องค์กรกำกับดูแลด้านมลพิษทางเสียงจากอากาศยาน

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาถึงองค์กรที่เหมาะสมในการเข้ามากำกับดูแลมลพิษทางเสียงจากอากาศยาน โดยศึกษาเปรียบเทียบองค์กรควบคุมมลพิษทางเสียงจากอากาศยานของประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษ และสิงคโปร์ โดยศึกษาค้นคว้า และรวบรวมข้อมูลจากเอกสารทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น ตัวบทกฎหมาย ตำรา หนังสือ วารสาร บทความ วิทยานิพนธ์ ข้อมูลต่างๆ ในเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับงานวิจัย และผลสำรวจในด้านต่างๆ เพื่อรวบรวมข้อมูลมาประกอบการศึกษาวิเคราะห์

จากการศึกษาพบว่าการกำกับดูแลมลพิษทางเสียงจากอากาศยานในประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษและสิงคโปร์นั้นต่างอยู่ในอำนาจหน้าที่ของกรมการบินพลเรือนของประเทศนั้นๆ เป็นการเฉพาะมิได้มีการแบ่งแยกอำนาจหน้าที่ให้แก่องค์กรอื่นเข้ามามีบทบาท เนื่องจากมลพิษทางเสียงจากอากาศยานเป็นเรื่องทางเทคนิคเฉพาะที่จะต้องให้ผู้ที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านเกี่ยวกับเสียงจากอากาศยานเข้ามาควบคุมดูแลโดยตรง แต่ในประเทศไทยนั้นองค์กรที่เข้ามาทำหน้าที่กำกับดูแลมลพิษทางเสียงจากอากาศยานนั้นมีหลากหลายองค์กรไม่ว่าจะเป็นกรมการบินพลเรือน กรมควบคุมมลพิษ และสำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม องค์กรเหล่านี้มีอำนาจและหน้าที่ในการเข้ามากำกับดูแลมลพิษทางเสียงจากอากาศยานด้วยกันทั้งสิ้น ทำให้การดำเนินงานไม่มีความเป็นเอกเทศ มีขอบเขตอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายใกล้เคียงกันซึ่งอาจส่งผลให้มีการใช้บังคับกฎหมายซ้ำซ้อนกัน หรือองค์กรผู้บังคับใช้กฎหมายอาจมีความสับสนในอำนาจหน้าที่ของตน หรือไม่มีความเชี่ยวชาญ ขาดความรู้ความเข้าใจในกฎหมายนั้นๆ ทำให้การบังคับใช้กฎหมายไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ของกฎหมายอย่างแท้จริง และส่งผลให้การบังคับใช้กฎหมายนั้นไม่มีประสิทธิภาพ

ดังนั้น จึงควรให้มีการกำหนดองค์กรกำกับดูแลมลพิษทางเสียงจากอากาศยานเป็นการเฉพาะเพียงองค์กร ปราศจากการแทรกแซงจากองค์กรอื่นๆ และบังคับใช้กฎหมายอย่างมีความถูกต้อง เข้าใจ และมีประสิทธิภาพบรรลุตามเจตนารมณ์แห่งกฎหมาย ซึ่งองค์กรที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านมลพิษทางเสียงจากอากาศยานนั้นคือ กรมการบินพลเรือน