The มาตรการทางกฎหมายของอาเซียนในการป้องกัน และปราบปรามการค้ามนุษย์

Main Article Content

แคทราย จันทรากา
ชูเกียรติ น้อยฉิม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาถึงสภาพปัญหาของการค้ามนุษย์ในภูมิภาคอาเซียนและมาตรการทางกฎหมายของอาเซียนในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ โดยศึกษาเปรียบเทียบกับภูมิภาคยุโรป และภูมิภาคอเมริกาเหนือ


การศึกษาวิจัยครั้งนี้ใช้วิธีวิจัยทางเอกสาร โดยศึกษาวิจัยจากทั้งเอกสารชั้นปฐมภูมิ และจากเอกสารชั้นทุติยภูมิ จากการศึกษาวิจัยพบว่าพบว่าหลายประเทศในภูมิภาคอาเซียนเป็นทั้งประเทศต้นทาง ทางผ่าน และปลายทาง และมักพบในรูปแบบของการบังคับใช้แรงงานและการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบทางเพศ ทำให้กลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนมีสถานการณ์ปัญหาการค้ามนุษย์รุนแรง และส่วนมากจะถูกจัดอยู่ในอันดับ Tier 2 และ Tier 3 ของ TIP Report นอกจากนี้ ยังพบประเด็นปัญหาที่สำคัญอีกประการหนึ่ง คือ ความสัมพันธ์ที่ทับซ้อนกันในเรื่องของการลักลอบเข้าเมืองกับการค้ามนุษย์ ทำให้ปัญหาการค้ามนุษย์ไม่สามารถขจัดได้ตรงจุด แม้ปัจจุบันองค์การอาเซียนมีมาตรการทางกฎหมายในการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ ได้แก่ บันทึกความเข้าใจระหว่างประเทศเกี่ยวกับการต่อต้านการค้ามนุษย์ทั้งแบบพหุภาคีและทวิภาคี และปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการต่อต้านการค้ามนุษย์โดยเฉพาะสตรีและเด็ก เพื่อให้รัฐสมาชิกนำไปปฏิบัติตาม แต่ไม่สามารถบังคับใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและทันต่อสภาวการณ์


ดังนั้น องค์การอาเซียนสมควรอย่างยิ่งที่จะได้มีการเสนอมาตรการกฎหมายกลางในรูปแบบอนุสัญญาพหุภาคีที่เปรียบเสมือนเป็นธรรมนูญที่ใช้เกี่ยวกับเรื่องการค้ามนุษย์ในภูมิภาคอาเซียน โดยควรให้ประเทศสมาชิกให้สัตยาบันและดำเนินการอนุวัติการและออกกฎหมายภายในของแต่ละประเทศ เพื่อให้อนุสัญญาของอาเซียนนี้มีผลบังคับใช้ได้จริงและทันต่อสภาวการณ์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทรากา แ. ., & น้อยฉิม ช. (2016). The มาตรการทางกฎหมายของอาเซียนในการป้องกัน และปราบปรามการค้ามนุษย์. Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 5(2), 71–87. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MFUconnexion/article/view/241318
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์. (2555) คู่มือสำหรับเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

ดุษฎี จันทรากา. (2522) การคุ้มครองช่วยเหลือผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ในรูปแบบสหวิชาชีพ: กรณีศึกษาโครงการบ้านพิทักษ์และคุ้มครองสิทธิเด็กชนเผ่าลุ่มน้ำโขง, วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม, คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.

นนท์ธนัย ตลับทอง. (2556) กฎบัตรอาเซียนกับการแก้ปัญหาอาชญากรรมข้ามชาติในรูปแบบการค้ามนุษย์, วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.

เบญจมาศ กระจ่างทอง. (2554) การคัดแยกเหยื่อในคดีค้ามนุษย์กับการคุ้มครองสิทธิที่จะไม่ถูกดำเนินคดีอาญา, วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชากฎหมายอาญา, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ยศ สันตสมบัติ. (2535) แม่หญิงสิขายตัว: ชุมชนการค้าประเวณีในสังคมไทย, พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ: สถาบันชุมชน-ท้องถิ่นพัฒนา.

ศิระ สว่างศิลป์. (2557) แนวทางเสริมสร้างศักยภาพการบังคับใช้กฎหมายต่อต้านการค้ามนุษย์ของไทย: ศึกษาเปรียบเทียบ Trafficking Victims Protection Act 2000 ของสหรัฐอเมริกา และพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551: รายงานการศึกษาส่วนบุคคล, กรุงเทพฯ: สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงการต่างประเทศ.

ศิริพร สโครบาเนค. (2548) การค้ามนุษย์ แนวคิด กลไก และประเด็นท้าทาย, กรุงเทพฯ: อมรินพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

อีเลน เพียรสัน. (2545) การค้ามนุษย์ สิทธิมนุษยชน กับนิยามใหม่การคุ้มครองบุคคลผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ (กุลวดี ทองไพบูลย์, ผู้แปล), กรุงเทพฯ: มูลนิธิผู้หญิง.

Gallagher, A. T. (2010) The international law of human trafficking, Cambridge: Cambridge University Press.

Boister, N. (2012) An introduction to transnational criminal law, Oxford: Oxford University Press.

US Department of State. (2015) Trafficking in Persons Report 2011-2015, [Online], Available: https://www.state.gov/j/tip/rls/tiprpt/ [15 Feb 2015]