การเปรียบเทียบเงื่อนไขทางภูมินิเวศที่ตั้งเมืองเก่าสุโขทัยและตัวเมืองสุโขทัยปัจจุบัน

Main Article Content

สุพิชญา โอสถศิลป์
ดนัย ทายตะคุ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจโครงสร้างภูมินิเวศที่เป็นเงื่อนไขพื้นฐานของการเลือกที่ตั้งเมือง โดยเลือกศึกษาที่ตั้งเมืองเก่าสุโขทัยและตัวเมืองสุโขทัยปัจจุบันในที่ราบภาคกลางตอนบน เพื่อเปรียบเทียบเงื่อนไขทางภูมินิเวศที่แตกต่างกันของที่ตั้งเมืองทั้งสองแห่งด้วยการวิเคราะห์โดยใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) ในการสร้างแผนที่เพื่อระบุขอบเขตโครงสร้างภูมินิเวศจากข้อมูลแบบจำลองความสูงเชิงเลขและข้อมูลแผนที่ธรณีวิทยาประเทศไทยประกอบกับข้อมูลจากงานศึกษาที่เกี่ยวข้องเพื่อจำแนกพื้นที่จากลักษณะภูมิสัณฐานประกอบกับการซ้อนทับ (overlay) ข้อมูลน้ำหลากจากภาพถ่ายดาวเทียมในการระบุขอบเขตพื้นที่น้ำหลากเพื่ออธิบายและเปรียบเทียบเงื่อนไขของภูมินิเวศที่ส่งผลต่อที่ตั้งของเมืองเก่าสุโขทัยและตัวเมืองสุโขทัยปัจจุบัน


จากการศึกษาแสดงให้เห็นถึงผลของการเลือกที่ตั้งในสภาพภูมินิเวศที่แตกต่างกันส่งผลต่อเงื่อนไขข้อจำกัดของเมือง เมืองเก่าสุโขทัยที่เป็นการตั้งถิ่นฐานเดิมที่แสดงให้เห็นการเลือกที่ตั้งที่เข้าใจภูมินิเวศโดยเลือกที่ตั้งบริเวณที่ราบเชิงเขาที่เป็นขอบของตะพักลำน้ำติดกับที่ราบน้ำท่วมถึงเพื่อหลีกเลี่ยงน้ำเอ่อทุ่งน้ำท่วมในฤดูน้ำหลากและยังสามารถใช้ประโยชน์จากที่ลุ่มในการทำการเกษตรมาตั้งแต่อดีต ตัวเมืองมีการปรับโครงสร้างพื้นฐานภูมินิเวศ (landscape infrastructure) เพื่อจัดการกับน้ำไหลบ่าจากภูเขาและระบบการเก็บกักน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้ง ในขณะที่ตัวเมืองสุโขทัยปัจจุบันบริเวณริมแม่น้ำยมเป็นการขยายตัวของเมืองจากเดิมบนแนวคันดินธรรมชาติ (natural levee) ลงสู่ที่ลุ่มหลังคันดินที่เป็นส่วนหนึ่งของที่ราบน้ำท่วมถึงแม่น้ำยม ซึ่งเป็นพื้นที่รับน้ำหลากตามฤดูกาล ทำให้ปัญหาน้ำท่วมพื้นที่เมืองเป็นปัญหาที่แก้ไม่ได้มาตั้งแต่เริ่มต้น รวมทั้งโครงข่ายถนนที่มีลักษณะที่ขัดขวางทิศทางการไหลของน้ำทำให้มีปัญหาน้ำท่วมขังในพื้นที่

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพยากรธรณี. [ม.ป.ป.]. ข้อมูลภูมิศาสตร์สารสนเทศ กรมทรัพยากรธรณี [shapefile].

กรมแผนที่ทหาร (Cartographer). (2502). แผนที่มาตราส่วน 1 : 50,000 ชุด L708.

กรมแผนที่ทหาร (Cartographer). (2554). แผนที่มาตราส่วน 1 : 50,000 ชุด L7018.

ธิดา สาระยา. (2544). ประวัติศาสตร์สุโขทัย: พลังคน อำนาจผี บารมีพระ. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.

ธีรศักดิ์ ธนูศิลป์. (2564). พลวัตการจัดการภูมิศาสตร์ – วัฒนธรรมของเมืองโบราณสุโขทัย: มุมมองด้านโบราณคดีและธรณีวิทยา. บรรยายออนไลน์ พิพิธภัณสถานแห่งชาติรามคำแหง.

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว. (2521). เที่ยวเมืองพระร่วง (พิมพ์ครั้งที่ 10). พระนคร: โรงพิมพ์ บำรุงนุกูลกิจ.(อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พระสุทธิอรรถนฤมนตร์ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส วันที่ 18 มีนาคม พุทธศักราช 2521)

มนตรี ชูวงษ์. (2554). ธรณีสัณฐานวิทยาพื้นฐาน (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพฯ: เทียนวัฒนาพริ้นท์ติ้ง.

สุจิตต์ วงษ์เทศ (2562). สุโขทัยเมืองพระร่วง วิชาการก้าวหน้าของกรมศิลปากร. ต้นฉบับการประกอบการบรรยาย ให้สำนักพิพิธภัณฑ์ฯ กรมศิลปากร.

สุจิตต์ วงษ์เทศ (บรรณาธิการ). (2531). ข้าวไพร่-ข้าวเจ้า ของชาวสยาม. กรุงเทพฯ: ศิลปวัฒนธรรม.

สำนักงานจังหวัดสุโขทัย. (2541). ประวัติมหาดไทยส่วนภูมิภาคจังหวัดสุโขทัย (พิมพ์ครั้งที่ 2). สุโขทัย: สำนักงานจังหวัดสุโขทัย.

สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ. (2555). ข้อมูลความสูงภูมิประเทศ (เจ้าพระยาโซนนอก) [Digital Elevation Model].

สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ. [ม.ป.ป.]. ข้อมูลน้ำผิวดิน [ข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์]. Retrieved from https://flood.gistda.or.th/

เอนก สีหามาตย์. (2560). ระบบชลประทาน และการควบคุมน้ำเมืองเก่าสุโขทัย. นิตยสารศิลปากร, 60(5), 14-27.

Bowen, W. M., & Gleeson, R. E. (2019). The evolution of human settlement. Cham: Palgrave Macmillan.

Bowman, D. (2019). Principle of alluvial fan morphology. Berlin: Springer.

Dheeradilok, P. (1995). Quaternary coastal morphology and deposition in Thailand. Quaternary International, 26,49-54.

Forman, R. T. T. (1995). Land mosaics: The ecology of landscapes and regions. Cambridge, NY: Cambridge University Press.

Forman, R. T. T., & Gordon, M. (1986). Landscape ecology. New York: John Wiley and Sons.

Hamilton, S. (2009). Flood plains. In Gene E. Likens (Ed.), Encyclopedia of inland waters (pp.378-386). Amsterdam: Elsevier.

Junk, W. J., Bayley, P., & Sparks, R. (1989). The flood pulse concept in river-floodplain systems. Paper presented at the International Large River Symposium, Honey Harbour, Ontario, Canada.

Murata, G., & E. Matsumoto. (1974). Natural vegetation and physiography of the central plain of Thailand. Kyoto University Center for Southeast Asian Studies, 12(3), 280-290.

NASA JPL. (2013). NASA shuttle radar topography mission global 1 arc second number [Data set].

NASA EOSDIS Land Processes DAAC. doi:10.5067/MEaSUREs/SRTM/SRTMGL1N.003

Sinsakul, Sin. (2000). Late quaternary geology of the lower central plain, Thailand. Journal of Asian Earth Sciences, 18(4), 415-426.

Opperman, J. J., Moyle, P. B., Larsen, E. W., Florsheim, J. L., & Manfree, A. D. (2017). Floodplains: Processes and management for ecosystem services. Oakland, CA: University of California Press.

Syvitski, J. P. M., Overeem, I. Brakenridge, G. R., & Hannon, M. (2012). Floods, floodplains, delta plains – A satellite imaging approach, Sediment Geology, 1-14. doi: 10.1016/jsedgeo.2012.05.014

Takaya, Y. (1971). Physiography of rice land in the Chao Phraya basin of Thailand. Kyoto University Center for Southeast Asian Studies, 9(3), 375-397.

Thaitakoo, Danai. (2017). Resilient landscape in Southeast Asian cities. Bangkok: Landscape and Urban Ecology Laboratory, Department of Landscape Architecture, Chulalongkorn University.

Zonneveld, I. S. (1989). The land unit – A fundamental concept in landscape ecology, and its application. Landscape Ecology, 3(2), 67-86.

United States Geological Survey. (2017). Landsat level-1 data products [Landsat data]. Retrieved from https://earthexplorer.usgs.gov/