การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของผู้สูงอายุตามแนวคิดทางพระพุทธศาสนา

Main Article Content

ปภัสสร กิมสุวรรณวงศ์

บทคัดย่อ

สภาพการดำเนินชีวิตและการดูแลตนเองของผู้สูงอายุในปัจจุบัน พบประเด็นปัญหาผู้สูงอายุ คือ ปัญหาด้านสุขภาพ และปัญหาด้านเศรษฐกิจ ประเด็นปัญหาทั้งสองอย่างล้วนส่งผลก่อให้เกิดปัญหาทางด้านสังคมตามมา พัฒนาการแนวคิดทางพระพุทธศาสนาที่มีต่อการดูแลสุขภาพแบบองค์รวม พบว่าการที่จะดูแลสุขภาพให้ครอบคลุมแบบองค์รวมได้นั้นการควบคุมร่างกายและจิตใจ สังคมและสิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง โดยแนวคิดทางพระพุทธศาสนากล่าวถึงองค์รวมในการดำเนินชีวิตที่ประกอบด้วย 3 ด้าน คือด้านความสัมพันธ์กับสังคมและสิ่งแวดล้อม ด้านภาวะจิตและด้านปัญญา องค์รวม 3 ด้านดังกล่าวจึงมีชื่อว่า ไตรสิกขา สำหรับการประยุกต์แนวคิดทางพระพุทธศาสนากับการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของผู้สูงอายุสู่การดำเนินชีวิตที่ดีงามได้นั้น หลักไตรสิกขาเป็นหลักการ ถูกนำไปใช้พัฒนาในด้าน 4 ด้าน คือ หลักภาวนา 4 โดยบุคคลที่ประยุกต์ หลักภาวนา 4 ไปใช้ในชีวิตประจำวัน ผลลัพธ์จากการพัฒนาทั้ง 4 ด้าน คือความสุข เพราะเป็นการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมอย่างแท้จริง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กิมสุวรรณวงศ์ ป. (2014). การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของผู้สูงอายุตามแนวคิดทางพระพุทธศาสนา. Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 3(2), 20–45. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MFUconnexion/article/view/241403
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

จิราภา เต่งไตรรัตน์. (2547) จิตวิทยาทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 4), กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

เชอร์วิน บี นูแลนด์. (2547) เราตายอย่างไร (วเนช แปล) (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

ถวิล ธาราโรจน์ และคณะ. (2541) จิตวิทยาทั่วไป (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ทิพยฺวิสุทธิ์.

พระครูภาวนาโพธิคุณ. (2552, มิถุนายน-ธันวาคม) ศึกษาตีความสุขภาวะองค์รวมวิถีพุทธ, วารสารพุทธศาสตร์-ปรัชญาปริทรรศน์, 2(1), 2.

พระธรรมกิตติวงศ์. (2550) พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด ศัพท์วิเคราะห์ (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ: เลี่ยงเชียง.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546) ทุกข์สำหรับเห็น แต่สุขสำหรับเป็น (แก่นแท้ของพระพุทธศาสนา) (พิมพ์ครั้งที่ 9), กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.

พระธรรมปิฎก(ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (ม.ป.ป.) อายุยืนอย่างมีคุณค่า, กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระธรรมสิงหบุราจารย์ (หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม). (ม.ป.ป.) หลักประกันชีวิต ทุกลมหายใจใช้เวลาให้เป็นประโยชน์, กรุงเทพฯ: สถาบันบันลือธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต), (2551) พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ (พิมพ์ครั้งที่ 12), กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2549) สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ (พิมพ์ครั้งที่ 11), กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

เพ็ญพิไล ฤทธาคณานนท์. (2550) พัฒนาการมนุษย์ (Human Development) (พิมพ์ครั้งที่ 2), กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539) พระไตรปิฎกภาษาไทย (ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย), กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542, กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่น.

วราภรณ์ ตระกูลสฤษดิ์. (ม.ป.ป.) จิตวิทยาการปรับตัว, กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิชัย โชควิวัฒน์. (2547, 26 พฤศจิกายน) สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ, อ้างถึงใน พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต), (2549) สุขภาวะองค์รวมแนวพุทธ (พิมพ์ครั้งที่ 11), กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.

ศรีเรือน แก้วกังวาน. (2540) จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย (พิมพ์ครั้งที่ 7), กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Phra Brahmagunabhorn (P. A. Payutto), Psychology in human development the natural way, Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.

Suchint Phalakornkule and Saowalos Tongpan. (1992) Elderly in Thailand, Productive Aging in Asia and the Pacific, Asian Population Studies Series. No. 129, 100-104.