การตีความอนุสัญญาภาษีซ้อน

Main Article Content

สรรค์ ตันติจัตตานนท์

บทคัดย่อ

อนุสัญญาภาษีซ้อน เป็นข้อตกลงระหว่างประเทศที่เจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจของสองประเทศเข้าตกลงทำการเจรจาเพื่อขจัดการเก็บภาษีเงินได้ซ้ำซ้อนที่อาจเกิดขึ้นระหว่างประเทศทั้งสอง โดยตามต้นแบบอนุสัญญาภาษีซ้อน ที่นานาประเทศยอมรับในการใช้เป็นต้นแบบในการเข้าตกลงเจรจาในปัจจุบันนี้คือต้นแบบขององค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (Organization for Economic Co-operation and Development: OECD Model) และต้นแบบของ UN (UN Model) ทั้งนี้ตามต้นแบบดังกล่าวไม่ได้มีความผูกพันบังคับให้แต่ละประเทศนั้นจะต้องตกลงทำอนุสัญญาภาษีซ้อน อีกทั้งในการเข้าตกลงทำอนุสัญญาภาษีซ้อน นั้นมักจะทำหลายฉบับโดยภาษาที่แตกต่างกัน ในการตีความถึงบทบัญญัติเมื่อเกิดกรณีข้อพิพาทขึ้นจึงมีคำถามถึงการตีความในอนุสัญญาภาษีซ้อน นั้นว่าควรใช้แนวทางในการตีความอย่างไร

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตันติจัตตานนท์ ส. . (2018). การตีความอนุสัญญาภาษีซ้อน. Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 7(1), 51–67. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MFUconnexion/article/view/241245
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

Baker, P. (1994) Double taxation conventions and international tax law, Kluwer: Sweet & Maxwell.

Lenz, R. (1960) The general reporter in the international fiscal association’s 1960 report on the interpretation of double taxation conventions, Basel: Verlag für Recht and Gesellschaft.

Vogel, K. (1986) Double tax treaties and their interpretation, Berkeley Journal of International Law, vol. 4, pp. 1-85.