นวัตกรรมการเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในจังหวัดนครพนม

Main Article Content

มาวิน โทแก้ว

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ


          การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เพื่อประเมินผลการใช้นวัตกรรมการเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เป็นงานวิจัยและพัฒนา R&D โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก สนทนากลุ่มเฉพาะ และแจกแบบสอบถามเพื่อการวิจัย จำนวน 40 คน  เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม และแบบสนทนากลุ่มเฉพาะ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบื้องเบนมาตรฐาน


          ผลการวิจัยพบว่า 1) การระบาดของโควิด-19 ทำให้โรงเรียนปรับสู่การเรียนรู้ออนไลน์ผ่านทีวีดิจิทัลและแพลตฟอร์มออนไลน์ ซึ่งมีองค์ประกอบสำคัญคือ ผู้สอน ผู้เรียน เนื้อหา สื่อ ระบบสื่อสาร และการประเมินผล การจัดการเรียนรู้ออนไลน์ที่มีประสิทธิภาพต้องมีการเตรียมพร้อมที่ดี ออกแบบการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม บูรณาการเนื้อหา สร้างความเข้าใจร่วมกัน และประเมินผลต่อเนื่อง พร้อมพัฒนาระบบห้องเรียนออนไลน์ด้วย Google Site โดยคำนึงถึงความเหมาะสมของเนื้อหา การเข้าถึง การสำรองข้อมูล และความเสถียรของระบบ 2) จากการศึกษาผลการใช้นวัตกรรมการเรียนรู้ผ่านระบบออนไลน์ของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น พบว่าโดยภาพรวม ค่าเฉลี่ยรายด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านและเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปน้อย พบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ                        ด้านปฏิสัมพันธ์ (ค่าเฉลี่ย 4.38, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.57, ระดับมาก) รองลงมาคือ ด้านประโยชน์ที่ได้รับ (ค่าเฉลี่ย 4.20, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.63, ระดับมาก), ด้านรูปแบบการนำเสนอ (ค่าเฉลี่ย 3.79, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.87, ระดับมาก), และ ด้านเนื้อหา (ค่าเฉลี่ย 3.76, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.65, ระดับมาก) ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุดคือ ด้านระบบการใช้งาน (ค่าเฉลี่ย 3.36, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 0.80, ระดับปานกลาง)

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง

กำชัย ทบบัณฑิต นริศ สวัสดี และเพ็ญวดี พวงใส. (2560). การพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน เพื่อเสริมสร้างทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทย ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. ใน รายงานวิจัย. งบกองทุนวิจัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

จินตวีร์ เกษมสุข. (2554). การสื่อสารกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จริญ ภูวิจิตร์. (2566). การจัดการเรียนรู้ทางออนไลน์อย่างมีประสิทธิภาพในยุคดิจิทัล. เรียกใช้เมื่อ 26 พฤศจิกายน 2566 จาก https://www.nidtep.go.th/2017/publish/doc/20210827.pdf.

เฉลียว ฤกษ์รุจิพิมล. (2541). โครงการวิชาบูรณาการหมวดศึกษาทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พัชรันทร์ สิรสุนทร. (2556) . แนวคิด ทฤษฎี เทคนิค และการประยุกต์ เพื่อการพัฒนาสังคม. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. (2566). นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. เรียกใช้เมื่อ 26 พฤศจิกายน 2566 จาก https://www.sesaonkp.go.th /wp-content/uploads/2023/03/นโยบายและจุดเน้น-สพม-นครพนม-ปีงบประมาณ-2566.pdf.

Calder, J. & McCollum, A. (1998). Open and flexible learning in vocational education and training. London: Kogan Page.