สิทธิของทายาทโดยธรรมที่เป็นคนต่างด้าว ในการสืบทอดมรดกที่ดิน ภายใต้กฎหมายของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการทางกฎหมายว่าด้วยที่ดิน ค.ศ. 2003 และกฎหมายว่าด้วยผู้จัดการมรดก ค.ศ. 2008 ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) ในประเด็นปัญหาการคุ้มครองสิทธิของทายาทที่เป็นคนต่างด้าวในการสืบทอดมรดกที่ดิน และสิทธิหน้าที่ของผู้จัดการมรดกเกี่ยวกับการจำหน่ายที่ดินมรดก เพื่อวิเคราะห์และสรุปเป็นข้อเสนอแนะให้มีการแก้ไข เพิ่มเติมกฎหมายดังกล่าวให้มีความชัดเจน และเกิดความเป็นธรรมในสังคม โดยศึกษาค้นคว้า และรวบรวมข้อมูลจากเอกสารทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น ตัวบทกฎหมาย ตำรา หนังสือ วารสาร บทความ วิทยานิพนธ์ ข้อมูลต่างๆ ในเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับงานวิจัย เพื่อรวบรวมข้อมูลมาประกอบการศึกษาวิเคราะห์
ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาทางกฎหมายที่เกี่ยวกับการไม่ให้ทายาทได้รับมรดกตามเจตนารมณ์ของเจ้ามรดกนี้มีอยู่ 2 ประการ คือ (1) ปัญหาข้อกำหนดในกฎหมายว่าด้วยที่ดิน ค.ศ. 2003 มาตรา 5 ที่กำหนดให้ทายาทที่มีสัญชาติลาวเท่านั้นมีสิทธิสืบทอดมรดก จึงทำให้ทายาทต่างสัญชาติไม่สามารถรับมรดก (2) ปัญหาข้อกำหนดทางกฎหมายว่าด้วยผู้จัดการมรดก ค.ศ. 2008 มาตรา 54 ว่าด้วยสิทธิและหน้าที่ของผู้จัดการมรดก เนื่องจากผู้จัดการมรดกยังไม่มีสิทธิจัดการให้ทายาทที่เป็นคนต่างด้าวได้รับมรดกที่ดินได้ และไม่มีสิทธิจำหน่ายที่ดินมรดกแล้วนำส่งเป็นเงินให้แก่ทายาทผู้มีสิทธิจะได้รับมรดกนั้น จากปัญหาดังกล่าวจึงทำให้ทายาทที่เป็นคนต่างด้าวไม่สามารถรับมรดกที่ดินหรือทรัพย์สินอื่นแทนมรดกที่ดินดังกล่าวแต่อย่างใด
ดังนั้น สมควรให้มีการแก้ไข เพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยที่ดิน ค.ศ. 2003 ของ สปป.ลาว ในการถือครองกรรมสิทธิ์ของทายาทที่เป็นคนต่างด้าวผู้ได้รับมรดกที่ดิน เพื่อจำหน่าย ถ่ายโอนเป็นทรัพย์สินอื่น เช่น เงิน เป็นต้น และสมควรให้มีการแก้ไข เพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยผู้จัดการมรดก ค.ศ. 2008 ของ สปป.ลาว โดยให้ผู้จัดการมรดกมีสิทธิจำหน่ายมรดกที่ดินเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินตราหรือทรัพย์สินอื่นที่มีมูลค่าเท่าที่ดินแล้วนำส่งให้แก่ทายาทที่เป็นคนต่างด้าว เช่นนี้ ย่อมทำให้กฎหมายดังกล่าวมีความชัดเจนและเกิดความเป็นธรรมต่อทายาทที่เป็นคนต่างด้าวมากยิ่งขึ้น
Article Details
Copyright
Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences has an exclusive right to publish the accepted articles in any form. However, the author retains the following rights:
1. The right to the ownership of the article;
2. The right to use all or part of the article in his/her other works;
3. The right to re-produce the article for personal use or for use in the author’s organisation, in which case the author must obtain permission from Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences;
4. The right to make copies of all or part of the work for educational use or for the author’s use in classroom teaching; and
5. The right to include the work (both the preprinted and printed versions) in an institutional repository.
เอกสารอ้างอิง
สมชาย กษิติประดิษฐ์. (2542) สิทธิมนุษยชน (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
บุญส่ง บุบผา. (ม.ป.ป.) ข้อพิพาทในการสืบทอดและแบ่งปันมรดก, สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2557, จาก https://www.rightslinklao.org
สภาแห่งชาติ. (2003, 21 ตุลาคม) กฎหมายว่าด้วยที่ดิน ค.ศ. 2003, เลขที่ 04/สภช.
ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497. (2497, 30 พฤศจิกายน) ราชกิจจานุเบกษา, ฉบับพิเศษ, เล่ม 71, ตอนที่ 78, หน้า 1-67.
สุวรรณ มหัตเดชกุล. (2535) การกำหนดเงินค่าตอบแทนการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์, วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
