อิทธิพลของป้ายต่อความพึงพอใจของผู้ใช้งาน กรณีศึกษา อาคารผู้ป่วยนอก ของโรงพยาบาลระดับตติยภูมิแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
โรงพยาบาลหลายแห่งมีการต่อขยายเพื่อเพิ่มพื้นที่และสมรรถภาพในการรักษาพยาบาล ซึ่งการต่อขยายมักไม่ต่อเนื่อง ส่งผลให้โรงพยาบาลยิ่งมีความซับซ้อนและไม่เป็นเอกภาพ อีกทั้งผู้มารับบริการจากโรงพยาบาลส่วนใหญ่มีความบกพร่อง เนื่องจากความเจ็บป่วยที่ส่งผลต่อความสามารถในทุกด้าน รวมถึงการค้นหาเส้นทางด้วย มีงานวิจัยที่พบว่าการค้นหาเส้นทางในโรงพยาบาลมีความลำบาก ซับซ้อนและส่งผลต่อคุณภาพการรักษาพยาบาล ดังนั้นการพัฒนาระบบนำทางที่เหมาะสมด้วยองค์ประกอบต่าง ๆ จะสามารถเป็นตัวช่วยในการค้นหาเส้นทางในโรงพยาบาลได้
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของป้ายที่มีต่อความพึงพอใจของผู้ใช้งาน โดยเป็นการศึกษาเชิงสำรวจ (survey research) ที่เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสังเกตและวัดระยะป้ายจำนวน 4 ป้ายที่ติดตั้งอยู่โดยทั่วไปในอาคาร
ผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาลกรณีศึกษา และเก็บข้อมูลความพึงพอใจของผู้ใช้งานที่มีต่อป้ายด้วยการใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 100 คน จากนั้นนำข้อมูลที่ได้ทั้งหมด มาวิเคราะห์หาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ
โดยผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า ความแตกต่างของสี รูปแบบและขนาดตัวอักษร มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้งานต่อป้ายบางประเภท และชี้ให้เห็นว่าจำนวนข้อมูลมีอิทธิพลและแปรผกผันกับความพึงพอใจของผู้ใช้งานสำหรับสีของป้ายพบว่า การใช้ตัวหนังสือสีขาวบนพื้นหลังสีส้มและตัวหนังสือสีดำบนพื้นหลังสีเหลือง เป็นคู่สีที่เหมาะสมในการนำไปใช้กับระบบป้ายนำทาง และการใช้พื้นหลังสีเหลืองและสีส้มซึ่งเป็นสีโทนร้อน ได้รับความพึงพอใจมากกว่าการใช้พื้นหลังสีฟ้าซึ่งเป็นสีโทนเย็น สำหรับรูปแบบตัวอักษรพบว่า สำหรับป้ายบอกชื่อ (identity sign) ที่ระยะติดตั้งป้ายสูงจากพื้น 230-240 เซนติเมตรและป้ายมีขนาดตัวอักษรภาษาไทยตั้งแต่ 8 - 12 เซนติเมตรนั้น หากใช้รูปแบบอักษร Dillenia UPC ที่มีน้ำหนักอักษรหนา จะชัดเจนอ่านง่ายไม่ต่างจากรูปแบบ TH Sarabun New ที่มีน้ำหนักอักษรหนา ในส่วนขนาดตัวอักษรพบว่า ขนาดตัวอักษรภาษาไทย 12 เซนติเมตร มีความชัดเจนไม่ต่างจาก 8 เซนติเมตร สำหรับจำนวนข้อมูลของป้าย พบว่า ที่เหมาะสมไม่ควรเกิน 10 ข้อมูล/ป้าย ดังนั้นผู้ออกแบบจึงควรตระหนักและให้ความสำคัญในการออกแบบปรับปรุงองค์ประกอบดังกล่าวของป้าย เนื่องจากป้ายถือเป็นข้อมูลและเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการค้นหาเส้นทาง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
วิมลสิทธิ์ หรยางกูร. (2535). พฤติกรรมมนุษย์กับสภาพแวดล้อม (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เอื้อเอ็นดู ดิศกุล. (2543). ระบบป้ายสัญลักษณ์. พลัสเพลส.
Alison, B., Paul, L., Ole, L, & Sue, W. (2017). Information design: Research and practice. Routledge.
Arthur, P. L., & Passini, R. (1992). Wayfinding: People, signs, and architecture. McGraw-Hill.
Department of Health. (2005). Wayfinding: Effective wayfinding and signing systems guidance for healthcare facilities. TSO.
Gibson, D. (2009). The wayfinding handbook: Information design for public places. Princeton Architectural Press.
Jeffrey, C. (2017). Wayfinding perspectives: Static and digital wayfinding systems – Can a wayfinding symbiosis be achieved? In A. Black, P. Luna, O. Lund, & S. Walker (Eds.), Information design: Research and practice (pp. 509-526). Routledge.
Rechel, B., Buchan, J., McKee, M. (2009). The impact of health facilities on health care workers ‘well-being and performance. International Journal of Nursing Studies, 46(7), 1025-1034.
Rodrigues, R., Coelho, R., & Manuel, J. (2019). Healthcare signage design: A review on recommendations for effective signing systems. Health Environment Research & Design Journal, 12(3), 45-65. doi: 10.1177/1937586718814822.
Zijlstra, E., Hagedoorn, M., Krijnen, W. P., Van der Schans, C. P., & Mobach, M. P. (2016). Route complexity and simulated physical ageing negatively influence wayfinding. Applied Ergonomics, 56, 65-67.
