การศึกษาความต้องการแรงงานและพัฒนาฝีมือแรงงาน ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง

Main Article Content

ปรีชา อุปโยคิน
พลวัฒ ประพัฒน์ทอง
ภัทรา ชลดำรงค์กุล
พิมทรัพย์ พิมพิสุทธิ์

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์สภาพการณ์ ต้องการในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และพัฒนาทักษะฝีมือกำลังแรงงานเพื่อรองรับการพัฒนาเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ผลการศึกษาพบว่าความต้องการในการพัฒนาฝีมือแรงงานในกลุ่มประเทศลุ่มน้ำโขงนั้นมีความแตกต่างกัน สามารถแบ่งได้เป็นสามกลุ่ม คือ กลุ่มที่ประเทศที่สถานประกอบการและสถานศึกษาสามารถพัฒนาช่างฝีมือแรงงานพื้นฐานเองได้เป็นอย่างดีแต่ยังต้องการแรงงานที่มีทักษะสูงในตำแหน่งหัวหน้างานในอุตสาหกรรมการบริการ ได้แก่ ประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาชนจีน ในกลุ่มนี้มีค่าจ้างแรงงานสูงและพึ่งพาแรงงานจากเพื่อนบ้าน กลุ่มที่สองได้แก่กลุ่มความต้องการพัฒนาฝีมือแรงงานช่างเทคนิคระดับพื้นฐานที่ใช้ทักษะแรงงานเป็นหลักได้แก่ประเทศสหภาพเมียนมา ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ประเทศกัมพูชา โดยมีความเด่นชัดในเรื่องค่าจ้างแรงงานต่ำ ในกลุ่มที่สามประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามนั้นมีความต้องการพัฒนาฝีมือแรงงานแบบผสมทั้งสองกลุ่ม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อุปโยคิน ป., ประพัฒน์ทอง พ., ชลดำรงค์กุล ภ., & พิมพิสุทธิ์ พ. (2015). การศึกษาความต้องการแรงงานและพัฒนาฝีมือแรงงาน ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง. Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 4(2), 43–64. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MFUconnexion/article/view/241373
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

Shanti Jagannathan. (2012) Skill development pathway in Asia, The Organization for Economic Co-operation and Development (OECD).

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. (2548) รายงานผลการวิเคราะห์และประเมินผลการสำรวจความต้องการแรงงานของสถานประกอบการและการผลิตกำลังคนของสถานศึกษาจังหวัดเชียงราย,เชียงราย:สำนักงานแรงงานจังหวัดเชียงราย.