กลยุทธ์การดำเนินธุรกิจของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็ก รูปแบบครอบครัวและรูปแบบที่ไม่ใช่ครอบครัว ที่พัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยแนวราบในเขตกรุงเทพมหานคร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็กเป็นกลุ่มธุรกิจที่ต้องเผชิญอุปสรรค ปัญหา และการแข่งขันกับบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ แต่กลับเป็นกลุ่มธุรกิจที่มีจำนวนมาก มีศักยภาพในการดำเนินธุรกิจ และมีความสามารถในการแข่งขันสูง บทความนี้จึงมุ่งศึกษากลยุทธ์การดำเนินธุรกิจ รวมถึงภูมิหลังองค์กร โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 4 บริษัท จำแนกเป็นบริษัทรูปแบบครอบครัว และบริษัทรูปแบบที่ไม่ใช่ครอบครัว และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์คำสำคัญและเปรียบเทียบ
ผลการศึกษาพบว่า 1) จุดเริ่มต้นของธุรกิจขนาดเล็ก ได้แก่ การเล็งเห็นความเป็นไปได้ของตลาด การมีที่ดินเดิม การมีเงินทุน การมีภูมิหลังและองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ การเห็นโอกาสในการขยายธุรกิจ และความชื่นชอบในผลิตภัณฑ์บ้านแนวราบตามลำดับ 2) จากกรณีศึกษาพบว่าบริษัทรูปแบบครอบครัวมีทีมผู้บริหารที่มีความสัมพันธ์ในลักษณะเครือญาติทั้งรูปแบบที่ไม่ได้มีการแบ่งหน้าที่ชัดเจน และรูปแบบที่แบ่งตามความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ส่วนบริษัทรูปแบบที่ไม่ใช่ครอบครัวมีทีมผู้บริหารแบ่งตามความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน โดยความชำนาญที่พบร่วมกันอย่างมี
นัยยะสำคัญ คือ การแบ่งหน้าที่เฉพาะด้านที่ดิน ด้านการตลาด และด้านการออกแบบก่อสร้าง 3) กลยุทธ์การแข่งขันบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็กที่สำคัญ คือ กลยุทธ์ความแตกต่างด้านผลิตภัณฑ์ (differentiation) กลยุทธ์ความเป็นผู้นำด้านต้นทุน (cost leadership) และกลยุทธ์การสนองความต้องการเฉพาะกลุ่ม (focus) 4) ปัจจัยสำคัญที่ทำให้บริษัทขนาดเล็กแข่งขันได้ คือ กลยุทธ์ความแตกต่างด้านผลิตภัณฑ์ ซึ่งส่งผลให้สถาปัตยกรรมบ้านพักอาศัยในโครงการของบริษัทขนาดเล็กมีเอกลักษณ์ มีความโดดเด่นและแตกต่าง จนสามารถสร้างชื่อเสียง ดึงดูดผู้บริโภคสมัยใหม่ และปิดการขายได้อย่างรวดเร็ว
งานวิจัยฉบับนี้แสดงให้เห็นถึงรูปแบบการดำเนินธุรกิจของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็กรูปแบบครอบครัวและรูปแบบที่ไม่ใช่ครอบครัว หัวใจสำคัญ คือการเลือกใช้กลยุทธ์การดำเนินธุรกิจที่เหมาะสมกับโครงสร้างการดำเนินธุรกิจและ
ภูมิหลัง โดยเฉพาะด้านที่ดิน การตลาด การออกแบบ และการเงิน ซึ่งผลการวิจัยจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ประกอบการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็ก และหน่วยงานที่กำหนดนโยบายส่งเสริมให้ธุรกิจขนาดเล็กมีความเข้มแข็งและมีความสามารถในการแข่งขันในตลาดอสังหาริมทรัพย์ต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2562). ภาพรวมธุรกิจ – หลักเกณฑ์การจัดกลุ่มขนาดธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2565, จาก https://datawarehouse.dbd.go.th/biztype/overview
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2565). บริษัท เอส เอสเตท พลัส จำกัด – ข้อมูลงบการเงิน. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2565, จาก https://datawarehouse.dbd.go.th/fin/profitloss/5/0105561111301
ณัชชา แจ่มนุช. (2559). ประสิทธิภาพการดำเนินงานทางการเงินของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็กและขนาดกลางที่จดทะเบียนในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ดำริห์ พัฒนะเอนก. (2553). การปรับกลยุทธ์ทางธุรกิจของผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ในภาวะวิกฤตเศรษฐกิจปี พ.ศ.2540 และปี พ.ศ. 2550. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ถิรวัฒน์ พิมพ์เวิน. (2562, มกราคม-มิถุนายน). กระบวนการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่อยู่อาศัยโดยการมีส่วนร่วม: กรณีศึกษาโครงการที่อยู่อาศัยโค-เฮาส์ซิ่ง (Co-Housing) และโครงการบ้านมั่นคง. เจ-ดี : วารสารวิชาการ การออกแบบสภาพแวดล้อม, 6(1), 24-47.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2564). รายงานแนวโน้มธุรกิจ ไตรมาสที่ 4/2563. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2564, จาก https://www.bot.or.th/Thai/MonetaryPolicy/EconomicConditions/BLP/BLP_TH_Q4_2020_hra6gjp6.pdf
Uni-Living “Home.” (2565). สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2565, จาก https://www.uni-living.co.th/project/hof
รุจิรา ชิณสุข และ กัลยาณี ภาคอัต. (2553). การวิเคราะห์โครงสร้างเงินทุนของบริษัทจดทะเบียนกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้างในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รุ่งธรรม เกียรติศรีชาติ. (2554). การปรับตัวของผู้ประกอบการธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่อาศัยขนาดกลาง-ย่อม ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
วรพงศ์ งามสิริมงคลชัย. (2558). รูปแบบธุรกิจการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ : กรณีศึกษา บริษัท แลนด์แอนด์เฮาส์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท พฤกษาเรียลเอสเตท จำกัด (มหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์. (2564). สถานการณ์ตลาดที่อยู่อาศัยปี 2564. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2564, จาก https://www.reic.or.th/Upload/PressRelease210217_28599_1613617182_79944.pdf
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2559). แผนการส่งเสริมวิสาหกิจฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2560-2564). สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2565, https://www.sme.go.th/upload/mod_download/แผนการส่งเสริม%20SME%20ฉบับที่%204%20(พ.ศ.%202560-2564).pdf
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2563a). จำนวนผู้ประกอบการรวมตามนิยามใหม่. สืบค้นเมื่อ 27 พฤษภาคม 2565, จาก https://app.powerbi.com/view?r=eyJrIjoiNzlhNmI5ZDEtYzQyMi00MGMxLTliNTMtMTZ jNTM3YmMzZDY4IiwidCI6ImExZmZjMjhhLTEzZmMtNDhiMC05NGRmLWYyYWIyOGUwNWNhNSIsImMiO jEwfQ==
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2563b). GDP MSME ไตรมาสที่สามของปี 2563 และคาดการณ์แนวโน้มเศรษฐกิจ ปี 2563 – 2564. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2564, จาก https://www.sme.go.th/upload/mod_download/download-20200821111332.pdf
สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2563c). ผลกระทบจากการปรับนิยามใหม่ต่อ GDP MSME. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2564, https://www.sme.go.th/upload/mod_download/download-20200821111332.pdf
Child, J., Hsieh, Linda Hy, Elbanna, S., & Kamowska, J. (2017). SME international business models: The roles of context and experience. Journal of World Business, 52(5), 664-679. doi:10.1016/j.jwb.2017.05.004
Duran, P., Kammerlander, N., Van Essen, M., & Zellweger, T. (2016). Doing more with less: Innovation input and output in family firms. Academy of Management Journal, 59(4), 1224-1264.
Haugh, H. M. & McKee, L. (2000). ‘It’s just like a family’ – shared values in the family firm. Community,Work & Family, 6(2), 142-149.
Hiebl, M. R. W. (2013). Risk aversion in family firms: What do we really know? Journal of Risk Finance, 14(1), 49-70.
Miller, K., Mcadam, M., Spieth, P., & Brady, M. (2020, December). Business model big and small: Review of conceptualisations and constructs and future directions for SME business model research. Journal of Business Research, 131(2),619-626. doi:10.1016/j.jbusres.2020.12.036
Miles, Netherton & Schmitz. (2015). Real estate development: Principles and process. Washington, DC: Urban Land Institute.
Porter, Michael E. (1985). Competitive advantage creating and sustaining superior performance. New York: Free Press.