การจัดการเรียนการสอนจากประสบการณ์ตามสภาพจริง ตามรูปแบบกิจกรรมประสบการณ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเรียนการสอนจากประสบการณ์ตามสภาพจริงเป็นวิธีการเรียนสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางแบบหนึ่ง ที่ผู้สอนมีความเชื่อมั่นว่าผู้เรียนสามารถเกิดการเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเอง โดยผู้สอนเป็นเพียงผู้เอื้ออำนวยให้ผู้เรียนเกิดกระบวนการเรียนรู้และเข้าใจตนเอง ซึ่งมีการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน ประกอบด้วย ขั้นประสบการณ์ขั้นนำเสนอและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ขั้นอภิปรายผล ขั้นสรุปพาดพิง และขั้นประยุกต์ใช้ เพื่อให้นักศึกษาเข้าใจเนื้อหา ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ทั้งกับตนเอง ครอบครัว และผู้อื่น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Honey, B. P., Mumford, A., & Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Honey, P. & Mumford, A. (2000). The learning styles helper's guide. Maidenhead: Peter Honey Publications Ltd.
Honey, P. , & Mumford, A. (1992) . The manual of learning styles (2nd ed.). Maidenhead, UK:
Kolb, A. Y., & Kolb, D. A. (2006). Learning styles and learning spaces: A review of The multidisciplinary application of experiential learning theory in higher education. In R. R. Sims, & S. J. Sims (Eds.), Learning styles and learning: A key to meeting the accountability demands in education (pp. 45–92). New York: Nova Science Publishers.
Kolb, D. A., Rubin, I. M. , & Osliand, J. (1991). Organization behavior reader. Englewood Cliffs, NJ: Practice-Hall Skinner, B. F. (1974). About Behaviorism. New York,
Mezirow, J., Taylor, E. W. (2009). Transformative Learning in Practice ; Insights from Community, Workplace, and Higher Education. San Francisco, CA; J
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544. กรุงเทพมหานคร: พัฒนาคุณภาพวิชาการ.
ชวลิต โพธิ์นคร. (2560). การศึกษาไทยมายุคไทยแลนด์ 4.0. การประชุมใหญ่สามัญประจำปี 2559 และประชุมวิชาการเรื่อง”ห้องสมุดดิจิทัลกับการก้าวสู่ยุค Thailand 4.0”. สืบค้น 23 มีนาคม 2560, จากhttp://km.li.mahidol.ac.th/thai-studies-in-thailand-4-0
ดิเรก วรรณเศียร. (2558). MACRO MODEL: รูปแบบการจัดการเรียนรู้สำหรับศตวรรษที่ 21. มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต.
นุชนาฎ ยูฮันเงาะ และทัศนีย์ นิลสูงเนิน. (2561). การเรียนการสอนจากประสบการณ์ โดยบูรณาการมิติเพศภาวะและความเป็นธรรมทางสังคม ในรายวิชา SW3003 เพศภาวะและ ความรุนแรงในครอบครัวและ SW3223 สังคมสงเคราะห์ผู้ถูกทารุณกรรมทางเพศ. คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์และสวัสดิการสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ: กรุงเทพ.
วิจารณ์ พานิช. (2558). เรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง Transformative Learning. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2556). เอกสารรายงานการวิจัยเรื่อง การจัดทำยุทธศาสตร์การปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดความรับผิดชอบ. กระทรวงศึกษาธิการ
อารี พันธ์มณี. (2546). จิตวิทยาสร้างสรรค์การเรียนการสอน. กรุงเทพฯ: ใยไหม.
