แพลตฟอร์มเพื่อการเรียนรู้บทเรียนภาษาอังกฤษทางทัศนศิลป์ด้วยตนเอง สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป
DOI:
https://doi.org/10.64841/sueduresearchjou.v18i2.283891คำสำคัญ:
แพลตฟอร์ม, บทเรียนภาษาอังกฤษทางด้านทัศนศิลป์, เรียนรู้ด้วยตัวเองบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างแพลตฟอร์มเพื่อการเรียนรู้บทเรียนภาษาอังกฤษทางด้านทัศนศิลป์ด้วยตนเอง สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาลัยช่างศิลป 2) ประเมินประสิทธิภาพของแพลตฟอร์มฯ ตามเกณฑ์ 80/80 และ 3) วัดผลความพึงพอใจของผู้ใช้งานผ่าน แพลตฟอร์มฯ เพื่อการเรียนรู้บทเรียนภาษาอังกฤษทางด้านทัศนศิลป์ด้วยตนเอง กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัย คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 และ 2 ประจำปีการศึกษา 2568 จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แพลตฟอร์มเพื่อการเรียนรู้บทเรียนภาษาอังกฤษทางด้านทัศนศิลป์ด้วยตนเอง แบบประเมินคุณภาพ แบบทดสอบประจำบทเรียน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ และแบบประเมินความพึงพอใจ สถิติเพื่อการวิจัย คือ ค่าเฉลี่ยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์หาประสิทธิภาพของแพลตฟอร์มการเรียนรู้ โดยใช้สูตร E1/E2 ผลการศึกษา พบว่า 1) แพลตฟอร์มเพื่อการเรียนรู้บทเรียนภาษาอังกฤษทางด้านทัศนศิลป์ด้วยตนเองมีคุณภาพและเหมาะสมสำหรับการนำไปใช้ในการเรียนรู้, 2) ประสิทธิภาพของแพลตฟอร์มเพื่อการเรียนรู้เท่ากับ 80.05/83.45 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80/80 และ 3) ผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อแพลตฟอร์มในภาพรวมอยู่ในระดับ “พึงพอใจมาก” (ค่าเฉลี่ย 4.40, S.D. = 0.69)
เอกสารอ้างอิง
Chuchuen, R. (2021). Developing Writing Skill for students in Grade 6 at Demonstration School in Chonburi with Online Diary. HRD Journal, 12(1), 92–107. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/ HRDJ/article/view/248735
Dolati, I., and Mikaili, P. (2011). Effects of Instructional Games on Facilitating of Students’ Vocabulary Learning. Australian Journal of Basic and Applied Science, 5(11), 1218-1224
Meejaeng, A., and Panawong, S. (2010). The Development of a Training Course Based on Problem-based Learning for Second Key Stage English Teachers. Department of Western Languages, Naresuan University. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve _DOI=10.14457/ NU.res.2010.101
Phromwong, C. (1980). Educational Innovation and Technology for Teaching. Thai Watana Panich. (in Thai)
Garrison, D. R. (1997). Self-Directed Learning: Toward a Comprehensive Model. Adult Education Quarterly, 48(1), 18-33. https://doi.org/10.1177/07417136970480010
Mayer, R. E. (2009). Multimedia Learning. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511811678
Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., Bakia, M., and Jones, K. (2010). Evaluation of Evidence-based Practices in Online Learning: A Meta-Analysis and Review of Online Learning Studies. U.S. Department of Education. https://www.ed.gov/sites/ed/files/rschstat/eval/tech/ evidence-based-practices/finalreport.pdf
Wang, S., and Vásquez, C. (2012). Web 2.0 and Second Language Learning: What does the Research Tell Us?. CALICO Journal, 29(3), 412–430. https://doi.org/10.11139/cj.29. 3.412-430
