แนวปฏิบัติที่ดีด้านการบริหารจัดการที่ส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการทางวัฒนธรรมผีตาโขนของนักเรียนโรงเรียนศรีสองรักษ์วิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เลย หนองบัวลำภู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวปฏิบัติที่ดีด้านการบริหารจัดการ ที่ส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการทางวัฒนธรรมผีตาโขน ของนักเรียนโรงเรียนศรีสองรักษ์วิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวิธีดำเนินการวิจัย
โดยศึกษาข้อมูลจากหนังสือ งานวิจัย และบทความเกี่ยวกับแนวปฏิบัติที่ดีทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ผลการวิจัย พบว่า โรงเรียนศรีสองรักษ์วิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู มีแนวปฏิบัติที่ดีด้านการบริหารองค์การที่ส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการ
ทางวัฒนธรรมผีตาโขนของนักเรียน ได้แก่ การวางแผน มีการวางแผนอย่างเป็นระบบ โดยกำหนดเป้าหมายเพื่อพัฒนาทักษะนักเรียนให้เป็นผู้ประกอบการเชิงสร้างสรรค์ ที่สามารถเชื่อมโยงวัฒนธรรมท้องถิ่น กับการสร้างผลิตภัณฑ์หรือบริการ การจัดองค์การ มีการจัดโครงสร้างองค์การที่เอื้อต่อ
การพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกอบการทางวัฒนธรรมของนักเรียน การมุ่งส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการทางวัฒนธรรม ผ่านการสืบสานประเพณีผีตาโขน โดยเน้นการสร้างแรงจูงใจให้ครู
และนักเรียนมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ การประสานงาน มีการประสานงานทั้งภายในและระหว่างองค์การโดยใช้ช่องทางการประชุมอย่างเป็นทางการและแพลตฟอร์มดิจิทัล เช่น Line และ Facebook
การควบคุม มีการกำกับดูแลและควบคุมการดำเนินงานการกำหนดนโยบายและแผนปฏิบัติการที่ชัดเจนภายใต้การบริหารงานของคณะผู้บริหาร การมีส่วนร่วมของคณะครู คณะกรรมการสถานศึกษา
และนักเรียน การประเมินผล ประเมินผลสัมฤทธิ์ของโครงการผ่านแบบสอบถาม การสัมภาษณ์
และการสังเกตพฤติกรรมของนักเรียน เผยแพร่ผลการดำเนินงานผ่านเว็บไซต์ รายงานประจำปี
และโซเชียลมีเดีย เพื่อให้ทุกฝ่ายรับทราบและสนับสนุนการพัฒนาทักษะของนักเรียน ให้ก้าวไปสู่การเป็นผู้ประกอบการอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
เอกสารอ้างอิง
ธีรพงษ์ บุญรักษา นันทิยา ดวงภุมเมศ และกรญาณ์ เตชะวงศ์เสถียร. (2564). สมรรถนะผู้ประกอบการทางวัฒนธรรมในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์ และการสื่อสาร, 16(1), 143-162.
พัชรกฤษฎิ์ เนื้อไม้. (2565). แนวปฏิบัติที่ดีด้านการบริหารองค์การของวิทยาลัยเทคโนโลยีไออาร์พีซจังหวัดระยอง. ใน ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิโรจน์ ไชยภักดี. (2562). แนวปฏิบัติที่เป็นเลิศในการบริหารงานโรงเรียนท่านผู้หญิงจันทิมาพึ่งบารมีในโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารตามพระราชดำริของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้ากรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. ใน ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 2561-2580. สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นผู้ประกอบการ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
อำนาจ นพพรพิทักษ์ เริงวิชญ์ นิลโคตร และพรสวัสดิ์ ศิรศาตนันท์. (2566). แนวปฏิบัติที่ดีในการบริหารกิจการลูกเสือวิสามัญของสถานศึกษาอาชีวศึกษา จังหวัดจันทบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(4), 438-452.
Khamnunwat, D., Bhibulbhanuvat, S., Thawornpat, M., Boonrugsa, T. & Suraratdecha, S. (2016). Balanced culture: increase worth with creative values. Nakhon Pathom: Research Institute for Languages and Cultures of Asia. Mahidol University: Nakhon Pathom.
Thanaphonphan, R. (2003). Cultural capital: cultures in world capitalism system Vol. 1. Bangkok: Matichon.
