รูปแบบการจัดประสบการณ์สุนทรียะสำหรับเด็กบกพร่องทางสติปัญญา สู่การพัฒนาทักษะพื้นฐานในการประกอบอาชีพ
คำสำคัญ:
เด็กบกพร่องทางสติปัญญา, ประสบการณ์สุนทรียะ, ทักษะพื้นฐานในการประกอบอาชีพบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์สุนทรียะสำหรับเด็กบกพร่องทางสติปัญญา เพื่อเสริมสร้างทักษะพื้นฐานในการประกอบอาชีพ โดยใช้ระเบียบวิธีการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบจากฐานข้อมูลทั้งในและต่างประเทศ ระหว่างปี พ.ศ. 2558–2568 ได้บทความที่ตรงตามเกณฑ์จำนวน 12 เรื่อง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยเกณฑ์ประเมินคุณภาพงานวิจัยและแบบบันทึกข้อมูล ผลการวิเคราะห์ด้วยสถิติบรรยายและการวิเคราะห์เนื้อหา พบว่าลักษณะประสบการณ์สุนทรียะที่เหมาะสมมี 3 ประการได้แก่ 1) การเรียนรู้ที่เน้นการลงมือปฏิบัติจริง 2) การออกแบบกิจกรรมที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนแสดงอารมณ์ ความคิดสร้างสรรค์ และอัตลักษณ์ และ 3) การใช้ศิลปะเป็นสื่อกระตุ้นประสาทสัมผัสและส่งเสริมพัฒนาการรอบด้าน เช่น การวาดภาพ การปั้น การพิมพ์ภาพ และการทำงานจากวัสดุธรรมชาติ นอกจากนี้ ยังพบว่าทักษะพื้นฐานที่พัฒนาได้จากกิจกรรมดังกล่าวประกอบด้วยทักษะกล้ามเนื้อมัดเล็ก การทำงานร่วมกับผู้อื่น การสื่อสาร การควบคุมอารมณ์ ความคิดแก้ปัญหา และการทำงานเบื้องต้น ผลการศึกษาชี้ว่าการออกแบบกิจกรรมศิลปะที่เหมาะสมและเชื่อมโยงกับชีวิตจริงจะช่วยพัฒนาทักษะพื้นฐานที่สำคัญต่อการประกอบอาชีพของเด็กบกพร่องทางสติปัญญา และเป็นแนวทางในการเพิ่มโอกาสทางอาชีพและคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
Baba, N. (2018). Teaching Monotype Printing to Educable Children with Intellectual Disabilities in Egypt. Journal of Art and Education Research, 12(1), 45–58.
Carla, S., Júlia, P., and Cátia, C. (2024). Contextual Perceived Needs for Inclusive Employment of People with Intellectual Disability. European Journal of Vocational Education and Training, 45(2), 201–218.
Carly, B., Gilson, E. W., Carter, and E. E. Biggs. (2017). Systematic Review of Instructional Methods to Teach Employment Skills to Secondary Students with Intellectual and Developmental Disabilities. Journal of Special Education, 51(3), 150–163.
Dwey, J. (1934). Art as Experience. New York, NY: Minton, Balch and Company.
Eisner, E. W. (2002). The Arts and the Creation of Mind. New Haven, CT: Yale University Press.
Gülce, G., and Emre H. Y. (2024). Employment Models and Best Practices for the Inclusion of Individuals with Intellectual Disability. International Journal of Disability, Development and Education, 71(1), 33–47.
Halder, T., Sujathamalini, J., and Ravichandran, G. (2023). The Role of Art Education Techniques in School Inclusion under NEP 2020. International Journal of Inclusive Education, 27(3), 245–260.
Horvais, J. (2022). L’évaluation Des Projets Artistiques Inclusifs: Une Approche De L’éducation Artistique Inclusive. European Journal of Special Needs Education, 37(4), 567–582.
Krawiecka, K. (2021). Art Activities of Students with Intellectual Disabilities and University Students: Rejecting art Therapy as a Label. International Journal of Art Education, 29(1), 12–25.
Montessori, M. (1912). The Montessori Method: Scientific Pedagogy as Applied to Child Education. New York, NY: Frederick A. Stokes
Nabiyeva, G. I. (2020). Aesthetic Education and Methods of Aesthetic Development in Children with Disabilities. Asian Journal of Inclusive Education, 8(2), 54–69.
Rizo, C. S. (2022). Expresiones Artísticas De Personas Con Discapacidad Intelectual: Una Aproximación Desde La Educación Artística Inclusiva. Journal of Developmental and Physical Disabilities, 34(5), 721–737.
Rizo, C. S. (2022). Expresiones Artísticas De Personas Con Discapacidad Intelectual: Una Aproximación Desde La Educación Artística Inclusiva. Journal of Developmental and PhysicalDisabilities, 34(5), 721–737.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Wolska, D. (2016). The Level of Life Competence of People with Moderate Severe and Profound Intellectual Disabilities – Beneficiaries of Supported Employment. Journal of Applied Research in Intellectual Disabilities, 29(6), 541–553.
Yoder, G. (2018). Adapted Art Curriculum: A Guide for Teachers of Students with Disabilities. New York, NY: Routledge
