รูปแบบธุรกิจของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็กที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ แห่งประเทศไทย: การปรับตัวหลังสถานการณ์โควิด-19 พ.ศ. 2566

Main Article Content

บุษรา โพวาทอง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษารูปแบบธุรกิจของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็ก (บริษัทขนาดเล็ก) ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย จำนวน 24 บริษัท รวบรวมข้อมูลปี พ.ศ. 2566 จากรายงาน 56-1 One-Report ใช้วิธีวิเคราะห์เนื้อหาและข้อมูลทางการเงิน ผลการศึกษาพบว่า บริษัทมีโครงสร้างรายได้จากธุรกิจ 12 ประเภท แต่มีรายได้หลักจากการขายอสังหาริมทรัพย์เฉลี่ยร้อยละ 81 ของรายได้รวม ผลจากวิกฤตโควิด-19 ทำให้มีบริษัทร้อยละ 33 ปรับตัวและกระจายความเสี่ยงไปยังธุรกิจอื่น 4 รูปแบบ คือ กระจายการลงทุนในสินทรัพย์ที่สร้างรายได้จากหลายแหล่ง กระจายการลงทุนตามประเภทอสังหาริมทรัพย์นอกเหนือจากการขายบ้าน กระจายการลงทุนตามทำเลที่ตั้งทั้งกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และจังหวัดที่มีศักยภาพด้านการท่องเที่ยว และกระจายการลงทุนตามราคาอสังหาริมทรัพย์ให้มีราคาที่หลากหลาย ในด้านผลการดำเนินงานปี พ.ศ. 2566 พบว่า จำนวนบริษัทขนาดเล็กที่มีผลกำไรสุทธิเป็นบวกมีเพียงร้อยละ 50 ทั้งนี้ บริษัทที่มีรายได้ตั้งแต่ 4 พันล้านบาทขึ้นไป มักมีอัตรากำไรขั้นต้นและอัตรากำไรสุทธิเป็นบวก มีต้นทุนทางการเงินต่ำ และมีความสามารถในการชำระดอกเบี้ยสูงกว่าบริษัทที่มีรายได้ต่ำกว่า ส่วนบริษัทที่มีรายได้ต่ำกว่า 2 พันล้านบาท มีอัตราต้นทุนทางการเงินสูงมักมีอัตรากำไรสุทธิติดลบ และบางบริษัทที่รายได้ต่ำกว่า 2 พันล้านที่แม้มีการกระจายธุรกิจมากกว่าร้อยละ 50 ของรายได้รวม แต่ยังประสบปัญหาขาดทุนเนื่องจากต้นทุนการเงินสูง ผลการศึกษานี้จะช่วยให้เกิดความเข้าใจการปรับตัวของธุรกิจ รวมถึงปัจจัยทางการเงิน ที่ส่งผลต่อการดำเนินงาน ซึ่งจะเป็นบทเรียนและประโยชน์ต่อการนำไปปรับกลยุทธ์ของบริษัทอื่นต่อไปในอนาคต

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566, 20 ธันวาคม). รายงานการประเมินเสถียรภาพระบบการเงินปี 2565.https://www.bot.or.th/th/statistics/real-sector.html

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2568, 20 ธันวาคม). สถิติและข้อมูลเผยแพร่ภาคอสังหาริมทรัพย์. https://www.bot.or.th/th/statistics/real-sector.html

นิอาซีร่า นิสาเฮาะ และบุษรา โพวาทอง. (2568). กลยุทธ์การปรับตัวของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่และขนาดกลางที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย : การวิเคราะห์เปรียบเทียบในช่วงสถานการณ์โควิด-19 ระหว่างปี 2562–2566. สาระศาสตร์ วารสารสถาปัตยกรรมและการออกแบบ, 8(4), 1072-1084.

พิมพ์มาดา ขำมีศักดิ์. (2567). การดำเนินธุรกิจภายใต้กลยุทธ์การกระจายธุรกิจของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทย กรณีศึกษา บริษัท ออริจิ้น พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด (มหาชน) และบริษัท เสนา ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ระหว่าง พ.ศ. 2562 ถึง พ.ศ. 2566 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/74127

ภุชงค์ สถิรพิพัฒน์กุล. (2563). กลยุทธ์การปรับตัวต่อผลกระทบจากโควิด-19 ของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในช่วง พ.ศ. 2563 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/4119

สุทธินนท์ มั่นคง. (2566). แหล่งเงินทุนในการประกอบกิจการอสังหาริมทรัพย์ของผู้ประกอบการขนาดเล็กในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD). https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/12638

Akinsomi, O., Pahad, R., Nape, L., & Margolis, J. (2015). Geographic diversification issues in real estate markets in Africa. Journal of Real Estate Literature, 23(2), 259–295.

Block, R. L. (2011). Investing in REITs: Real Estate Investment Trusts. Journal of Real Estate Portfolio Management, 17(3), 255–260.

Cheng, P., & Black, R. T. (1998). Geographic diversification and property-type diversification in residential real estate. Journal of Real Estate Research, 15(3), 271–288. https://doi.org/10.1080/10835547.1998.12090933.

Eichholtz, P. M. (1996). Does international diversification work better for real estate than for stocks and bonds? Financial Analysts Journal, 52(1), 28–36. https://doi.org/10.2469/faj.v52.n1.1962

Hartzell, D., Hekman, J., & Miles, M. (1986). Diversification categories in investment real estate. Real Estate Economics, 14(2), 230–254.

Huang, J., & Rong, Z. (2017). Housing boom, real estate diversification, and capital structure: Evidence from China. Emerging Markets Review, 32, 74–95.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice-Hall.

Mull, S. R., & Soenen, L. A. (1997). U.S. REITs as an asset class in international investment portfolios. Financial Analysts Journal, 53(2), 55-61. https://doi.org/10.2469/faj.v53.n2.2072

Rumelt, R. P. (1974). Strategy, structure, and economic performance. Harvard University Press.

Seiler, M. J., Webb, J. R., & Myer, F. C. N. (1999). Diversification issues in real estate investment. Journal of Real Estate Literature, 7(2), 177–215.