แนวคิดท่าอากาศยานสำหรับคนทั้งมวล: ความเท่าเทียมในการเดินทางทางอากาศ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับท่าอากาศยานสำหรับคนทั้งมวล ท่าอากาศยานสำหรับ
คนทั้งมวลเป็นสถานที่ที่จัดให้มีการบริการ การดูแลความปลอดภัย และความสะดวกสบายของผู้ใช้บริการท่าอากาศยาน
ทุกกลุ่ม รวมถึงผู้ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ (Persons with Disabilities) คนท้อง ผู้สูงอายุ เด็ก ครอบครัวที่มีเด็กเล็ก และบุคคล
ที่ต้องการความช่วยเหลือพิเศษด้านอื่น ๆ ท่าอากาศยาน ประกอบด้วย 2 พื้นที่ในการบริการ ได้แก่ เขตการบิน (Airside) และเขตนอกการบิน (Landside) การบริการภายในท่าอากาศยานแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ๆ คือ การบริการที่ผู้ใช้บริการไม่ต้องจ่ายเงินเพื่อชำระค่าบริการ และการบริการที่ผู้ใช้บริการต้องจ่ายเงินเพื่อแลกเปลี่ยนกับการบริการ หลักการออกแบบสำหรับ
คนทั้งมวล (Universal Design) 7 ประการ ประกอบด้วย (1) ความเท่าเทียมในการใช้งาน (Equitable Use) (2) ความยืดหยุ่น
ในการใช้งาน (Flexible Use) (3) ใช้งานง่าย (Simple and Intuitive Use) (4) สื่อความหมายเข้าใจง่าย (Perceptible Information) (5) ความปลอดภัย (Tolerance for Error) (6) ใช้แรงน้อย (Low Physical Effort) และ (7) ขนาดและพื้นที่เหมาะสมในการเข้าใช้งาน (Size and Space for Approach Use) ปัญหาและอุปสรรคในการพัฒนาท่าอากาศยานสำหรับคนทั้งมวลประกอบด้วย ขนาดพื้นที่ท่าอากาศยาน ขาดงบประมาณ อุปกรณ์เครื่องมือไม่เพียงพอ เก่า ชำรุด ขาดการซ่อมบำรุง
ความมุ่งมั่นและความต่อเนื่องในการพัฒนาของทีมบริหาร รวมถึงทัศนคติของผู้ใช้บริการที่มีต่อผู้ทุพพลภาพ ผู้ใช้บริการ
ที่ต้องการความช่วยเหลือพิเศษ ข้อเสนอแนะในการพัฒนาท่าอากาศยานสำหรับคนทั้งมวลมีดังนี้ จัดสรรงบประมาณให้เพียงพอต่อการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง มีการประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ ไปยังกลุ่มผู้ใช้บริการทุกกลุ่มอย่างทั่วถึง รวมถึงการจัดทำคู่มือ ซ่อมบำรุงและดูแลรักษาอุปกรณ์เครื่องมือต่าง ๆ ให้พร้อมใช้งานและเพียงพอต่อการใช้งาน ฝึกอบรมทักษะ ความรู้ ทัศนคติของเจ้าหน้าที่ประจำท่าอากาศยานในการอำนวยความสะดวกผู้ใช้บริการทุกกลุ่ม และสำรวจความต้องการ ความพึงพอใจ ของผู้ใช้บริการทุกกลุ่มเพื่อให้ทราบถึงความต้องการและแนวทางในการพัฒนาท่าอากาศยานสำหรับคนทั้งมวล