ความเป็นมรดกโลกของถ้ำอชันต้า

Main Article Content

พระครูสุตวรธรรมพินิจ
พระมหามิตร ฐิตปญฺโญ

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ


         ถ้ำอชันต้า ตั้งอยู่บนเทือกเขาอินทิยาทรี ในเมืองออรังคาบาด รัฐมหาราษฎร์ ประเทศอินเดีย เป็นวัดถ้ำในพุทธศาสนาที่งดงามและเก่าแก่ที่สุดในโลก หมู่ถ้ำมีทั้งหมด 30 ถ้ำ ตั้งอยู่ในท่ามกลางธรรมชาติที่เงียบสงบร่มรื่น เหมาะสำหรับการปฏิบัติกรรมฐาน ถ้ำยุคแรกเป็นของพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท ในยุคหลังเป็นของพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ทั้งนี้สันนิษฐานว่าถ้ำถูกสร้างโดยเหล่านักบวชและผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนาในระหว่าง พ.ศ. 350 สิ้นสุดประมาณ พ.ศ. 1200 (ระหว่างช่วง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จนถึงช่วงปี ค.ศ. 650) ค้นพบโดย จอห์น สมิธ ในปี พ.ศ. 2362 (ค.ศ. 1819) ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมที่ควรค่าแก่การอนุรักษ์ด้วยเหตุผล 3 ด้าน คือ ด้านสถาปัตยกรรม มีการออกแบบวางผังการก่อสร้างถ้ำได้อย่างแข็งแรงลงตัว เป็นแหล่งเรียนรู้ถึงวิวัฒนาการงานด้านสถาปัตยกรรมการวางแผนและออกแบบก่อสร้างที่อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดี ด้านประติมากรรม ภายในจะพบพระพุทธรูปปางต่างๆ ซึ่งแกะสลักด้วยหินอย่างประณีตสวยงาม แสดงให้เห็นถึงความศรัทธาในพระรัตนตรัยอันแรงกล้าและมั่นคงต่อพระพุทธศาสนาของคนในยุคนั้นได้อย่างชัดเจน ด้านจิตรกรรม จะมีภาพเขียนพุทธประวัติ ภาพพระโพธิสัตว์และภาพวิถีชีวิตของคนในสมัยนั้น เขียนโดยศิลปะชั้นสูง ลงสีสันบนภาพอย่างวิจิตรสวยงามและคงทนมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีอิทธิพลต่อการศึกษาศิลปะผาผนังอย่างมาก และยังเป็นหลักฐานการดำรงชีวิตของคนในยุคนั้นได้เป็นอย่างดี จึงกล่าวได้ว่า องค์ประกอบทั้ง 3 ด้านดังกล่าวมีคุณค่าครอบคลุมทั้งด้านสังคม ด้านการศึกษา และด้านจิตใจได้อย่างลงตัว

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

บท
บทความวิชาการ

References

เอกสารอ้างอิง

กำจร สุนพงษ์ศรี. (2522) . ข้อคิดบางประการเกี่ยวกับประติมากรรม. กรุงเทพมหานคร : เจริญวิทย์การพิมพ์.

ไชยเจริญเทค จำกัด. (2560). สถาปัตยกรรม คืออะไรเจาะลึกการออกแบบก่อสร้างอย่างครบวงจร. เรียกใช้เมื่อ 29 มกราคม 2563 จาก https://www.chi.co.th

ต่อศักดิ์ สะสมทรัพย์. (2548). ศิลาวรรณนาและโครงสร้างของหินบะซอลต์ในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : กองวิเคราะห์และตรวจสอบทรัพยากรธรณี กรมทรัพยากรธรณี.

ฝ่ายวิชาการ สถาพรบุ๊คส์. (2555). มรดกโลกทางวัฒนธรรมในอาเซียน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์สถาพรบุคส์.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2542). จาริกบุญ จารึกธรรม. กรุงเทพมหานคร : สหธรรมิก จำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2547). จาริกบุญ จารึกธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร : พิมพ์สวย จำกัด.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2555). กาลานุกรมพระพุทธศาสนาในอารยธรรมโลก. พิมพ์ครั้งที่ 6/1. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.

พระมหาดาวสยาม วชิรปฺญฺโญ. (2546). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพมหานคร : พิมพ์สวย.

_____________________. (2548). ถ้ำพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง.

____________________. (2557). ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในอินเดีย. กรุงเทพมหานคร : เอกพิมพ์ไท จำกัด.

พระมหาประภาส ปริชาโน. (2560). อชันต้า: ถ้ำมหาสังฆารามแห่งรัฐมหาราษฎร์. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 1(1), 3-4.

พระวิเทศรัตนาภรณ์ (ถนัด อตฺถจารี). (2560). จาริกบุญแสวงธรรมสู่แดนพุทธภูมิ. นนทบุรี : นิติธรรมการพิมพ์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทยฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

______________________. (2557). อรรถกถาภาษาไทย พระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยรามคำแหง. (2546). มรดกโลก. เรียกใช้เมื่อ 5 มกราคม 2564 จาก www.info.ru.ac.th›province›Sukhotai›world1.htm

ยอดชาย พรหมอินทร์. (2562). ตำราจิตรกรรมไทยประเพณี. สงขลา : คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ.

รณชัย โตสมภาค. (2556). ACADEMIC FOCUS. กรุงเทพมหานคร : สำนักวิชาการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

เสรีชน: เสรีธรรม. (2560). ถ้ำอชันต้าพลังแห่งศรัทธามหัศจรรย์ศาสนสถานในอินเดีย มรดกโลก. เรียกใช้เมื่อ 31 มกราคม 2563 จาก http://dhamma.serichon.us