การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการใช้แอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนการสอนดนตรีในประเทศไทย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการใช้แอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนการสอนดนตรีในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์องค์ความรู้ ระเบียบวิธีวิจัย และผลลัพธ์ของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการใช้แอปพลิเคชันในการสอนดนตรี ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาทักษะทางดนตรีของผู้เรียน การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจงจากงานวิจัยที่เผยแพร่ในฐานข้อมูล Thai-Journal Citation Index (TCI) จำนวน 6 เรื่อง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบบันทึกข้อมูล และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ และค่าเฉลี่ย ร่วมกับการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า องค์ความรู้เกี่ยวกับการใช้แอปพลิเคชันเพื่อการสอนดนตรีสามารถจำแนกได้เป็น 3 รูปแบบหลัก ได้แก่ แอปพลิเคชันแบบฝึกทักษะ แอปพลิเคชันแบบบทเรียน และแอปพลิเคชันแบบเชิงโต้ตอบ ซึ่งล้วนสนับสนุนการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางและส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ ในด้านระเบียบวิธีวิจัย พบว่า ส่วนใหญ่เป็นการวิจัยเชิงพัฒนา โดยนิยมใช้รูปแบบ ADDIE Model ร่วมกับวิธีวิจัยแบบผสมผสาน และกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่อยู่ในระดับอุดมศึกษา สำหรับผลลัพธ์ของการใช้แอปพลิเคชัน พบว่า สามารถพัฒนาทักษะทางดนตรีของผู้เรียนได้อย่างครอบคลุมทั้งด้านการปฏิบัติ การฟัง และความรู้ความเข้าใจ อีกทั้งยังช่วยเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและระดับความพึงพอใจของผู้เรียนให้อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด สรุปผล แอปพลิเคชันเพื่อการจัดการเรียนการสอนดนตรีถือเป็นนวัตกรรมทางการศึกษาที่มีศักยภาพสูงในการยกระดับคุณภาพการเรียนรู้ดนตรีในประเทศไทย ทั้งในด้านกระบวนการเรียนรู้และผลลัพธ์ของผู้เรียนอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฐิติพงศ์ ศักดาวุธ. (2563). การศึกษาการยอมรับเทคโนโลยีของผู้ใช้งานแอปพลิเคชันมิวสิคสตรีมมิ่งในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. ใน การศึกษาอิสระ หลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิตสาขาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณัฐกานต์ ศรีจันทร์, ฟิสิกส์ ฌอณ บัวกนก และปราโมทย์, พรหมขันธ์. (2567). การพัฒนาแอปพลิเคชันบนสมาร์ทโฟนสำหรับเทคนิค 6Ts เพื่อเพิ่มความสามารถในการอ่านโน้ตดนตรีสากลของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(2), 825-842.
ณัฐดนัย ปัญญาวัฒน์ไกร. (2563). แนวทางการพัฒนาแอปพลิเคชันฐานข้อมูลนักดนตรีในเขตกรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์ดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคีตวิจัยและพัฒนา แผน ก แบบ ก 2. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ณัฐพัชร์ อุบลรัตน์. (2564). แอปพลิเคชันตีขิมจำลองขิมบนระบบปฏิบัติการไอโอเอส. ใน สารนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
เมธี พันธุ์วราทร. (2562). การพัฒนาแอปพลิเคชันเพื่อการเรียนรู้ทักษะการปฏิบัติเครื่องดนตรีบนแท็บเล็ต เรื่อง โหม่งวาย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 23(2), 15–27.
โยธิน พลเขต. (2568). การพัฒนาแอปพลิเคชันดนตรีพื้นบ้านอีสานบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์เพื่อการเรียนรู้ดนตรีพื้นบ้านอีสาน. วารสารพัฒนศิลป์วิชาการ, 9(2), 40–55.
วิชญ์ บุญรอด. (2563). การพัฒนาแอปพลิเคชันแบบฝึกทักษะการฟังคอร์ดขั้นพื้นฐานสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(1), 204–218.
สิชฌน์เศก ย่านเดิม และปวัตน์ชัย สุวรรณคังคะ. (2567). การพัฒนาการเรียนการสอนด้วยโมไบล์แอปพลิเคชันในวิชาทฤษฎีดนตรีสากล เรื่องศัพท์ดนตรี สำหรับนิสิตชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาดุริยางคศาสตร์สากล. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 28(1), 29–42.
อานนท์ โพธิ์เอม, ศรัญยู บุตรโคตร และนครินทร์ ปรีชา. (2567). การพัฒนาแอปพลิเคชันสื่อการเรียนรู้เรื่องเครื่องดนตรีพื้นบ้านด้วยเทคโนโลยีความจริงเสริม. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 10(2), 148–155.