารสูงจึงเป็นทางเลือกที่ผู้ประกอบการต่างเลือกใช้นำมาพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์และในปัจจุบันประชาชนก็หันมาอยู่อาศัยในอาคารประเภทอาคารชุดกันมากขึ้น ในประเทศเกาหลีใต้นั้นมีงานวิจัยที่ศึกษาถึงผลกระทบจากการอยู่อาศัยในอาคารสูงว่าด้วยลักษณะของอาคารที่สูงขึ้นไปนั้นทำให้มีความกังวลใจ ผู้ที่อาศัยอยู่ในอาคารสูงที่ตั้งแต่ชั้นที่ 18 ขึ้นไป อัตราเกิดโรควิตกกังวลสูงขึ้น ความดันเลือดสูงขึ้น โดยเฉพาะในผู้สูงอายุและเด็กทารก ผู้อยู่อาศัยมีความเครียดมากขึ้นจากเสียงรบกวน และการใช้งานลิฟต์รวมไปถึงด้านความปลอดภัยและอุบัติเหตุจึงเป็นที่มาในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อสุขภาวะของผู้ที่อยู่อาศัยในอาคารชุดในกรุงเทพมหานคร และหาแนวทางในการพัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทอาคารชุดที่ส่งเสริมสุขภาวะของผู้อยู่อาศัยต่อไป โดยศึกษาจากผู้อยู่อาศัย รวมไปถึงนำความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญมาสรุปผลเพื่อหาแนวทางโดยการเก็บข้อมูลใช้วิธีการเก็บแบบสอบถามและสัมภาษณ์ โดยลงพื้นที่ศึกษาโครงการเดอะรูมสุขุมวิท 69 และเดอะรูมสาทร - ถนนปั้น
ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความเห็นว่าการอาศัยอยู่ในโครงการที่มีความปลอดภัยต่อชีวิตและทรัพย์สินส่งผลกับสุขภาวะของตนมากที่สุดเป็นอันดับแรก รองลงมา 4 อันดับ พบว่าเป็นปัจจัยด้านการบริหารจัดการทั้งสิ้น เมื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อปัจจัยภายในผู้อยู่อาศัย พบว่าปัจจัยทางด้านกายภาพทั่วไปมีผลคล้ายคลึงกับมุมมองของผู้อยู่อาศัย ส่วนกลุ่มปัจจัยลักษณะทางกายภาพของโครงการและกลุ่มปัจจัยการบริหารจัดการ มีความแตกต่างกัน ในด้านความสูงอาคาร จากการอาศัยอาคารชุดที่อาศัยในระดับชั้นที่แตกต่างกัน 3 ระดับ ได้แก่ ชั้น 1 – 8 ชั้น 9 – 24 และชั้น 25 ขึ้นไป มีระดับสุขภาวะไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่มีความเห็นว่าปัจจัยทางด้านสังคมมีความ สำคัญต่อสุขภาวะของผู้อยู่อาศัยจะเป็นปัจจัยที่สนับสนุนให้ปัจจัยบริหารจัดการ ในส่วนของปัจจัยด้านกายภาพที่ดีจะส่งเสริมให้ผู้อยู่อาศัยมีสุขภาวะที่ดีขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณิชารัตน์ อัครมณี. “โอกาสและข้อจำกัดของการพัฒนาโครงการคอนโดมิเนียมโดยใช้แนวคิดสุขภาวะของผู้ประกอบการในเขตกรุงเทพมหานคร.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ภาควิชาเคหการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2561.
ดวงกมล ศักดิ์เลิศสกุล. “สุขภาพแบบองค์รวม (Holistic Health).” สืบค้น 22 พฤศจิกายน 2562. https://bit.ly/2JOmKjZ.
Thinkofliving. “ประเภท Segment ของคอนโดมิเนียมและบ้านแนวราบ กับการรีวิวเจาะลึก.” สืบค้น 9 ตุลาคม 2562. https://bit.ly/39QFt92.
ประเวช ตันติพิวัฒนสกุล. “สุขภาวะคนเมืองเรื่องที่คนเมืองควรรู้.” สำนักข่าวสร้างสุข (17 สิงหาคม 2560). สืบค้น 8 ธันวาคม 2562. https://bit.ly/2VcDpD7.
พิมลพรรณ อิศรภักดี. “ลักษณะครอบครัวไทยเปลี่ยนไปอย่างไรในกว่า 20 ปีที่ผ่านมา.” ประชากรและการพัฒนาสถาบันวิจัยและสังคมมหิดล. 37(เมษายน 2560) : 6-7.
ภาวดี ธุววงศ์. “การพัฒนาเกณฑ์การออกแบบอาคารเขียวเพื่อส่งเสริมสุขภาวะสำหรับอาคารที่พักอาศัยแบบยั่งยืนในประเทศไทย.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2559.
วิกิง, ไมก์. ลุกกะ: วิถีความสุขจากทุกมุมโลก. พิมพ์ครั้งที่ 1. แปลโดย ลลิตา ผลผลา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์Bookscape, 2561.
วิริญจ์ วชิรปรัชญา. “แนวทางการพัฒนาโครงการของผู้ประกอบการกับการใช้งานของผู้พักอาศัยในอาคารชุดพักอาศัยใกล้สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส: กรณีศึกษา สถานีอ่อนนุช สถานีอารีย์ และสถานีกรุงธนบุรี.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ภาควิชาเคหการ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.
ศูนย์ศึกษาความอยู่สบายของที่อยู่อาศัยและชุมชน. โครงการศึกษา มาตรฐานความอยู่สบายของที่อยู่อาศัยและชุมชนเพื่อการวางแผนพัฒนาที่อยู่อาศัยโดยกระบวนการมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2560.
สุปรีดา อดุลยานนท์. “สุขภาวะทางปัญญาและใจ คือต้นทางมีสุขภาพกายดียั่งยืน.” หนังสือพิมพ์บ้านเมือง. สืบค้น 23 ธันวาคม 2562. https://bit.ly/2Vj6QmQ.
อัจศรา ประเสริฐสิน, ทัชชา สุริโยและปพน ณัฐเมธาวิน. “สุขภาวะของผู้สูงอายุ: แนวคิดและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง.” วารสารสุขศึกษา 41, 1(มกราคม - มิถุนายน 2561): 1-15.
Diener, Ed. “Subjective Well-Being.” Psychological Bulletin 95, 3 (1984): 542-563.
Hoeger, W.W.K. and S.A., Hoeger. Lifetime Physical Fitness and Wellness. 8th ed. Belmont, CA.: Quebecor World, 2005.
Jaehyuk Lee, Je, Haeseong and Byun, Jeongsao. “Well-Being Index of Supertall Residential Building in Korea.” Building and Environment 46 (2011): 1184-1194.
Steemers, K. “Architecture for Wellbeing and Health.” Daylight and Architecture 23 (2015): 9-12.
Steemers, K. Healthy Homes: Designing with Light and Air for Sustainability and Wellbeing. London: RIBA, 2019.
The World Health Organization. “Five Well-Being Index (WHO-5).” Accessed September 22, 2019.
https://www.psykiatri-regionh.dk/who-5/Documents/WHO-5_Thai_revised.pdf.