ความหมายของ “อุบัติเหตุ” ตามพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาถึงความเหมาะสมในการให้ความหมายของคำว่า “อุบัติเหตุ” ตามพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 และเงื่อนไขในการแจ้งการเกิดอุบัติเหตุเพื่อทำการสอบสวนตามอนุสัญญาชิคาโก ค.ศ. 1944 และภาคผนวก 13 การสอบสวนอากาศยานประสบอุบัติเหตุและอุบัติการณ์ เพื่อนำมาปรับปรุงพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 ให้มีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น โดยศึกษาค้นคว้า และรวบรวมข้อมูลจากเอกสารทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น ตัวบทกฎหมาย ตำรา หนังสือ วารสาร บทความ วิทยานิพนธ์ ข้อมูลต่างๆ ในเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับงานวิจัย เพื่อรวบรวมข้อมูลมาประกอบการศึกษาวิเคราะห์
จากการศึกษาพบว่า อนุสัญญาชิคาโก ค.ศ. 1944 มิได้ให้นิยามความหมายของคำว่า “อุบัติเหตุ” ไว้ มีแต่การกำหนดเงื่อนไขของอุบัติเหตุที่มีผลทำให้มีผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเกิดความบกพร่องอย่างร้ายแรงในทางเทคนิคหรือเกิดความบกพร่องอย่างร้ายแรงในเครื่องอำนวยความสะดวกในการเดินอากาศ ซึ่งเงื่อนไขนั้นมีลักษณะของการจำกัดเฉพาะอย่างแคบในอันที่จะต้องดำเนินการสอบสวนตามวิธีปฏิบัติที่แนะนำขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ โดยต้องตีความคำว่า “อุบัติเหตุ” ตามตัวอักษรอย่างความหมายธรรมดาทั่วไป ในขณะที่พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 มาตรา 61 มีเพียงคำว่า “อุบัติเหตุ” โดยไม่ได้มีการให้นิยามไว้ จึงมีความหมายธรรมดาเช่นเดียวกับ ข้อ 26 แห่งอนุสัญญาชิคาโก ค.ศ. 1944 แต่การไม่ได้กำหนดเงื่อนไขของการสอบสวนไว้เนื่องจากเป็นอำนาจอธิปไตยของไทยที่จะทำการสอบสวนอุบัติเหตุทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ผู้ที่เกี่ยวข้องของประเทศไทยกลับตีความโดยยึดเงื่อนไขในข้อ 26 ดังกล่าว ทำให้เกิดความสับสนในการบังคับใช้กฎหมายได้อย่างถูกต้อง
ดังนั้น เห็นควรให้เจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องทั้งหลายตีความเพื่อให้ความหมายคำว่า “อุบัติเหตุ” ตามมาตรา 61 แห่งพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 อย่างความหมายธรรมดาทั่วไปที่มิใช่ความหมายทางเทคนิค ซึ่งจะทำให้มีอำนาจสอบสวนอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับอากาศยานได้ในทุกกรณี และสมประสงค์แห่งการตรากฎหมายเป็นอย่างยิ่ง
Article Details
Copyright
Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences has an exclusive right to publish the accepted articles in any form. However, the author retains the following rights:
1. The right to the ownership of the article;
2. The right to use all or part of the article in his/her other works;
3. The right to re-produce the article for personal use or for use in the author’s organisation, in which case the author must obtain permission from Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences;
4. The right to make copies of all or part of the work for educational use or for the author’s use in classroom teaching; and
5. The right to include the work (both the preprinted and printed versions) in an institutional repository.
เอกสารอ้างอิง
กรมการบินพลเรือน. (ม.ป.ป.) ข้อมูลอุบัติเหตุและอุบัติการณ์, จาก https://portal.aviation.go.th/site/1111.jsp [ค้นเมื่อ 10 ตุลาคม 2557]
ข้อบังคับของคณะกรรมการการบินพลเรือน ฉบับที่ 79 ว่าด้วยการสอบสวนอุบัติการณ์การจราจรทางอากาศ. (2551, 7 มีนาคม) ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 125, ตอนพิเศษ 50 ง, หน้า 40-43.
คำสั่งกระทรวงคมนาคม ที่ 130/2554 เรื่อง การดำเนินการเมื่อมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นแก่อากาศยาน. (2554, 28 มิถุนายน) ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 128, ตอนพิเศษ 72 ง, หน้า 58-64.
จุมพต สายสุนทร. (2556) กฎหมายระหว่างประเทศ เล่ม 2 (พิมพ์ครั้งที่ 9), กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ชลอ ว่องวัฒนาภิกุล. (2543) กฎหมายอากาศ (พิมพ์ครั้งที่ 6), กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ, (2553, กรกฎาคม-สิงหาคม) หลักการตีความกฎหมายตามครรลองของหลักนิติรัฐและนิติธรรม (บทสัมภาษณ์), จุลนิติ, 4(7), 29-37.
พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497. (2497, 14 กันยายน) ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 71, ตอนที่ 58, หน้า 1249-1279.
สมชาย พิพุธวัฒน์. (2543) คำบรรยายกฎหมายการเดินอากาศ: เอกสารอบรมกฎหมายการเดินอากาศแก่เจ้าหน้าที่ของกรมการบินพาณิชย์, กรุงเทพฯ: กรมการบินพาณิชย์.
สำนักงานเลขาวุฒิสภา. (ม.ป.ป.) การพิจารณาศึกษาสภาพข้อเท็จจริงการเกิดอุบัติการณ์เครื่องบิน บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ณ ท่าอากาศยานจังหวัดตรัง, จาก https://www.senate.go.th/senate/report_detail.php?report_id=26 [ค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2557]
หยุด แสงอุทัย. (2556) ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป (แก้ไขปรับปรุงโดย สมยศ เชื้อไทย) (พิมพ์ครั้งที่ 19), กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อภิญญา เลื่อนฉวี. (2556) กฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
Aust, A. (2000) Modern treaty and practice, United Kingdom: Cambridge University.
Gerell, L. E. & Dempsey, P. S. (2005) Aviation and the law (4th ed.), Arizona: Coast Aire.
