ความเหมาะสมของโทษประหารชีวิตในพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522: กรณีศึกษาการค้าเมทแอมเฟตามีน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การค้าเมทแอมเฟตามีนในประเทศไทย สร้างปัญหาให้แก่ประเทศไทยอย่างมาก เช่น ปัญหาสังคม ปัญหาด้านเศรษฐกิจ ปัญหาด้านสุขภาพ การที่รัฐบาลไทยได้ประกาศสงครามกับยาเสพติด โดยใช้มาตรการการลงโทษที่รุนแรงเพื่อยับยั้งการค้า เมทแอมเฟตามีน มีการกำหนดโทษประหารชีวิตสำหรับผู้ที่ค้าเมทแอมเฟตามีนในปริมาณน้อย ทำให้โทษไม่ได้สัดส่วนกับการกระทำความผิดส่งผลให้ไม่สามารถยับยั้งการค้าเมทแอมเฟตามีนได้ ดังนั้นการใช้โทษที่รุนแรงเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยับยั้งการค้าเมทแอมเฟตามีนได้ยังต้องใช้มาตรการอื่นอีกเพื่อยับยั้งการค้าเมทแอมเฟตามีน
การศึกษาครั้งนี้ผู้ศึกษาได้ศึกษาโดยเปรียบเทียบกฎหมายยาเสพติดของต่างประเทศเพื่อศึกษาความเหมาะสมในการกำหนดโทษ สำหรับผู้ค้าเมทแอมเฟตามีนเทียบกับการกำหนดโทษตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ของไทยเป็นการศึกษาเพื่อวิเคราะห์ถึงเกณฑ์ที่ใช้ในการกำหนดโทษที่เหมาะสมในการยับยั้งการค้าเมทแอมเฟตามีนในประเทศไทย เพื่อนำมาปรับปรุงกฎหมายยาเสพติดของประเทศไทย
จากการศึกษาถึงความเหมาะสมในการกำหนดโทษในการยับยั้งการค้าเมทแอมเฟตามีนในพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ของไทย พบว่าเกณฑ์ที่ใช้ในการกำหนดโทษ คือ น้ำหนักของปริมาณสารบริสุทธิ์ การลงโทษประหารชีวิตสำหรับการค้าเมทแอมเฟตามีนในระยะแรกควรกำหนดที่ปริมาณน้ำหนักสารบริสุทธิ์ตั้งแต่ 100 กรัมขึ้นไปและกำหนดโทษที่หลากหลายที่มิใช่ประหารชีวิตสถานเดียว เพื่อให้ศาลได้ใช้ดุลยพินิจลงโทษให้เหมาะสมกับผู้ค้ารายใหญ่ รายย่อย ตัวการสำคัญ และตัวการไม่สำคัญ
ในระยะต่อไปที่พร้อมจะยกเลิกโทษประหารชีวิตก็สมควรให้ยกเลิกโทษประหารชีวิตในคดียาเสพติดเพราะมิใช่ความผิดร้ายแรงสูงสุดตามความหมายของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง นอกจากการใช้โทษเพื่อยับยั้งการค้าเมทแอมเฟตามีนแล้วยังคงต้องใช้มาตรการอื่นอีก เช่น การบังคับใช้กฎหมายอย่างจริงจัง การลดทอนความเป็นอาชญากรรมทางคดียาเสพติด การริบทรัพย์ตามมูลค่าอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
Copyright
Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences has an exclusive right to publish the accepted articles in any form. However, the author retains the following rights:
1. The right to the ownership of the article;
2. The right to use all or part of the article in his/her other works;
3. The right to re-produce the article for personal use or for use in the author’s organisation, in which case the author must obtain permission from Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences;
4. The right to make copies of all or part of the work for educational use or for the author’s use in classroom teaching; and
5. The right to include the work (both the preprinted and printed versions) in an institutional repository.
เอกสารอ้างอิง
ขวัญชนก วิบูลย์คำ. (2554) ความผิดกรรมเดียวและหลายกรรมต่างกัน ศึกษากรณีความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด, วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชากฎหมายอาญา, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
คณิต ณ นคร. (2543) กฎหมายอาญาภาคทั่วไป, กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ณรงค์ ใจหาญ. (2543) กฎหมายอาญาว่าด้วยโทษและวิธีการเพื่อความปลอดภัย, กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ฝ่ายวิชาการ สูตรไพศาล. (2539) คัมภีร์ยาม้า พระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518, กรุงเทพฯ: สูตรไพศาล.
วรการ ปัญณะวิชัย. (2546) ทัศนะคติของเจ้าหน้าที่ของรัฐในจังหวัดเชียงใหม่ต่อมาตรการการลงโทษผู้กระทำผิดเกี่ยวกับยาบ้า, การค้นคว้าแบบอิสระศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.
สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2549) ศึกษาความเป็นไปได้ในการกำหนดชั้นโทษและการนำไปปรับใช้ในประมวลกฎหมายอาญา, กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุพจน์ สุโรจน์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2552) กฎหมายอาญา 1: ภาคบทบัญญัติทั่วไป (หน่วยที่ 1–15) (พิมพ์ครั้งที่ 10), นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด. (2556) ผลการปราบปรามยาเสพติดทั่วประเทศ ประจำปี 2555, กรุงเทพฯ: ส่วนการข่าว สำนักปราบปรามยาเสพติด สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด.
อุทิศ สุภาพ. (2545) การนำปรัชญาอาชญาวิทยามาใช้ในการกำหนดโทษของศาลไทย:ศึกษาเฉพาะกรณีผู้กระทำผิดที่เป็นผู้ร้ายและผู้กระทำความผิดโดยพลั้งพลาด, วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอาชญาวิทยาการบริหารงานยุติธรรมและสังคม, มหาวิทยาลัยมหิดล, กรุงเทพฯ.
อภิรัตน์ เพ็ชรศิริ. (2552) ทฤษฎีอาญา, กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
Brian T. Yeh. (2012) Drug offenses: Maximum fines and terms of imprisonment for violation of the federal controlled substances act and related laws, United states of America: Congressional Research Service.
Drug Offences Definitive Guideline. (2012), London: Sentencing Council.
