การแปรของคำเรียกญาติและระบบคำเรียกญาติภาษาตระกูลไทในประเทศลาว

Main Article Content

อรรถสิทธิ์ บุญสวัสดิ์
สมทรง บุรุษพัฒน์

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออภิปรายเกี่ยวกับการแปรของคำเรียกญาติและระบบคำเรียกญาติพื้นฐานของภาษาตระกูลไทที่พูดในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป. ลาว) ซึ่งประกอบด้วยภาษาลาว ไทดำ ไทแดง      ไทลื้อ และไทกะลอม ข้อมูลทั้งหมดเก็บรวบรวมจากเจ้าของภาษาซึ่งอาศัยอยู่ที่แขวง บ่อแก้ว และแขวงหลวงน้ำทา ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว และนำมาวิเคราะห์ด้วยทฤษฎีวิเคราะห์องค์ประกอบ ผลการศึกษาพบว่าระบบคำเรียกญาติพื้นฐานในภาษาดังกล่าว มีมิติความแตกต่าง 5 ประการ ได้แก่ รุ่นอายุ สายเลือด อายุ เพศ และฝ่ายพ่อ/แม่ ในรุ่นอายุที่อาวุโสสูงกว่าตัวเอง 3 รุ่นอายุ (G+3) และอาวุโสน้อยกว่าตัวเอง 2 และ 3 รุ่นอายุ (G-2, G-3) ทั้ง 5 ภาษาไม่มีการจำแนกด้านสายเลือด อายุ เพศ และฝ่ายพ่อ/แม่ ตรงข้ามกับรุ่นอายุที่อาวุโสสูงกว่าตัวเอง 1 รุ่นอายุ (G+1) ซึ่งจำแนกครบทั้ง 4 ประการ อย่างไรก็ตาม หากต้องการบ่งบอกเพศในคำเรียกญาติที่ไม่ระบุเพศ จะเติมคำว่า caùi, ba&ùu, waÝùu, tsaùi หรือ saùi ข้างท้ายเพื่อบ่งบอกเพศชาย และเติมคำว่า yiN หรือ sa&ùu เพื่อบ่งบอกเพศหญิง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บุญสวัสดิ์ อ. ., & บุรุษพัฒน์ ส. . (2017). การแปรของคำเรียกญาติและระบบคำเรียกญาติภาษาตระกูลไทในประเทศลาว. Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 6(1), 197–220. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MFUconnexion/article/view/241302
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

จตุพร โดมไพรวัลย์. (2555) การเปรียบเทียบระบบคำเรียกญาติในภาษาไทยและภาษาเมี่ยน (เย้า), วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

จรัลวิไล จรูญโรจน์, ม.ล. (2542) วัฒนธรรมที่แสดงให้เห็นผ่านคำเรียกญาติในภาษาฮินดี, วารสารอินเดียศึกษา, ปีที่ 5, หน้า 231-251.

ดำรง นันทผาสุข. (2555) การแปรของคำเรียกญาติและ () ในภาษาไทดำ บ้านสะแกราย อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม ตามอายุและทัศนคติต่อภาษา, วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เยาวลักษณ์ เฉลิมเกียรติ. (2542) คำเรียกญาติในจังหวัดนครศรีธรรมราช, วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาไทย, มหาวิทยาลัยทักษิณ.

วิภัสรินทร์ ประพันธสิริ. (2535) คำเรียกญาติในภาษาคำเมือง การวิเคราะห์ทางอรรถศาสตร์ชาติพันธุ์, วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิไลวรรณ ขนิษฐานันท์ และคณะ. (2540) สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน เล่ม 22, กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์.

สมทรง บุรุษพัฒน์. (2543) ภูมิศาสตร์ภาษาถิ่น, กรุงเทพฯ: เอกพิมพ์ไทย.

สมทรง บุรุษพัฒน์. (2556) การแปรและการเปลี่ยนแปลงเสียงในภาษาไทยโซ่ง, นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหิดล.

สุริยา รัตนกุล. (2548) นานาภาษาในเอเซียอาคเนย์: ภาษาตระกูลไท, กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

สุวัฒนา เลี่ยมประวัติ. (2551). การศึกษาภาษาถิ่น: ภาษาตระกูลไท. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

อมรชัย คหกิจโกศล. (2548) การเปรียบเทียบคำเรียกเครือญาติในภาษาไทยและภาษาจีนแต้จิ๋ว, ดำรงวิชาการ, ปีที่ 4, ฉบับที่ 1, หน้า 1-23.

Boonsawasd, A. (2013) Chinese influence on Bouyei basic kinship terms, Dialectologia, vol. 11, pp. 67-84.

Fippinger, D. C. (1971) Kinship terms of the Black Tai people, Journal of the Siam Society, vol. 59, pp. 65-82.

Goodenough, W. H. (1956) Componential analysis and the study of meaning, Language, pp. 195-216.

Li, F. (1960) ‘A tentative classification of Tai dialects’, in S. Diamond, (ed.), Culture in history: Essays in honor of Paul Radin, pp. 951-959, New York: Columbia University Press.

Lounsbury, F. G. (1964) ‘The structural analysis of kinship semantics’, in H. G. Lunt (ed.), Proceedings of the ninth international congress of linguistics, pp. 1073–1093, Mouton: The Hague.

Nida, E. A. (1979) Componential analysis of meaning: An introduction to semantic structures, New York: Mouton Publisher.

Prasithrathsint, A. (1996) ‘A comparative study of the Thai and Zhuang kinship system’, in Collection of Papers on the Relationship between the Zhuang and the Thai, pp. 12-32, Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Prasithrathsint, A. (2001) ‘A componential analysis of kinship terms in Thai’, in K. Tingsabadh & A. S. Abramson (eds.), Essays in Tai linguistics, pp. 261-276, Bangkok: Chulalongkorn University Press.

Schliesinger, J. (2003) Ethnic groups of Laos, volume 3 profile of Austro-Thai-speaking peoples, Bangkok: White Lotus.

World Bank. (2006) Lao PDR: Poverty assessment report. From valleys to hilltops: 15 years of poverty reduction, Washington, DC: World Bank.