การอยู่รอดของพรรคแรงงานในระบบการเมืองแบบพรรคเด่นพรรคเดียวในสิงคโปร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการและการอยู่รอดของพรรคแรงงานท่ามกลางระบบการเมืองแบบพรรคเด่นพรรคเดียวในสิงคโปร์ ที่ซึ่งรัฐบาลพรรคกิจประชาชนครอบงำอำนาจยาวนานหลายทศวรรษและผลักให้ฝ่ายค้านอยู่ในสภาพชายขอบ แต่กระนั้นพรรคแรงงานก็ยังอยู่รอดและกลายมาเป็นพรรคฝ่ายค้านชั้นนำของสิงคโปร์ งานวิจัยเรื่องนี้อาศัยวิธีวิจัยเอกสารในการศึกษาพัฒนาการและระบุปัจจัยการอยู่รอดของพรรคแรงงานด้วยการศึกษาวิเคราะห์เหตุการณ์สำคัญ ผลการเลือกตั้งและพัฒนาการความเป็นมาของพรรคแรงงานนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1957 ถึงการเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 2025 ผ่านกรอบแนวคิดระบบการเมืองแบบพรรคเด่นพรรคเดียวในสิงคโปร์ ผลวิจัยพบว่า พัฒนาการความเป็นมาของพรรคแรงงาน แบ่งได้เป็น 3 ช่วงสำคัญ คือ (1) ช่วงบุกเบิก (ระหว่าง ค.ศ. 1957-1971) (2) ช่วงหัวหมู่ทะลวงฟัน (ระหว่าง ค.ศ. 1971-2001) และ (3) ช่วงก่อร่างสร้างความแข็งแกร่งในรัฐสภา (ระหว่าง ค.ศ. 2001-2025) นอกจากนี้ ยังพบด้วยว่าการอยู่รอดของพรรคแรงงานนั้นเกิดจากทั้งปัจจัยภายในและภายนอกของระบบการเมืองแบบพรรคเด่นพรรคเดียว โดยปัจจัยภายในมาจากการดำเนินนโยบายของพรรคกิจประชาชนที่สร้างความไม่พอใจให้กับประชาชน กระแสความนิยมรัฐบาลตกต่ำ ตลอดจนปัญหาค่าครองชีพสูง ขณะที่ปัจจัยภายนอกของระบบการเมืองแบบพรรคเด่นพรรคเดียวที่สำคัญเกิดจากแนวทางและยุทธศาสตร์ของพรรคแรงงานเอง ตลอดจนศักยภาพความสามารถของผู้นำพรรคและการสรรหาผู้สมัครรับเลือกตั้งที่มีคุณภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright
Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences has an exclusive right to publish the accepted articles in any form. However, the author retains the following rights:
1. The right to the ownership of the article;
2. The right to use all or part of the article in his/her other works;
3. The right to re-produce the article for personal use or for use in the author’s organisation, in which case the author must obtain permission from Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences;
4. The right to make copies of all or part of the work for educational use or for the author’s use in classroom teaching; and
5. The right to include the work (both the preprinted and printed versions) in an institutional repository.
เอกสารอ้างอิง
Abdullah, W. J. (2025). Flight to quality and a new Prime Minister’s mandate: Singapore’s 2025 general election. Pacific Affairs, 98(3), 575-586. https://doi.org/10.5509/2025983-art8
Arian, A., & Barnes, S. H. (1974). The dominant party system: A neglected model of democratic stability. The Journal of Politics, 36(3), 592-614. https://doi.org/10.2307/2129246
Barr, M. D. (2003) J. B. Jeyaretnam: Three decades as Lee Kuan Yew’s bête noir. Journal of Contemporary Asia, 33(3), 299-317. https://doi.org/10.1080/00472330380000201
Bellows, T. (1970). The people’s action party of Singapore: Emergence of a dominant party system. Yale University.
Business Times. (2018). Pritam Singh elected unopposed as Workers’ Party leader. https://www.businesstimes.com.sg/international/pritam-singh-elected-unopposed-workers-party-leader
Carroll, J. (2024). One party democracy: Explaining the LDP’s electoral dominance in Japan. Araneum: Richmond Journal of American & Global Affairs, 2(1), 65-74. https://doi.org/10.26736/ar.02.01.05
Case, W. (2021). Late Malaysian politics: From single party dominance to multi party mayhem. https://rsis.edu.sg/wp-content/uploads/2021/08/RSIS-Working-Paper-335-Late-Malaysian-Politics-From-Single-Party-Dominance-to-Multi-Party-Mayhem.pdf
Chan, H. C. (1976). The dynamics of one-party dominance the PAP at the grass-roots. Singapore University Press.
Chan, H. C. (1982). Singapore in 1981: Planned changes, unplanned consequences. Asian Survey, 22(2), 219-225. https://doi.org/10.2307/2643949
Chan, Y. K. (2021). Hougang: The origins of a “safe” alternative constituency in Singapore. Asia-Pacific Research Forum, 69, 97-123.
Chin, J. (1997). Anti-Christian Chinese chauvinists and HDB upgrades: The 1997 Singapore general election. Southeast Asia Research, 5(3), 217-241. https://www.jstor.org/stable/23746945
Chin, J. (2007). The general election in Singapore, May 2006. Electoral Studies, 26, 703-707.
Chua, E. H. C. (2020). Post-political elections: Opposition party rallies as popular mobilisations in Singapore. Asian Studies Review, 44(3), 474-493. https://doi.org/10.1080/10357823.2019.1693978
Crossette, B. (1986). Opposition leader in Singapore jailed and loses his seat. The New York Times. https://www.nytimes.com/1986/11/16/world/opposition-leader-in-singapore-jailed-and-loses-his-seat.html
Er, L. P. (2015). New normal or anomaly? 2015 general election and PAP’s electoral landslide. In T. Lee & K. YL. Tan (Eds.), Change in voting: Singapore’s 2015 general election. Ethos Books.
Fuangkasem, K. (2011). Singapore under the three leaders (สิงคโปร์ภายใต้สามผู้นำ). October Printinghouse. (in Thai)
Giollabhuí, S. M. (2019). How does an opposition party become successful in a dominant party system? The case of South Africa. African Affairs, 118(470), 147-167, https://doi.org/10.1093/afraf/ady036
Hiok, L. B. (1985). Singapore inc1984: A time for reflection and a time for change. Southeast Asian Affairs, pp. 297-305. https://www.jstor.org/stable/27908532
Huxley, T. (2002). Singapore in 2001: Political continuity despite deepening recession. Asian Survey, 42(1), 156-164. http://www.jstor.org/stable/10.1525/as.2002.42.1.156
Ibrahim, Z. (2021). Singapore’s opposition: surprises or more of the same?. Singapore Perspectives, pp. 29-38. https://doi.org/10.1142/9789811225734_0005
Inter-Parliamentary Union. (1999). Guidelines on the rights and duties of the opposition in parliament. https://www.ipu.org/resources/publications/reference/2016-07/rights-and-duties-opposition-in-parliament
Khoo, V. (2019). “Ownself check ownself”: The role of Singlish humor in the rise of the opposition politician in Singapore. Colorado Research in Linguistics, 24. https://doi.org/10.33011/cril.24.1.5
Kuriwaki, S., Horiuchi, Y., & Smith, D.M. (2025). Winning elections with unpopular policies: Valence advantage and single-party dominance in Japan. Quarterly Journal of Political Science, 20(4), 439-476. https://doi.org/10.1561/100.00024134
Kurohi, R. (2021). How breaches of privilege here and abroad have been dealt with. The Strait Times. https://www.straitstimes.com/singapore/politics/how-breaches-of-privilege-here-and-abroad-have-been-dealt-with
Li, J., & Elklit. (1999). The Singapore general election 1997: Campaigning strategy, results, and analysis. Electoral Studies, 18(2), 199-216. https://doi.org/10.1016/S0261-3794(98)00027-4
Mauzy, D. K., & Milne, R. S. (2022). Singapore politics under the People’s Action Party. Routledge.
Mutalib, H. (1992). Singapore’s 1991 general election. Southeast Asian Affairs, pp. 299-309. https://www.jstor.org/stable/27912054
Mutalib, H. (2004). Parties and politics: A study of opposition parties and the PAP in Singapore. Marshall Cavendish Academic.
Oliver, S., & Ostwald, K. (2018). Explaining elections in Singapore: Dominant party resilience and valence politics. Journal of East Asian Studies, 18(2), 129-156. https://doi.org/10.1017/jea.2018.15
Oliver, S., & Ostwald, K. (2020). Singapore’s pandemic election. Pacific Affairs, 93(4), 759-780. https://doi.org/10.5509/2020934759
Ong, E. (2025). Valence rules: Explaining opposition party performance in Singapore’s 2025 general elections. Pacific Affairs, 98(4). https://pacificaffairs.ubc.ca/perspectives/valence-rules-explaining-opposition-party-performance-in-singapores-2025-general-elections/
Ong, T., & Tim, M. H. (2014). Singapore’s 2011 general elections and beyond: Beating the PAP at its own game. Asian Survey, 54(4), 749-772. https://doi.org/10.1525/as.2014.54.4.749
Pempel, T. J. (Ed.). (1990). Uncommon democracies: The one-party dominant regimes. Cornell University Press.
Portmann, K. (2011). A buzz in cyberspace, but no net-revolution: The role of the internet in Singapore’s 2011 elections. Friedrich-Ebert-Stiftung, Pakistan Office. https://collections.fes.de/publikationen/ident/fes/08747
Sen, N. J., Sin, Y., & Yuen-C, T. (2018). Pritam Singh elected new WP chief: Current phase of leadership renewal completed, says Low Thia Khiang. The Strait Times. https://www.straitstimes.com/politics/pritam-singh-elected-unopposed-as-leader-of-wp
Singh, B. (2016). Singapore’s 2015 general election: Explaining PAP’s resounding win’. The Round Table, 105(2), 129-140. https://doi.org/10.1080/00358533.2016.1154387
Singh, B. (2017). Understanding Singapore Politics. World Scientific.
Solinger, D. J. (2001). Ending One-Party Dominance: Korea, Taiwan, Mexico. Journal of Democracy, 12(1), 30-42. https://doi.org/10.1353/jod.2001.0017
Tan, K. P. (2010). Singapore: A depoliticized civil society in a dominant-party system?. Friedrich-Ebert-Stiftung.
Tan, E. K. B. (2012). Singapore: Transitioning to a “new normal” in a post-Lee Kuan Yew era. Southeast Asian Affairs, 2012, 265-282. https://www.jstor.org/stable/41713999
Tan, E. K. B. (2020). Singapore’s Covid-19 general election: Political breakthrough amid a generational crisis?. The Round Table, 109(5), 622-623. https://doi.org/10.1080/00358533.2020.1820213
Theng, K. H. (2011). Upset over NCMP nomination: Eric Tan walks out on Workers’ Party. The New Paper, p. 11. https://news.smu.edu.sg/sites/news.smu.edu.sg/files/wwwsmu/news_room/smu_in_the_news/2011/sources/TNP_20110514_2.pdf
Woon, C. Y. (2017). Internet spaces and the (re)making of democratic politics: The case of Singapore’s 2011 general election. GeoJournal, 83, 1133-1150. https://doi.org/10.1007/s10708-017-9815-6
Workers’ Party. (n.d.). History of Workers’ Party. Retrieved January 10, 2026, from https://www.wp.sg/history
Yng, N. J., & Ng, K. (2015). WP introduces manifesto; calls for minimum wage. https://www.channelnewsasia.com/singapore/wp-introduces-manifesto-calls-minimum-wage-5817931
Youjin, L. (2020). A man whose ‘heart is with Singapore’: A look back at Low Thia Khiang’s political career with Workers’ Party. https://www.channelnewsasia.com/singapore/man-whose-heart-singapore-look-back-low-thia-khiangs-political-career-workers-party-5675601?fbclid=IwAR2q3LAH2Ggcl33iwN43_wC3Oxp1nztYfbMBmCgT0Oe-Qs9iPFpIPvxyrKk
