การสำรวจความต้องการของอุตสาหกรรมออกแบบในประเทศไทยใน พ.ศ. 2568 และแนวทางการพัฒนาหลักสูตรสำหรับบุคลากรด้านการออกแบบนอกระบบอุดมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจและวิเคราะห์ความต้องการของอุตสาหกรรมการออกแบบไทย เพื่อนำมาพัฒนาโครงสร้างเนื้อหาหลักสูตรสำหรับบุคลากรด้านการออกแบบนอกระบบอุดมศึกษา การวิจัยใช้ข้อมูลปฐมภูมิจากการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 2 กลุ่ม คือกลุ่มหน่วยงานผู้กำหนดนโยบายด้านอุตสาหกรรมการออกแบบและกลุ่มเครื่อข่ายสถาบันการศึกษาในส่วนภูมิภาค โดยมุ่งเน้นการสำรวจความพร้อมในการพัฒนาหลักสูตรและการจัดทำธนาคารหน่วยกิต จากการวิจัยพบว่า อุตสาหกรรมการออกแบบไทยกำลังเผชิญกับปัญหาการขาดแคลนบุคลากรคุณภาพที่มีทักษะตรงตามความต้องการของตลาด โดยเฉพาะองค์ความรู้ด้าน UX/UI การออกแบบประสบการณ์และการผลิตเนื้อหาดิจิทัลที่กำลังเป็นที่ต้องการสูง บัณฑิตจำนวนมากยังขาดทักษะเชิงปฏิบัติ การเข้าใจบริบททางเศรษฐกิจ วัฒนธรรมและแรงจูงใจในการประกอบอาชีพ ดังนั้นจึงมีข้อเสนอแนะให้เกิดการพัฒนาทักษะ ทั้งทักษะเชิงเทคนิคและทักษะเสริม เช่น การสื่อสารข้ามวัฒนธรรมและการคิดเชิงผู้ประกอบการ มีการบูรณาการการเรียนรู้กับการทำงานจริงร่วมกับทั้งภาคชุมชนและภาคธุรกิจ ทั้งนี้ กลุ่มเป้าหมายของหลักสูตรควรครอบคลุม 3 กลุ่มหลัก ได้แก่ ผู้ที่ไม่มีพื้นฐานการออกแบบ นักออกแบบที่ต้องการการเพิ่มพูนและทบทวนทักษะความรู้และกลุ่มผู้ใช้งานออกแบบ ผลวิเคราะห์ด้วยแนวทางการตัดสินใจแบบพิจารณาหลายเกณฑ์ (MDCM) ยังแสดงให้เห็นว่า เนื้อหาหลักสูตรที่ได้รับความสำคัญสูงสุดคือ หลักสูตรที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบเพื่อความยั่งยืนและสังคม การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาและเนื้อหา ท้องถิ่น และกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับงานออกแบบ รองลงมาคือ เทคโนโลยีและนวัตกรรมในการออกแบบ การบริหารจัดการและผู้ประกอบการ และการเรียนรู้จากกรณีศึกษาและแรงบันดาลใจ อันสะท้อนถึงความต้องการของภาคอุตสาหกรรมและความเร่งด่วนของยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐกิจของชาติทั้งในระยะสั้นและในระยะยาว
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จันทิมา ปัทมธรรมกุล. (2023, 8 ธันวาคม). การประเมินการเรียนรู้. สถาบันการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี. https://li.kmutt.ac.th/learning-assessment/knowledge/
ชูศักดิ์ ยืนนาน, กนกวรรณ เอี่ยมชัย, และพิมลพรรณ เนียมหอม. (2563). การประเมินผลตามสภาพจริงในการเรียนออนไลน์ : ก้าวสู่การประเมินผลการเรียนหลากรูปแบบสู่ความสำเร็จของผู้เรียน. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา, 21(3), 115-116.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (2565). รายงานผลการศึกษาฉบับสมบูรณ์ แผนพัฒนาอุตสาหกรรมบริการออกแบบ. https://tdri.or.th/wp-content/uploads/2023/11/2022_10
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ. (2552). รายงานการศึกษาเบื้องต้น เศรษฐกิจสร้างสรรค์(The Creative Economy). https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=3788
สำนักงานศูนย์วิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2560). โครงการศึกษาศักยภาพอุตสาหกรรมการออกแบบของประเทศไทย. https://resource.tcdc.or.th/ebook/ThailandCreativeIndustryReport2017.pdf
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน). (2565). รายงานการศึกษาการพัฒนาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์การออกแบบ ปี 2565. https://article.tcdc.or.th/uploads/media/2022/12/2/media_Creative-Industries-Development-Report-Design-2022.pdf
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน). (2567, 26 สิงหาคม). มูลค่าอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ของประเทศไทย. ศูนย์ข้อมูลเปิดด้านสร้างสรรรค์. https://opendata.cea.or.th/dataset/ci_gva
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน). (2568). Thailand’s creative industries movement report 2024-2025. https://www.cea.or.th/th/single-research/Thailand-Creative-Industries-Movement-Report-2024-2025
Design Council. (2021). The design economy: People, places, and economic value. https://www.designcouncil.org.uk
Singh, A. (2023, May 7). The role of public diplomacy in shaping international relations: Lessons from Japan’s soft power strategy. https://thegeopolitics.com/the-role-of-public-diplomacy-in-shaping-international-relations-lessons-from-japans-soft-power-strategy/
