RELATIONSHIPS BETWEEN POLITICAL SOCIALIZATION AND POLITICAL CULTURE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article is intended to explain the relationship between political socialization and political culture. The study was found that political socialization and political culture influenced the behavior of the people expressed around politics, which leads to the creation of both direct and indirect personality. Socialization is a social process that makes a person's personality the way society wants by having social agents such as; families, groups of friends, institutional education, religious, etc., to allow people knowing the virtues, ideals, norms, and traditions used in their society. According to political culture is the relationship between members of political society and political society in psychology which society wants to instill into attitude for members in society according to the context of each political society.
Article Details
References
ฌานิทธิ์ สันตะพันธ์. (2559). วัฒนธรรมทางการเมืองของไทย: รัฐธรรมนูญที่แท้จริงซึ่งไม่เคยถูกยกเลิก. เรียกใช้เมื่อ 25 กรกฎาคม 2559 จาก http://www.pub-law.net/ publaw/view.aspx?id=1014
ทินพันธุ์ นาคะตะ. (2543). ประชาธิปไตยไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โครงการเอกสารและตำราคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (30 มิถุนายน 2554). พื้นที่สาธารณะ. มติชนสุดสัปดาห์, หน้า 51.
บรรจง กลิ่นสงวน. (2547). การกล่อมเกลาทางการเมืองและทัศนคติทางการเมืองแบบประชาธิปไตย ของนิสิตระดับปริญญาตรี คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
พระเดชขจร ขนฺติธโร (ภูทิพย์). (2560). รัฐศาสตร์วัฒนธรรม : แนวคิด หลักการและกระบวนทัศน์เพื่อการพัฒนาประชาธิปไตย. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พฤทธิสาณ ชุมพล. (2547). ระบบการเมือง : ความรู้เบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2539). การเมืองการปกครองไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรรณธรรม กาญจนสุวรรณ. (2544). วัฒนธรรมทางการเมือง การเมืองการปกครองไทยตามรัฐธรรมนูญ ฉบับประชาชน. กรุงเทพมหานคร: วี .เจ. พริ้นติ้ง.
วิวัฒน์ เอี่ยมไพรวัน. (2540). การคลังและงบประมาณ. (พิมพ์ครั้งที่ 14). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สมบัติ ธํารงธัญวงศ์. (2549). การเมืองการปกครองไทย พ.ศ.1762-2500. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: เสมาธรรม.
สิทธิพันธ์ พุทธหุน. (2544). ทฤษฎีพัฒนาการเมือง. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Almond, Gabriel A. and G. Bringham Powell. (1966). Comparative Politics : A Developmental Approach. Boston: Little Brown.
Dawson, Richard E., and Prewitt, Kenneth. (1969). Political Socialization. Boston: Little Brown and Co.
Easton, David and Dennis, Jack. (1969). Children in the Political System. New York: McGraw – Hill.
Huntington, Samuel. (1969). Political Order in Changing Societies. Connecticut: Yale University Press.
Langton, Kenneth P. (1969). Political Socialization. Oxford: Oxford University Press.
