การจัดกิจกรรมธาราพลานามัยของครูผู้สอนสำหรับนักเรียนออทิสติกโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายการศึกษาพิเศษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการจัดกิจกรรมธาราพลานามัยของครูผู้สอนสำหรับนักเรียนออทิสติกของครูผู้สอนสำหรับเด็กออทิสติก 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาหลักสูตร ด้านกระบวนการเรียนรู้และด้านวัดผลประเมินผลการเรียนรู้ 2) เปรียบเทียบผลของภาวะออทิสติกก่อน-หลังการเข้าร่วมกิจกรรมธาราพลานามัยของนักเรียนออทิสติก การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนออทิสซึมที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ ศึกษาอยู่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายการศึกษาพิเศษ จำนวน 11 คน ปีการศึกษา 2567 และครูผู้สอนกิจกรรมธาราพลานามัยจำนวน 11 คน เครื่องมือในการวิจัยมีแบบประเมินผลการรักษาออทิสซึม (ฉบับภาษาไทย) ตามหลักสูตรการเรียนกิจกรรมธาราพลานามัย แบบบันทึกผลการเข้าร่วมกิจกรรมรายชั่วโมงและแบบสอบถามการมีส่วนร่วมของครูผู้สอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่าที t-test แบบ (test dependent)
ผลการวิจัยพบว่า 1) ครูสอนได้มีส่วนร่วมการจัดกิจกรรมธาราพลานามัยสำหรับนักเรียน ออทิสติก 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการพัฒนาหลักสูตร ผลอยู่ในระดับปานกลาง ด้านกระบวนการเรียนรู้ ผลอยู่ในระดับปานกลางและด้านการวัดประเมินผลการเรียนรู้ มีผลอยู่ในระดับมาก ผลของกิจกรรมธาราพลานามัยต่อภาวะออทิสซึมของนักเรียน เปรียบเทียบคะแนนภาวะออทิสซึมของนักเรียนก่อนและหลังเข้าร่วมกิจกรรม พบว่า คะแนนเฉลี่ยหลังเข้าร่วมกิจกรรมฯ ลดลงจากก่อนเข้าร่วมกิจกรรมฯ และเมื่อทดสอบนัยสำคัญทางสถิติพบว่า คะแนนลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 หมายความว่า การจัดกิจกรรมธาราพลานามัยโดยมีครูผู้สอนดูแลนักเรียนอย่างใกล้ชิด อัตราส่วน 1:1 ช่วยลดภาวะออทิสซึมของได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. (2566). สถิติผู้ป่วยออทิสติกที่เข้ารับบริการในสถานพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข. เรียกใช้เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2567 จาก https://dtc.dmh.go.th/AccessHealthServices/.
ขนิษฐา สุนาคราช. (2567). ความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของแบบประเมินการรักษาโรคออทิซึมฉบับภาษาไทย [Validity and reliability of the Thai version of the Autism Treatment Evaluation Checklist]. วารสารการพัฒนาสุขภาพชุมชน มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 12(2), 171-183.
จันทร์จิตร เธียรสิริ, นรพรรณ โพธิพฤกษ์, ศิริอมร กาวีระ. (2563). แนวทางการพัฒนาผู้ต้องขังให้เป็นครูสอนการทอผ้าไหม แบบมีส่วนร่วมของทัณฑสถานหญิงเชียงใหม่. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 12(2), 114-126.
ชนาดา อรศรี, ศักดาเดช สิงคิบุตร. (2566). หลักสูตรกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนรายวิชากายภาพบำบัด ธาราพลานามัย อาชาบำบัด สำหรับเด็กที่มีความจำเป็นต้องการพิเศษ. โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายการศึกษาพิเศษ.
ตติยา ศรีบังเกิด. (2564). การใช้นักศึกษาเป็นครูผู้ร่วมสอนในรายวิชาภาษาอังกฤษสำหรับเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. ใน รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 14. มหาวิทยาลัยรังสิต.
ปาวรณา อัจฉริยบุตร. (2553). ธาราบำบัดและน้ำร้อน. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 5(1), 23-38.
เพ็ญแข ลิ่มศิลา. (2541). การวินิจฉัยโรคออทิสซึม. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สมุทรปราการ : ธ.แสงงามการพิมพ์.
ไพลิน นิลอาญา. (2558). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวตามแนวทางกิจกรรมบำบัดเพื่อพัฒนาความมีวินัยในตนเองของเด็กออทิสติกระดับปฐมวัย. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาแนะแนวและการปรึกษาเชิงจิตวิทยา. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ยศธร รัตนจัง, แก้วตา นพมณีจำรัสเลิศ, & พัชรินทร์ เสรี. (2565). ผลของการใช้โปรแกรม AUTISSWIM ที่มีต่อทักษะการเอาชีวิตรอดในน้ำและสมรรถภาพทางกายของเด็กออทิสติก. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(1), 1-14.
วัลลภิษฐ์ วิสุทธิศักดิ์. (2545). การเปรียบเทียบประสิทธิภาพผลการให้ทันตสุขศึกษาวิธีการสอนตัวต่อตัวและการเรียนรู้ด้วยตนเองโดยการใช้สื่อวิดิทัศน์แก่ผู้ปกครองเด็กดาวน์ซินโดรมช่วยก่อนวัยเรียน. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาทันตกรรมสำหรับเด็ก. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิริพิชญ์ เจริญสุขศิริ, พิชานันท์ เมธาจารุนนท์, เขมภัค เจริญสุขศิริ. (2565). ธาราบำบัดต่อการทำงานของกล้ามเนื้อมัดใหญ่ในผู้ป่วยทางสมองพิการ : การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพประเทศไทย, 4(3), 45-52.
สุชาติ พหลภาคย์. (2566). AI for Autism: อาการของโรคออทิสซัมสเปกตรัม. ใน การประชุมวิชาการเปิดโลกออทิสติก ครั้งที่ 14 ณ ราชาวดีรีสอร์ทแอนด์โฮเทล. ขอนแก่น. (วันที่ 12 พฤษภาคม).
Pan, C. Y. (2010). The efficacy of an aquatic program on physical fitness and aquatic skills in children with and without autism spectrum disorders. Journal of Autism and Developmental Disorders, 40(11), 1403-1412.
Yilmaz, I., Yanardağ, M., Bumin, G., & Genç, H. (2004). The effect of swimming training on physical fitness and water orientation in autism. Pediatrics International, 46(5), 624-626.
