พฤติกรรมและความต้องการในการใช้งานพื้นที่สีเขียว ในอาคารชุดพักอาศัยรวมในพื้นที่กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

พระราชบัญญัติการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 กำหนดให้การพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ ต้องมีการจัดทำรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม (Environmental Impact Assessment: EIA) โดยอาคารชุดพักอาศัยรวมเป็น 1 ใน 36 ประเภทโครงการ พื้นที่สีเขียวเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งที่ต้องจัดไว้ในรายละเอียดของรายงานด้วย งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาการใช้งานของพื้นที่สีเขียวในโครงการอาคารชุดและสาเหตุของการเปลี่ยนแปลง และไม่เปลี่ยนแปลงของพื้นที่สีเขียวในโครงการอาคารชุด

ผลการศึกษาพบว่า พื้นที่สีเขียวในโครงการอาคารชุดมีอยู่ 2 ลักษณะ คือ 1) พื้นที่สีเขียวที่ไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงมีเหตุผลหลักคือ พื้นที่ส่วนใหญ่มีการออกแบบพื้นที่สีเขียวที่เหมาะสมจึงเกิดการเสื่อมสภาพน้อยทำให้ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องไม่มากเกิน เช่น การบำรุงรักษาทำเพียงการคงสภาพเดิมที่เป็นอยู่ และการใช้งานของผู้อยู่อาศัยตรงตามวัตถุประสงค์การออกแบบที่จัดไว้ 2) ที่พื้นที่สีเขียวเกิดการเปลี่ยนแปลงมีทั้งที่เกิดการเปลี่ยนแปลงจากการบริหารงานของนิติบุคคลโครงการ และเกิดจากความต้องการของผู้อยู่อาศัย ในส่วนของพื้นที่สีเขียวในโครงการที่มีการเปลี่ยนแปลงจากการบริหารมีปัจจัยหลักที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลง คือการบำรุงรักษาพื้นที่สีเขียวให้อยู่ในสภาพที่ดีได้ยากและสิ้นเปลืองงบประมาณมาก พื้นที่สีเขียวเดิมมีการใช้งบประมาณที่ต้องดูแลในส่วนของค่าแรง ค่าน้ำ และค่าพืชพรรณไม้ ส่วนของค่าแรงยังคงที่เมื่อเปลี่ยนแปลงพื้นที่สีเขียวแล้ว แต่ส่วนของค่าน้ำ และค่าพืชพรรณไม้หลังการเปลี่ยนแปลงมีค่าใช้จ่ายที่ลดลง แสดงให้เห็นว่า หากมีการใช้พืชพรรณที่เหมาะสม มีความทนทาน และมีค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาน้อยลงจะสามารถลดค่าใช้จ่ายโดยรวมของการดูแลรักษาพื้นที่สีเขียวลงได้ และเหตุผลของการเปลี่ยนแปลงพื้นที่สีเขียวในโครงการที่เปลี่ยนแปลงจากผู้อยู่อาศัย คือการออกแบบที่ไม่ตอบสนองกับความต้องการของผู้อยู่อาศัย โดยไม่ตอบสนองต่อกิจกรรมที่ทำ เช่น มีขนาดเล็กไป มีวัสดุที่ไม่เหมาะสมต่อกิจกรรมนั้นหรือไม่มีพื้นที่ให้ทำกิจกรรมบางอย่าง เนื่องจากผู้อยู่อาศัยต้องการให้สภาพแวดล้อมของโครงการดีขึ้น เพื่อเพิ่มมูลค่าของโครงการอาคารชุด